Psalteri 2 - Albanian Geg Psalms - Konstandin Kristoforidhi 1872（ALGEPS1872）

1Përse shfryitnë kombetë, edhe popujtë shkuenë ndër mend punë të kota?

2Mbëretënit e dheut ndenjnë, edhe të parët’ u mbëlothnë bashkë kundrë Zotit, edhe kundrë të lyemit ati,

3 tue thanë: Le të këpusim lidhëjet’ e atyne, edhe le të hedhim tej prei nesh vargjet’ e atyne.

4Ai qi rri ndë qillt ka me qeshunë: Zoti ka me përqeshun’ ata.

5Atëherë ka me u folunë ndë mëni të vet, edhe ka me i trubulluem ndë zemërim të vet.

6Por unë,ka me thanë, Leva mbëretinë t’em mbi Sionë, malin e shenjtënisë s’eme.

7Unë kam me diftuem urdhëniminë; Zoti më tha: Ti je biri em, unë sot të kam piellë.

8Lyp prei meje, edhe kam me të dhanë kombetë për trashigiminë tand, edhe kantet’ e dheut për të përmbaitunitë tat.

9Ke me kullotun’ ata me shkop të hekurtë; ke me thyem ata porsi enë tiegullari.

10Tashti pra urtësohi, o mbëretënë; mësohi, o gjykatësit’ e dheut.

11Shërbeni Zotit me frikë, edhe gëzohi me të dridhunë.

12Puthni birinë, mos zemërohetë ndonji herë, edhe keni me hupunë prei udhësë, kur të ndizetë së shpeiti zemërimi i ati. Lum gjith’ ata qi kanë shpëryem mb’atë.