1 YÜCE Olanın örtüsünde oturan,
Kadîrin gölgesinde sakin olur.
2 RAB için derim: Sığınacak yerim ve hisarımdır;
Allahımdır, ona güvenirim.
3Çünkü o seni avcının tuzağından,
Helâk eden vebadan azat eder.
4Seni kanatları ile örter,
Ve cenahları altına sığınırsın;
Hakikati kalkan ve siperdir.
5Ne gecenin dehşetinden,
Ne gündüz uçan oktan;
6Ne karanlıkta gezen vebadan,
Ne de öğleyin bitiren kırgından korkarsın.
7Yanında bin, ve sağında on bin düşer;
Fakat sana yaklaşmaz.
8Ancak sen gözlerinle bakarsın,
Ve kötülerin cezasını görürsün.
9Çünkü sen, ya RAB, sığınacak yerimsin!
Yüce Olanı kendine mesken kıldın;
10Şer sana dokunmıyacaktır,
Çadırına veba da yaklaşmıyacaktır.
11Çünkü bütün yollarında seni tutsunlar diye,
Meleklerine senin için emredecektir.
12Ayağını bir taşa çarpmıyasın diye,
Elleri üzerinde seni taşıyacaklar.
13Aslan ve engerek üzerinden basıp geçeceksin;
Genç aslanı ve iri yılanı çiğniyeceksin.
14Bana muhabbet bağladığı için, onu azat edeceğim.
Onu yükselteceğim, çünkü ismimi tanıdı.
15Beni çağıracak, ve ona cevap vereceğim;
Sıkıntıda onunla beraber olacağım;
Azat edip ona izzet vereceğim.
16Uzun ömürle onu doyuracağım,
Ve kurtarışımı ona göstereceğim.
Who We AreWhat We EelieveWhat We Do
2025 by iamachristian.org,Inc All rights reserved.
