ΨΑΛΜΟΙ 138 [137] - Η Αγ?α Γραφ? (Παλαι? και Καιν? Διαθ?κη)（TGV）

Θα σε δοξολογήσω μ’ όλη μου την καρδιά

1Του Δαβίδ.

Θα σε δοξολογήσω μ’ όλη μου την καρδιά,

γιατί άκουσες τα λόγια

που βγήκαν απ’ το στόμα μου.

Εσένα θα εξυμνήσω κι όχι θεούς αλλότριους.

2Θα προσκυνήσω μπρος στον άγιο σου ναό,

την ύπαρξή σου θα δοξολογήσω

για την αγάπη και την αξιοπιστία σου·

κράτησες με το παραπάνω την υπόσχεσή σου

κι έκανες πιότερα απ’ όσα περιμέναμε,

για τη μεγάλη φήμη σου.

3Τη μέρα που προσεύχομαι σ’ εσένα,

μου αποκρίνεσαι·

θάρρος και δύναμη γεμίζεις την ψυχή μου.

4Θα σε δοξολογήσουν, Κύριε,

όλοι της γης οι βασιλιάδες,

γιατί άκουσαν τα λόγια σου.

5Θα υμνήσουνε τις πράξεις σου:

«Μεγάλη είν’ η δόξα του Κυρίου!

6Βλέπει ο Κύριος

από ψηλά τον ταπεινό,

και τον περήφανο από μακριά τον ξέρει».

7Αν πορευτώ μέσα σε στενοχώρια

θα μου χαρίσεις τη ζωή·

το χέρι σου θ’ απλώσεις

ενάντια στων εχθρών μου την οργή,

και θα μ’ ελευθερώσεις.

8Σύ, Κύριε, για χάρη μου αίσιο τέλος δίνεις,

αιώνια διαρκεί η αγάπη σου!

Εμάς μη μας εγκαταλείπεις, τα δημιουργήματά σου.