ΨΑΛΜΟΙ 116 [114-115] - Η Αγ?α Γραφ? με τα Δευτεροκανονικ? (Παλαι? και Καιν? Διαθ?κη)（TGVD）

Προσευχή του ανθρώπου που γλίτωσε απ’ το θάνατο

1Τον Κύριο τον αγαπώ,

γιατί ακούει τη φωνή μου όταν του δέομαι.

2Στρέφεται με προσοχή σ’ εμένα·

σ’ όλη μου τη ζωή θα τον καλώ.

3Μ’ είχαν ζωσμένο οι πόνοι του θανάτου

κι η φρίκη του άδη μ’ είχε δέσμιο·

η αγωνία και η θλίψη με κρατούσαν.

4Τότε στον Κύριο φώναξα:

«Αχ, Κύριε, γλίτωσέ με!»

5Ο Κύριος αγαπάει κι είναι δίκαιος,

ο Θεός μας είναι σπλαχνικός.

6Ο Κύριος προστατεύει τους απλούς·

ήμουν αδύνατος και μ’ έσωσε.

7Ηρέμησε, ψυχή μου,

γιατί ο Κύριος σ’ ευεργέτησε.

8Λύτρωσε τη ζωή μου από το θάνατο,

τα μάτια μου απ’ τα δάκρυα,

τα πόδια μου απ’ την πτώση.

9Ώστε να περπατώ ενώπιον του Κυρίου

στη γη των ζωντανών.

10Ακλόνητη έμενε η εμπιστοσύνη μου

ακόμα κι όταν έλεγα:

«Είμ’ εξουθενωμένος!»

11Έφτασα στην απόγνωση και είπα:

«Κανέναν δεν μπορώ να εμπιστευτώ».

12Στον Κύριο τι μπορώ ν’ αντιπροσφέρω

για όλες τις ευεργεσίες που μου έκανε;

13Της σωτηρίας το ποτήρι θα υψώσω

και του Κυρίου τ’ όνομα θα ομολογήσω.

14Θα εκπληρώσω ό,τι έταξα στον Κύριο,

σ’ όλο του το λαό μπροστά.

15Δεν είν’ αδιάφορος στον Κύριο

ο θάνατος των πιστών του.

16Αχ, Κύριε, εγώ είμαι δούλος σου·

δούλος σου και της δούλης σου παιδί·

έλυσες τα δεσμά μου.

17Θα σου προσφέρω ευχαριστίας θυσία·

και Κύριό μου θα σε ομολογήσω.

18Θα εκπληρώσω ό,τι έταξα στον Κύριο

μπροστά σ’ όλο του το λαό,

19μες στις αυλές του οίκου του Κυρίου,

στο μέσο σου, Ιερουσαλήμ.

Αινείτε τον Κύριο! Αλληλούια!