ΤΩΒΙΤ 13 - Η Αγ?α Γραφ? με τα Δευτεροκανονικ? (Παλαι? και Καιν? Διαθ?κη)（TGVD）

1Ο Τωβίτ έγραψε ευχαριστήρια προσευχή και είπε:

2«Δοξασμένος να είναι ο Θεός,

που ζει αιώνια

και δοξασμένη η βασιλεία του!

Αυτός τιμωρεί, μα και σπλαχνίζεται,

κατεβάζει στον άδη κι ανεβάζει,

και δεν υπάρχει κανείς που να μπορεί

από τη δύναμή του να ξεφύγει.

3Ευχαριστήστε τον, Ισραηλίτες, μπρος στα έθνη,

γιατί αυτός μας διασκόρπισε σ’ αυτά·

4εκεί το μεγαλείο του φανερώστε!

Δοξάστε τον μπρος στους ανθρώπους,

γιατί αυτός είναι ο Κύριος και Θεός μας,

αυτός είναι πατέρας μας αιώνιος.

5Θα μας τιμωρήσει για τις αδικίες μας,

μα πάλι θα μας σπλαχνιστεί

και θα μας συγκεντρώσει απ’ όλα τα έθνη,

όπου κι αν έχουμε διασκορπιστεί.

6Αν επιστρέψετε σ’ αυτόν με όλη την καρδιά σας

και μ’ όλη την ψυχή σας,

κι αν εφαρμόσετε το νόμο του,

τότε θα ’ρθεί πάλι κοντά σας

και δε θα κρύψει πια το πρόσωπό του από σας.

7Κοιτάξτε αυτά που για χάρη σας θα κάνει

κι ευχαριστήστε τον μ’ όση έχει δύναμη η φωνή σας!

Τον Κύριο δοξάστε της δικαιοσύνης,

τιμήστε τον αιώνιο βασιλιά!

8Εγώ στη χώρα της αιχμαλωσίας μου

αυτόν ευχαριστώ

και διακηρύττω τη δύναμή του και το μεγαλείο του

στο έθνος των αμαρτωλών.

Αλλάξτε δρόμο, αμαρτωλοί,

και πράξτε το σωστό ενώπιόν του·

ίσως να σας δεχτεί και να σας ελεήσει».

Μελλοντική μεγαλοπρέπεια της ουράνιας πολιτείας

9«Δοξάζω το Θεό μου, το βασιλιά του ουρανού·

και τη μεγαλοσύνη του

θα χαίρεται η ψυχή μου.

10Για κείνον ας μιλούν κι ας τον ευχαριστούν,

όλοι στην Ιερουσαλήμ.

Ιερουσαλήμ, άγια πόλη, για τα έργα

θα σε τιμωρήσει των κατοίκων σου

μα πάλι τους δικαίους θα τους σπλαχνιστεί.

11Τον Κύριο ευχαρίστησε, Ιερουσαλήμ, με διάθεση αγαθή

και τον αιώνιο δόξασε το βασιλιά,

για να χτιστεί και πάλι εντός σου ο ναός του με χαρά.

12Για να σου δώσει χαρά φέρνοντάς σου τους αιχμαλώτους σου·

να δείξει την αγάπη του στους ταλαιπωρημένους,

όταν θα τους φέρει να ζήσουν σ’ εσένα για πάντα.

13»Έθνη πολλά θα ’ρθούν από μακριά,

τ’ όνομα του Κυρίου του Θεού, για να τιμήσουν·

στα χέρια τους κρατώντας δώρα

για τ’ ουρανού το βασιλιά·

γενιές ατέλειωτες θα σου προσφέρουν τη χαρά τους.

14Καταραμένοι όλοι όσοι σε μισούν·

θα ’ναι για πάντα ευλογημένοι

όλοι που σ’ αγαπούν.

15»Νιώσε, λοιπόν, Ιερουσαλήμ, χαρά

και ευχαρίστηση για τους δικαίους,

γιατί θα συναχθούν και θα δοξάσουνε τον Κύριο των δικαίων.

Ευτυχισμένοι αυτοί που σ’ αγαπούν!

Θα χαίρουν για την ευτυχία σου.

16Ευτυχισμένοι όσοι λυπήθηκαν για όλες σου τις συμφορές,

γιατί για σένα θα χαρούν,

όταν θα δουν όλη τη δόξα σου,

και θα νιώσουν αιώνια χαρά.

»Η ψυχή μου ας δοξάζει το Θεό,

το βασιλιά τον μέγα,

17γιατί η Ιερουσαλήμ θ’ ανοικοδομηθεί

με σάπφειρο και με σμαράγδι,

και με λίθους πολύτιμους τα τείχη της·

οι πύργοι της κι οι πολεμίστρες της με καθαρό χρυσάφι·

και θα στρωθούνε με ψηφιδωτά οι πλατείες της

από βήρυλλο, άνθρακα και λίθους από τη Σουφίρ.

18Τότε θα πουν όλοι οι δρόμοι της:

“τον Κύριο δοξάστε!”

Και θα υμνήσουν και θα πουν:

“δοξασμένος να είναι ο Θεός,

που όλους τους εξύψωσε για πάντα!”»

Τελευταίοι λόγοι του Τωβίτ