ΣΟΦΙΑ ΣΕΙΡΑΧ 51 - Η Αγ?α Γραφ? με τα Δευτεροκανονικ? (Παλαι? και Καιν? Διαθ?κη)（TGVD）

Προσευχή του Ιησού, γιου του Σειράχ

1Θα σε δοξολογήσω Κύριε, βασιλιά,

κι εσένα το Θεό θα υμνήσω, το σωτήρα μου·

ας είναι δοξασμένο τ’ όνομά σου!

2Εσύ προστάτης και βοηθός μου έγινες

και λύτρωσες το σώμα μου απ’ την καταστροφή,

απ’ την παγίδα της κακογλωσσιάς

κι από τα ψευδολόγα χείλη·

κι ενάντια στους αντίπαλους

μού στάθηκες βοηθός.

3Με έσωσες, με την πολλή σου ευσπλαχνία και χάρη στ’ όνομά σου,

από τα δόντια που έτριζαν έτοιμα να με κατασπαράξουν,

από εκείνους που ζητούσαν να μου πάρουν τη ζωή·

απ’ τις πολλές θλίψεις που υπέφερα,

4απ’ την πυρά με γλίτωσες που μ’ έπνιγε καθώς με περικύκλωνε,

από το κέντρο μιας φωτιάς που εγώ δεν την είχα ανάψει·

5να δραπετεύσω μ’ έκανες από του άδη τα έγκατα,

από τη μολυσμένη γλώσσα και τις ψευτιές,

6από τις σαϊτιές της άδικης γλώσσας.

Η ύπαρξή μου έφτασε κοντά στο θάνατο

και η ζωή μου κόντεψε να κατεβεί στον άδη.

7Από παντού με κύκλωναν

και δε βρισκότανε κανείς να με βοηθήσει·

κοιτούσα για να με συνδράμουν οι άνθρωποι,

μα τίποτα.

8Τότε, Κύριε, θυμήθηκα την ευσπλαχνία σου

και τα έργα σου από παλιά·

πράγματι, εσύ λυτρώνεις όσους σ’ εσένα ελπίζουνε,

κι από την εξουσία των εχθρών τούς σώζεις.

9Ύψωσα τότε από τη γη την ικεσία μου

και παρακάλεσα απ’ το θάνατο να με σώσεις.

10Εσένα επικαλέστηκα, τον Κύριο,

τον Πατέρα μου,

σε μέρες δύσκολες να μη μ’ εγκαταλείψεις,

στην εποχή των αλαζόνων, που βρίσκομαι αβοήθητος.

Αδιάκοπα θα εγκωμιάζω τ’ όνομά σου

και θα σου ψάλλω ύμνους ευχαριστήριους.

11Και η παράκλησή μου εισακούστηκε·

πράγματι, με γλίτωσες απ’ την καταστροφή

και μ’ έσωσες απ’ την κακιά την ώρα.

12Γι’ αυτό ευχαριστίες θα σου πω κι εγκώμια,

θα ευλογήσω Κύριε τ’ όνομά σου.

Για την αναζήτηση της σοφίας

13Όταν ήμουν ακόμα νέος και πριν αρχίσω τις περιπλανήσεις μου, αναζητούσα απροκάλυπτα τη σοφία όταν προσευχόμουν.

14Μπρος στο ναό γι’ αυτήν παρακαλούσα κι ως της ζωής μου τα στερνά θα την αναζητώ.

15Απ’ τον καιρό της άνθησης, ως τότε που ωριμάζει το σταφύλι, αυτή ήταν της καρδιάς μου η ευχαρίστηση. Τα πόδια μου βαδίσανε στον ίσιο δρόμο, από τα νιάτα μου ακολούθησα τα ίχνη της.

16Όσο κι αν ήταν λίγο που την άκουσα, τη δέχτηκα κι ήταν πολλή για μένα η διδαχή που βρήκα.

17Σ’ αυτήν χρωστώ που πρόκοψα· σ’ αυτόν που μου ’δωσε σοφία, θα αποδώσω δόξα.

18Γιατί αποφάσισα σε πράξη να τη βάλω και πόθησα με ζήλο το καλό και δε θα ντροπιαστώ.

19Πάλεψε η ψυχή μου να την αποχτήσω κι ήμουν στην τήρηση του νόμου ακριβής· στον ουρανό τα χέρια ύψωσα και πένθησα την άγνοια που της είχα.

20Σ’ εκείνην την ψυχή μου έστρεψα και μες στην καθαρότητα τη βρήκα απ’ την αρχή· χάρη σ’ αυτήν φρόνηση απόκτησα· για τούτο και δε θα μ’ εγκαταλείψει.

21Τα σπλάχνα μου ταράχτηκαν στην αναζήτησή της· γι’ αυτό κι απόκτησα πολύτιμο αγαθό.

22Ο Κύριος μου ’δωσε σαν αμοιβή τη γλώσσα κι εγώ μ’ αυτήν θα τον δοξολογώ.

23Πλησιάστε με, απαίδευτοι, και μείνετε μαζί μου να διδαχτείτε στο δικό μου το σχολειό.

24Γιατί παραπονιέστε πάντα για έλλειψη παιδείας; και πώς η δίψα τις ψυχές σας τυραννά;

25Το μόνο πράγμα που εγώ μπορώ να πω είναι πως η σοφία δίχως χρήματα αποκτιέται.

26Βάλτε τον τράχηλό σας κάτω απ’ το ζυγό και ας δεχτεί τη διδαχή η ψυχή σας· η σοφία είναι πολύ κοντά κι είναι στο χέρι σας να τη βρείτε.

27Δέστε και με τα μάτια σας πόσο λίγο κουράστηκα, μα τι πολλή ανάπαυση βρήκα για τον εαυτό μου.

28Ακόμη κι αν θα πρέπει χρήματα πολλά να δώσετε, όμοια κι αυτή πολύ χρυσάφι θα σας φέρει.

29Ας βρει η ψυχή σας τη χαρά στην ευσπλαχνία του Κυρίου, και να μην ντρέπεστε να τον εγκωμιάζετε.

30Το έργο σας τελειώστε το πριν είν’ πολύ αργά. Και τότε στον καιρό του θα σας ανταμείψει ο Κύριος.