ΣΟΦΙΑ ΣΕΙΡΑΧ 42 - Η Αγ?α Γραφ? με τα Δευτεροκανονικ? (Παλαι? και Καιν? Διαθ?κη)（TGVD）

1Μα για τα παρακάτω να μην ντρέπεσαι, κι ούτε κανέναν να λογαριάζεις, μήπως και αμαρτήσεις:

2Μην ντρέπεσαι για του Υψίστου το νόμο

και για τη διαθήκη του·

μην ντρέπεσαι όταν πρόκειται να πεις μια κρίση·

γιατί αν ντραπείς, μπορεί τον ένοχο να δικαιώσεις.

3Μην ντρέπεσαι όταν κρατάς σωστούς λογαριασμούς

μ’ ένα σου σύντροφο και με συνταξιδιώτες

ή όταν μοιράζεις την κληρονομιά

μαζί με κληρονόμους άλλους.

4Μην ντρέπεσαι όταν διατηρείς της ζυγαριάς και των σταθμών σου την ακρίβεια

κι όταν πολλά αποκτάς ή λίγα·

5όταν κερδίζεις στη συναλλαγή με τους εμπόρους,

και τα παιδιά σου αυστηρά όταν παιδαγωγείς

ή όταν ματώσεις τα πλευρά κάποιου δύστροπου δούλου.

6Με μια γυναίκα που ’χει περιέργεια, καλό είναι να σφραγίζεις τα πράγματά σου· κι όπου υπάρχουν πολλά χέρια, να κλειδώνεις.

7Να μετράς και να ζυγίζεις ό,τι παραδίνεις και να καταγράφεις το καθετί που δίνεις και που παίρνεις.

8Να μην ντρέπεσαι να διορθώνεις τον ανόητο και άφρονα ή τον άμυαλο γέροντα, που τον κατηγορούν για ακολασία· τότε θα δείξεις ότι έχεις πραγματική παιδεία και όλοι θα σε παραδέχονται.

Μέριμνα του πατέρα για τις κόρες του

9Μια κόρη αποτελεί για τον πατέρα της κρυφή αγρύπνια και η φροντίδα του γι’ αυτήν τον ύπνο τού αφαιρεί: Νέα όταν είναι, μην τύχει και δεν παντρευτεί στην ώρα της· και παντρεμένη αν είναι, μην τύχει κι ο άντρας της την εγκαταλείψει.

10Όταν είναι παρθένα, μήπως διαφθαρεί και μείνει έγκυος στο σπίτι του πατέρα της· όταν είναι με τον άντρα της, μήπως και παραβεί τον όρκο του γάμου· κι όταν αποκατασταθεί, μήπως και μείνει άτεκνη.

11Να φυλάς με αυστηρότητα την πεισματάρα κόρη σου, μήπως και μπροστά σ’ όλους σε ντροπιάσει· μήπως περίγελο σε κάνει των εχθρών σου και μες στην πολιτεία σε συζητούν και σε διασύρουν στο λαό.

Οι γυναίκες

12Το βλέμμα σου μην προσηλώνεις σε κανενός την ομορφιά και με γυναίκες μη συναναστρέφεσαι·

13γιατί καθώς από τα ρούχα βγαίνει ο σκόρος, έτσι κι απ’ τη γυναίκα η γυναικεία πονηριά.

14Καλύτερη η κακία του άντρα απ’ της γυναίκας την αγαθότητα, γιατί η γυναίκα προκαλεί ντροπή και καταφρόνια.

Η δόξα του Θεού στη φύση

15Τώρα λοιπόν, τα έργα του Κυρίου θα θυμίσω

και τα όσα έχω δει θα διακηρύξω.

Τα έργα του Κυρίου έγιναν με το λόγο του.

16Όπως ο ήλιος λάμποντας τα σύμπαντα φωτίζει,

έτσι και του Κυρίου το έργο

είναι γεμάτο με τη δόξα του.

17Ο Κύριος δεν έκανε ούτε τους άγιους του αγγέλους

ικανούς όλα τα θαυμαστά του έργα να διηγούνται,

εκείνα που ο ίδιος τα στερέωσε, ο παντοδύναμος,

ώστε όλα να στηρίζονται στη δύναμή του.

18Την άβυσσο και την καρδιά του ανθρώπου βυθομέτρησε

και τα τεχνάσματά τους συλλογίστηκε·

γιατί ο Ύψιστος κατέχει κάθε γνώση,

και βλέπει τα σημεία των καιρών.

19Κάνει γνωστά όσα περάσαν κι όσα μέλλονται,

και φανερώνει τα ίχνη αυτών που μείνανε κρυμμένα.

20Σκέψη καμιά δεν του ξεφεύγει,

κι ούτ’ ένας λόγος δεν κρύβεται απ’ αυτόν.

21Τα μεγαλειώδη έργα της σοφίας του με τάξη τοποθέτησε,

και πριν απ’ τους αιώνες κι ως την αιωνιότητα

είναι ο ίδιος.

Τίποτα δεν προστέθηκε σ’ αυτόν

και τίποτα δεν του αφαιρέθηκε,

και κανενός δε χρειάστηκε τη συμβουλή.

22Πόσο αξιοζήλευτα είναι τα έργα του όλα,

ως και η σπίθα η πιο μικρή

που γίνεται να δεις!

23Αυτά όλα ζουν κι αιώνια παραμένουν

και για την κάθε ανάγκη όλα φυλάγονται.

24Όλα είναι ζευγαρωτά, το ένα αντίκρυ στο άλλο,

και τίποτα δεν έφτιαξε λειψό ο Κύριος.

25Το ένα τονίζει του άλλου τα καλά,

και ποιος χορταίνει να θωρεί τη δόξα του;