1 DEDİM: Yollarıma bakayım da,
Dilimle suç etmiyeyim;
Kötü adam karşımda oldukça,
Ağzıma bağ vurup tutayım.
2Dilimi tutup sustum, iyilik için bile sükût ettim;
Ve derdim teprendi;
3İçimde yüreğim kızgın oldu;
Derin düşünürken ateş alevlendi;
Dilimle dedim:
4Ya RAB, sonumu ve günlerimin ölçüsü nedir, bana bildir;
Ben nice faniyim? bileyim.
5İşte, günlerimi bir karış ettin;
Ve ömrüm senin indinde bir hiç gibidir;
Gerçek en iyi halinde herkes ancak bir soluktur. [Sela
6Gerçek herkes bir gölge gibi yürür;
Gerçek boş yere rahatsız oluyorlar;
Mal biriktirir ve onu kim toplıyacak, bilmez.
7Ve şimdi, ya Rab, ben ne bekliyorum?
Ümidim — o sendedir.
8Bütün isyanlarımdan beni azat eyle;
Beni ahmaklara rüsvay etme.
9Sustum, ağzımı açmadım;
Çünkü sen bunu ettin.
10Vuruşunu üzerimden uzaklaştır;
Elinin vuruşu ile ben telef oldum.
11Sen insanı fesat için,
Tekdirlerle tedip ettiğin zaman,
Onun güzelliğini bir güve gibi bitirirsin;
Gerçek herkes bir soluktur. [Sela
12Duamı işit, ya RAB, ve feryadıma kulak ver;
Gözyaşlarıma susma;
Çünkü senin yanında bir garibim.
Bütün atalarım gibi bir misafirim.
13Benden göz çevir de
Göçüp yok olmadan ferahlanayım.
Who We AreWhat We EelieveWhat We Do
2025 by iamachristian.org,Inc All rights reserved.
