ΨΑΛΜΟΙ 42 [41] - Η Αγ?α Γραφ? με τα Δευτεροκανονικ? (Παλαι? και Καιν? Διαθ?κη)（TGVD）

ΒΙΒΛΙΟ ΔΕΥΤΕΡΟ(Ψλ 42–72)Όπως η ελαφίνα αποζητάει

1Στον πρωτοψάλτη, ψαλμός διδακτικός· για τη συγγένεια του Κορέ.

2Όπως η ελαφίνα αποζητάει τα τρεχούμενα νερά

έτσι η ψυχή μου σ’ αποζητάει Θεέ μου!

3Είν’ η ψυχή μου διψασμένη για το Θεό,

για τον αληθινό Θεό.

Πότε θα ’ρθώ να δω το πρόσωπό σου, Θεέ μου;

4Τα δάκρυά μου είναι ψωμί για μένα μέρα νύχτα,

όταν ακούω να μου λένε ολημερίς,

«πού είναι ο Θεός σου;»

5Θυμάμαι –και λιώνει μέσα μου η καρδιά–

όταν με ένδοξη, πολυπληθή πορεία

βάδιζα προς τον οίκο του Θεού,

μες σε φωνές χαράς κι ευχαριστίας,

στο θόρυβο των πανηγυριστών.

6Ψυχή μου, γιατί λυπάσαι και μ’ αναστατώνεις;

Έλπιζε στο Θεό· θα τον υμνήσω πάλι

της ύπαρξής μου το σωτήρα και Θεό μου.

7Θλίβεται μέσα μου η ψυχή μου·

για τούτο, Κύριε, θα σε θυμηθώ

απ’ του Ιορδάνη τις πηγές,

πλάι στο βουνό Μισάρ,

κι απ’ του Ερμών τα υψώματα.

8Η μια στην άλλη άβυσσο φωνάζει

με των καταρραχτών σου τη βοή·

όλα τα κύματά σου κι οι φουρτούνες σου

πέρασαν από πάνω μου.

9Τη μέρα στέλνει ο Κύριος το έλεός του,

κι εγώ θα λέω τη νύχτα το τραγούδι του,

την προσευχή μου στης ζωής μου το Θεό.

10Θα λέω στο Θεό, στο βράχο μου:

«Γιατί μ’ απολησμόνησες;

γιατί να ζω με λύπη,

κάτω απ’ του εχθρού μου την καταπίεση;»

11Τσακίζονται τα κόκαλά μου

όταν μ’ εξευτελίζουν οι δυνάστες μου,

καθώς μου λένε ολημερίς,

«πού είναι ο Θεός σου;»

12Ψυχή μου, γιατί λυπάσαι και μ’ αναστατώνεις;

Έλπιζε στο Θεό· θα τον υμνήσω πάλι

της ύπαρξής μου το σωτήρα και Θεό μου.