1Të lavduroim’, o Perëndi,të lavduroimë, sepse emëni yt asht’ afërë, tregohenë mërekullit’ e tua.
2Kur të kem kohë, unë kam me gjykuem dreitë.
3U tret dheu, edhe gjithë vendësit’ e ati, unë forcova shtyllat’ e ati. Selah.
4U thashë të marrëvet: Mos bahi të marrë; edhe të pa-besëvet:
5Mos naltoni bri, mos naltoni nalt brininë tuei, mos flitni me qafë të ashpërë.
6Se as prei të lemit, as prei të perënduemit, as prei shkretisë, vien të naltuemitë,
7por Perëndia ashtë Gjyqtar: këte ul, e ate ngre.
8Se ndë dorë të Zotit ashtë potir plot me të qitunë venë të papërzieme, edhe ka me derdhunë prei këti, por gjithë të pabesët’ e dheut kanë me shtrydhunë të vielat e ati, edhe kanë me pimë.
9Por unë kam me diftuem përherë, kam me i psallunë Perëndisë Iakobit.
10Edhe kam me thyem gjithë brinat’ e të pa-besëvet,por brinat’ e të dreitëvet kanë me u naltuem.
Who We AreWhat We EelieveWhat We Do
2025 by iamachristian.org,Inc All rights reserved.