Mezmur 2 - Turkish Bible Old Translation 1941（KMESK）

MEZMUR 2

1 NİÇİN milletler kaynaşıyor,

Ve ümmetler boş şey düşünüyor?

2Dünyanın kıralları kalkıyor,

Ve hükümdarlar RABBE karşı ve mesihine karşı,

Birbirile öğütleşiyorlar:

3Onların bağlarını koparalım,

Ve iplerini kendimizden atalım, diyorlar.

4Göklerde oturan gülecek;

RAB onlarla eğlenecektir.

5O zaman onlara hiddetile söyliyecek,

Gazabı ile onları sıkıntıya koyacaktır;

6Fakat ben kıralımı

Mukaddes dağım Sion üzerine koydum.

7Fermanı ilân edeceğim;

RAB bana dedi: Sen benim oğlumsun;

Ben seni bugün tevlit ettim.

8İste benden, ve miras olarak sana milletleri,

Mülkün olarak yeryüzünün uçlarını da vereceğim.

9Onları demir çomakla kıracaksın;

Bir çömlekçi kabı gibi onları parçalıyacaksın.

10Ve şimdi, ey kırallar, artık aklınızı başınıza alın;

Ey dünya hâkimleri, ibret alın.

11 RABBE korku ile kulluk edin,

Ve titriyerek mesrur olun.

12Oğlu öpün ki, hiddet etmesin, siz de yolda yok olmıyasınız,

Çünkü birazdan hiddeti alevlenir.

Bütün ona sığınanlar ne mutludur!