ΨΑΛΜΟΙ 57 [56] - Η Αγ?α Γραφ? με τα Δευτεροκανονικ? (Παλαι? και Καιν? Διαθ?κη)（TGVD）

Προσφεύγω στο Θεό τον Ύψιστο(Ψλ 108:2-6)

1Στον πρωτοψάλτη· όπως το «αλ-τασχέθ» (μην καταστρέφεις). Μικτάμ του Δαβίδ, στο σπήλαιο, όταν προσπαθούσε να ξεφύγει από το Σαούλ.

2Σπλαχνίσου με, Θεέ,

σπλαχνίσου με,

γιατί σ’ εσένα ζήτησε η ψυχή μου καταφύγιο·

γυρεύει προστασία

στον ίσκιο απ’ τις φτερούγες σου,

ώσπου να φύγει ο κίνδυνος.

3Φωνάζω στο Θεό τον ύψιστο·

στο Θεό που όλα τα φρόντισε για μένα.

4Απ’ τα ουράνια στέλνει και με σώζει,

ενώ ντροπιάζει τους διώκτες μου.

(Διάψαλμα)

Στέλνει ο Θεός το έλεος και την αλήθεια του.

5Πλαγιάζει σε λιοντάρια ανάμεσα η ψυχή μου,

έτοιμα να κατασπαράξουν·

τα δόντια τους ακόντια είν’ και βέλη

και κοφτερό η γλώσσα τους σπαθί.

6Υψώσου, Θεέ, πάνω στους ουρανούς,

και σ’ όλη τη γη πάνω ας φανεί η δόξα σου.

7Δίχτυ άπλωσαν στο διάβα μου

–λύγισε η ψυχή μου–

λάκκο μπροστά μου έσκαψαν,

μα πέσαν οι ίδιοι μέσα.

(Διάψαλμα)

8Ψυχώθηκε η καρδιά μου, Θεέ μου,

ψυχώθηκε η καρδιά μου·

θα ψάλω και θα παίξω μουσική.

9Ξύπνα άρπα και κιθάρα μου,

θέλω εγώ τον ήλιο να ξυπνήσω.

Θα την ξυπνήσω την αυγή.

10Θα σε δοξολογήσω

στους λαούς μέσα, Κύριε·

στα έθνη ανάμεσα ύμνους θα σου ψάλω.

11Γιατί ως τους ουρανούς

φτάνει η αγάπη σου

και ως τα σύννεφα η πιστότητά σου.

12Θεέ, δείξε το μεγαλείο σου πάνω στους ουρανούς·

πάνω σ’ ολόκληρη τη γη η δόξα σου ας είναι!