ΣΟΦΙΑ ΣΕΙΡΑΧ 41 - Η Αγ?α Γραφ? με τα Δευτεροκανονικ? (Παλαι? και Καιν? Διαθ?κη)（TGVD）

Ο θάνατος

1Αχ, θάνατε, πόσο είν’ η σκέψη σου πικρή για έναν άνθρωπο, που ειρηνικά μες στ’ αγαθά του ζει, που ’ναι απερίσπαστος κι όλα του πετυχαίνουν και που μπορεί ακόμα τις απολαύσεις να τις γεύεται!

2Αχ, θάνατε, καλόδεχτος ο ερχομός σου για τον άνθρωπο που ζει στην ένδεια και χάνει τις δυνάμεις του, που είναι στην ηλικία πολύ μεγάλος κι όλα τον ενοχλούν, που είναι κακότροπος κι έχει χαμένη την υπομονή του.

3Μη σε τρομάζει, γιε μου, που ’ναι αποφασισμένο να ’ρθει ο θάνατος· θυμήσου αυτούς που ζήσανε πριν από σένα κι αυτούς που πρόκειται ν’ ακολουθήσουν.

4Αυτή είναι του Κυρίου η απόφαση για κάθε άνθρωπο· γιατί να πας ενάντια στου Κυρίου τη βουλή; Είτε δέκα είτε εκατό είτε χίλια χρόνια ζήσεις, κανείς δεν πρόκειται στον άδη να σου ζητήσει λογαριασμό γι’ αυτό.

Το μέλλον των ασεβών

5Τα παιδιά των αμαρτωλών γίνονται μισητά, εκείνα που συχνάζουν στων ασεβών τα καταγώγια.

6Τα παιδιά των αμαρτωλών θα χάσουν την κληρονομιά τους κι η ατιμία θα συνοδεύει αδιάκοπα τους απογόνους τους.

7Τα παιδιά θα κατηγορήσουν τον ασεβή πατέρα τους, γιατί εξαιτίας του θα περιφρονούνται.

8Αλίμονό σας, ασεβείς, που εγκαταλείψατε το νόμο του Θεού του ύψιστου.

9Όταν γεννιέστε, γεννιέστε για την κατάρα κι όταν πεθαίνετε, η κατάρα σάς συνοδεύει.

10Όλα όσα έρχονται απ’ το χώμα, ξαναγυρνούν στο χώμα· έτσι πάνε κι οι ασεβείς απ’ την κατάρα στην καταστροφή.

11Οι άνθρωποι για το θάνατο πενθούν του σώματός τους· μα των αμαρτωλών και τ’ όνομα θα σβήσει, γιατί δεν έχουν όνομα καλό.

12Φρόντισε το καλό σου όνομα, γιατί αυτό είναι που θα σου μείνει πιο πολύ κι από χίλιους μεγάλους θησαυρούς χρυσού.

13Οι ευτυχισμένες μέρες μιας ζωής μπορούν να μετρηθούνε· τ’ όνομα όμως το καλό μένει παντοτινά.

Πράγματα για ντροπή

14Παιδιά μου, ακολουθήστε αυτά που σας διδάσκουν και ειρηνικά θα ζήσετε. Ποιο τ’ όφελος απ’ τη σοφία την κρυμμένη κι απ’ τον κρυμμένο θησαυρό;

15Καλύτερος ο άνθρωπος που κρύβει την ανοησία του, από τον άνθρωπο που τη σοφία του κρύβει.

16Λοιπόν, θα σας πω σε ποιες περιπτώσεις να νιώθετε ντροπή· γιατί δεν είν’ καλή κάθε λογής ντροπή, κι όλοι δεν έχουνε την ίδια κρίση για κάθε ζήτημα.

17Να ντρέπεστε:

για την ανήθικη ζωή μπρος στον πατέρα και τη μάνα σας,

και για το ψέμα μπρος στον αρχηγό ή μπρος στον κυβερνήτη·

18για το παράπτωμα μπροστά στο δικαστή,

και μπρος στον άρχοντα και μπρος στη σύναξη και στο λαό

για την παρανομία.

19Να ντρέπεσαι για τη δολιότητα

μπροστά στο σύντροφό σου ή στο φίλο σου,

για την κλεψιά στους συμπολίτες σου μπροστά.

20Να ντρέπεσαι όταν παραβαίνεις έναν όρκο

ή μια συμφωνία,

κι όταν στα δείπνα δε φέρεσαι σωστά.

21Να ντρέπεσαι όταν σε καταφρονούν οι άλλοι στις δοσοληψίες σου,

όπως κι όταν δεν απαντάς σ’ εκείνους που σε χαιρετούν.

22Να ντρέπεσαι όταν κοιτάς γυναίκα πόρνη,

κι όταν αρνιέσαι αυτό που σου ζητάει ο συγγενής σου.

23Να ντρέπεσαι όταν αρπάζεις κάποιου το μερίδιο

ή το δώρο που του ανήκει,

καθώς κι όταν κοιτάζεις τη γυναίκα του αλλουνού.

24Να ντρέπεσαι όταν έχεις πολλή οικειότητα με τη δούλη σου,

κι ακόμα περισσότερο όταν πλησιάσεις στο κρεβάτι της.

25Να ντρέπεσαι όταν λες λόγια υβριστικά μπροστά στους φίλους σου·

κι όταν χαρίζεις κάτι, και το συνοδεύεις με λόγια πικρά.

26Να ντρέπεσαι όταν μεταφέρεις λόγια, όταν λες όσα ακούς,

κι όταν τα μυστικά τα φανερώνεις.

27Ντροπή να δείχνεις εκεί που χρειάζεται

και θα ’χεις την εκτίμηση του κάθε ανθρώπου.