ΣΟΦΙΑ ΣΕΙΡΑΧ 5 - Η Αγ?α Γραφ? με τα Δευτεροκανονικ? (Παλαι? και Καιν? Διαθ?κη)（TGVD）

Πλούτη και υπεροψία

1Στα πλούτη σου απάνω μη στηρίζεσαι κι ούτε να λες: «Μ’ ετούτα είμ’ αυτάρκης».

2Μην παρασέρνεσαι απ’ τους πόθους σου ή απ’ τη δύναμή σου· και πίσω από τα πάθη της καρδιάς σου μην πηγαίνεις.

3Μη λες, «κανείς δε θα μ’ εξουσιάσει εμένα!» γιατί είναι βέβαιο πως θα σε τιμωρήσει ο Κύριος.

4Μην πεις, «αμάρτησα, ε, και λοιπόν τι έπαθα;» Μπορεί ο Κύριος να είν’ αλήθεια μεγαλόψυχος,

5αλλά αν προσθέτεις τη μια αμαρτία πάνω στην άλλη, μην είσαι τόσο βέβαιος για την άφεση.

6Και μην πεις «μα εκείνος είναι πολυεύσπλαχνος και τις πολλές μου αμαρτίες θα συγχωρήσει»· γιατί αυτός έχει και έλεος, έχει κι οργή· και πάνω στους αμαρτωλούς ξεσπάει ο θυμός του.

7Στον Κύριο να γυρίσεις μην αργείς, κι άφησε τις αναβολές από μέρα σε μέρα, γιατί αναπάντεχα η οργή θε να ’ρθει του Κυρίου, και στον καιρό της τιμωρίας θ’ αφανιστείς.

8Σε πράγματα αδικομαζωμένα μη στηρίζεσαι, γιατί θα σου είναι ανώφελα στης τιμωρίας τη μέρα.

Σταθερότητα και αυτοκυριαρχία

9Να μη λιχνίζεις σ’ όποιον λάχει άνεμο, μην παίρνεις όποιο να ’ναι μονοπάτι· έτσι κάνει ο αμαρτωλός που είναι διπρόσωπος.

10Να μένεις σταθερός στην κρίση σου κι ο λόγος σου ας είναι πάντα ένας.

11Πρόθυμος να ’σαι όταν πρόκειται ν’ ακούσεις και πάρε χρόνο για να δώσεις την απόκριση.

12Αν κάτι το ξέρεις καλά, απάντησε στον άλλο· αλλιώτικα, κράτα το στόμα σου κλειστό.

13Η τιμή κι ο διασυρμός βρίσκονται μες στα λόγια· κι η γλώσσα του ανθρώπου γίνεται η δυστυχία του.

14Ας μη σε πουν ψιθυριστή και με τη γλώσσα σου μην παγιδεύεις· γιατί αν του κλέφτη τού πρέπει η ντροπή, στον διπρόσωπο σκληρή αρμόζει καταδίκη.

15Μη γίνεις φταίχτης από άγνοια στα μεγάλα ούτε και στα μικρά.