Eyub 9 - Turkish Bible Old Translation 1941（KMESK）

BAP 9

1 VE Eyub cevap verip dedi:

2Gerçek, bilirim ki, öyledir;

Fakat Allah önünde insan nasıl haklı çıkabilir?

3Eğer onunla çekişmek istese,

Ona cevap veremez binde birine,

4Yürekten hikmetli ve kuvvette şiddetli olan odur;

Kim ona serteldi de selâmet buldu?

5Dağları yerinden kaldıran odur, ve farkına varmazlar,

Öfkesi ile onları alt üst ettiği zaman;

6Dünyayı yerinden sarsan odur,

Ve onun direkleri titrer;

7Güneşe emreden odur, o da doğmaz,

Ve yıldızları mühürler;

8Tek başına gökleri geren odur,

Ve denizin dalgaları üzerinde yürüyen odur;

9Dübbi Ekberi, Oriyon yıldızı ile Ülker burcunu,

Ve cenubun odalarını yaratan odur;

10Büyük keşfedilemez şeyler,

Ve sayısız şaşılacak şeyler yapan odur,

11İşte, yanımdan geçer de onu görmem;

Ve geçip gider de farkına varmam.

12İşte, şikârı kapar, kim onu çevirir?

Kim ona: Ne yapıyorsun, der?

13Allah öfkesini geri döndürmez;

Onun altında Rahabın yardımcıları çöker.

14Nerede kaldı ki, ben ona cevap vereyim,

Ve onunla çekişmek için sözlerimi seçeyim?

15Ona, haklı olsam da, cevap vermezdim;

Hâkimime yalvarırdım.

16Eğer çağırmış olsaydım, ve bana cevap vermiş olsaydı,

Yine sesime kulak verdi diye inanmazdım;

17O ki, beni kasırga ile eziyor,

Ve boşuna yaralarımı çoğaltıyor.

18Beni bırakmıyor ki, soluğumu alayım,

Ancak acılığa beni doyuruyor.

19Eğer kuvvet için ise, işte kuvvetlidir!

Eğer adalet için işe, o der ki:

Kim beni mahkemeye çağırır?

20Salih olsam da ağzım beni kötüler;

Ben kâmil olsam da beni iğri çıkarır.

21Ben kâmilim; kendimi saymıyorum;

Hayatımı hor görmekteyim;

22Hepsi bir! bunun için diyorum:

Kâmili de kötüyü de bitirmektedir.

23Birden bire belâ ölüm saçınca,

Suçsuzların mihneti ile eğlenir.

24Dünya kötülerin eline verilmiş;

Hâkimlerinin gözlerini kapıyan odur;

Eğer o değilse kimdir?

25Benim günlerim ise ulaktan daha tez;

İyilik görmeden kaçmadalar.

26Geçip gidiyorlar, hafif kayıklar gibi,

Şikârının üzerine süzülen kartal gibi.

27Desem ki: Şekvamı unutayım;

Mahzun çehremi bırakayım, ferahlı olayım;

28Bütün dertlerimden yılarım,

Beni suçsuz saymıyacaksın bilirim.

29Mahkûm olacağım;

Öyle ise boş yere niçin emek çekeyim?

30Eğer kar suyu ile yıkansam,

Ve ellerimi kül suyu ile temizlesem;

31Yine pislik çukuruna beni batırırsın,

Esvabım da benden tiksinir.

32Çünkü o benim gibi insan değil ki, ona cevap vereyim,

Ve birlikte mahkemeye gidelim.

33Aramızda bir hakem yok ki,

Elini ikimizin üzerine koysun.

34Sopasını üzerimden kaldırsın,

Ve onun dehşeti beni yıldırmasın;

35O zaman söylerdim, ve ondan korkmazdım;

Çünkü böyle ben kendimde değilim.