ΒΑΡΟΥΧ 3 - Η Αγ?α Γραφ? με τα Δευτεροκανονικ? (Παλαι? και Καιν? Διαθ?κη)（TGVD）

Επείγουσα επίκληση για βοήθεια

1Κύριε παντοδύναμε, Θεέ του Ισραήλ, σου φωνάζουμε δυνατά με λυπημένο πνεύμα από τα βάθη της θλιμμένης μας ψυχής.

2Άκουσέ μας, Κύριε, κι ελέησέ μας, γιατί αμαρτήσαμε ενώπιόν σου.

3Εσύ θα εξουσιάζεις αιώνια, ενώ εμείς θα χαθούμε για πάντα.

4Κύριε παντοδύναμε, Θεέ του Ισραήλ, άκουσε λοιπόν την προσευχή των μελλοθανάτων Ισραηλιτών· είμαστε τα παιδιά αυτών που έχουν αμαρτήσει ενώπιόν σου, που δεν υπάκουσαν τις εντολές του Κυρίου του Θεού τους και γι’ αυτό ξέσπασαν εναντίον μας συμφορές.

5Μη λογαριάσεις τις αδικίες των προγόνων μας αλλά τη στιγμή αυτή θυμήσου τη δύναμή σου και διαφύλαξε τη φήμη του ονόματός σου.

6Δείξε ότι εσύ είσαι ο Κύριος ο Θεός μας, και γι’ αυτό θα σε δοξάζουμε, Κύριε.

7Έβαλες στην καρδιά μας σεβασμό για να επικαλούμαστε το όνομά σου. Ακόμα και στην αιχμαλωσία μας σε δοξάζουμε, αφού έχουμε απαρνηθεί όλες τις αδικίες των προγόνων μας, οι οποίοι αμάρτησαν ενώπιόν σου.

8Παρ’ όλα αυτά εμείς βρισκόμαστε σήμερα στην αιχμαλωσία, όπου μας διασκόρπισες. Όλοι μάς χλευάζουν και μας καταριούνται· πληρώνουμε για τις αδικίες των προγόνων μας, οι οποίοι απομακρύνθηκαν από τον Κύριο το Θεό μας.

Οι Ισραηλίτες πρέπει ν’ αναζητήσουν την πηγή της ζωής

9Ακούστε, Ισραηλίτες, τις εντολές που οδηγούν στη ζωή, και προσέξτε τις για να γίνετε συνετοί.

10Πώς συνέβη αυτό, Ισραηλίτες; Γιατί βρίσκεστε στη χώρα των εχθρών και γεράσατε στην ξενιτιά;

11Γιατί μολυνθήκατε και πέσατε στην καταφρόνια, σαν να ήσασταν νεκροί στον άδη;

12Είναι γιατί εγκαταλείψατε την πηγή της σοφίας.

13Αν ακολουθούσατε το δρόμο του Θεού, θα ζούσατε ειρηνικά για πάντα.

14Μάθετε πού βρίσκεται η σύνεση, πού βρίσκεται η δύναμη, πού βρίσκεται η φρόνηση, για να γνωρίσετε ταυτόχρονα πού βρίσκεται η μακροζωία και η αληθινή ζωή, να γνωρίσετε πού βρίσκεται το φως και η ειρήνη.

15Ποιος βρήκε πού κατοικεί η σοφία και ποιος μπήκε στους θησαυρούς της;

16Πού είναι οι άρχοντες των εθνών κι αυτοί που εξουσιάζουν τα θηρία της γης;

17Πού είναι αυτοί που πιάνουν τα όρνια και παίζουν μ’ αυτά, κι αυτοί που συγκεντρώνουν το ασήμι και το χρυσάφι, στα οποία όλοι στηρίζονται και δε σταματούν να τα αποκτούν;

18Πού είναι αυτοί που επεξεργάζονται το ασήμι και κοπιάζουν γι’ αυτό αλλά που δεν υπάρχει ίχνος από τα έργα τους;

19Εξαφανίστηκαν και κατέβηκαν στον άδη· και τώρα άλλοι έχουν εμφανιστεί στη θέση τους.

20Στη συνέχεια οι απόγονοί τους κατοίκησαν πάνω στη γη, δε γνώρισαν όμως το δρόμο της σοφίας,

21δεν την κατανόησαν ούτε διέκριναν τα ίχνη της. Αλλά κι αυτών οι απόγονοι απομακρύνθηκαν ακόμα περισσότερο από το δρόμο των προγόνων τους.

22Δεν ακούστηκε η σοφία στη Χαναάν ούτε φανερώθηκε στη Θαιμάν.

23Οι γιοι της Άγαρ, που αναζητούν τη σοφία πάνω στη γη, οι έμποροι της Μερράν και της Θαιμάν, αυτοί που αφηγούνται του μύθους κι αναζητούν τη γνώση, δε βρήκαν το δρόμο της σοφίας ούτε διέκριναν τα μονοπάτια της.

24Ισραηλίτες, πόσο μεγάλος είναι ο ναός του Θεού κι απέραντος ο τόπος της κυριαρχίας του!

25Μεγάλος και ατέλειωτος, ψηλός κι αμέτρητος.

26Εκεί γεννήθηκαν οι γίγαντες, που από την αρχή ήταν ονομαστοί, ήταν μεγαλόσωμοι κι ήξεραν από πόλεμο.

27Δε διάλεξε, όμως, αυτούς ο Θεός ούτε έδειξε σ’ αυτούς το δρόμο της γνώσης.

28Χάθηκαν από την αφροσύνη τους και την ανοησία τους.

29Ποιος ανέβηκε στον ουρανό, πήρε τη σοφία και την κατέβασε από τα σύννεφα;

30Ποιος πέρασε πέρα από τη θάλασσα και βρήκε τη σοφία για να τη φέρει, προτιμώντας την από το εκλεκτό χρυσάφι;

31Κανένας δεν ξέρει πώς να τη φτάσει ούτε θυμάται κανείς τα μονοπάτια που οδηγούν σ’ αυτήν.

32Αλλά ο Θεός, που γνωρίζει τα πάντα, γνωρίζει τη σοφία. Τη βρήκε με τη σύνεσή του. Είναι αυτός που δημιούργησε τη γη για πάντα και τη γέμισε με τετράποδα ζώα.

33Είναι εκείνος που στέλνει το φως κι αυτό παρουσιάζεται, το καλεί και υπακούει σ’ αυτόν με τρόμο.

34Τ’ αστέρια λάμπουν στις θέσεις τους και χαίρονται.

35Τα προσκαλεί, κι αυτά απαντούν: «Εδώ είμαστε!» Λάμπουν από χαρά για χάρη του δημιουργού τους.

36Αυτός είναι ο Θεός μας και κανέναν δεν μπορούμε να τον θεωρήσουμε όμοιόν του.

37Αυτός ανακάλυψε τους δρόμους της γνώσης κι έδωσε τη σοφία στο δούλο του τον Ιακώβ, στον αγαπημένο του, τον Ισραήλ.

38Αργότερα η σοφία φανερώθηκε πάνω στη γη και συναναστράφηκε τους ανθρώπους.