ΨΑΛΜΟΙ 52 [51] - Η Αγ?α Γραφ? (Παλαι? και Καιν? Διαθ?κη)（TGV）

Στον άνθρωπο που στηρίζεται στα πλούτη του

1Στον πρωτοψάλτη· Μασχίλ του Δαβίδ.

2Την εποχή που ήρθε στο Σαούλ ο Δωέγ ο Εδωμίτης και του κατέδωσε το Δαβίδ, ότι κρυβόταν στο σπίτι του Αχιμέλεχ.

3Γιατί καυχιέσαι, δυνατέ, για το κακό;

Η καλοσύνη του Θεού υπάρχει όλη μέρα.

4Κακία μελετά η γλώσσα σου,

δολερή σαν μαχαίρι κοφτερό,

μάστορας είσαι στην απάτη.

5Αντί για το καλό,

το κακό αγάπησες,

αντί για την ευθύτητα το ψέμα.

(Διάψαλμα)

6Όλα τα λόγια της φθοράς τ’ αγάπησες·

τη γλώσσα της απάτης.

7Για τούτο και θα σε γκρεμίσει

για πάντα ο Θεός,

θα σε τραβήξει

κι έξω θα σε πετάξει απ’ τη σκηνή του·

και θα σε ξεριζώσει από τη χώρα της ζωής.

(Διάψαλμα)

8Οι δίκαιοι θα τα δουν αυτά

και θα τους πιάσει τρόμος·

ύστερα θα γελάσουνε μαζί σου και θα πουν:

9«Να, ο άνθρωπος που δεν έβαλε

για στήριγμά του το Θεό,

αλλά έλπισε στον άφθονό του πλούτο·

νιώθει ισχυρός με τις απάτες του».

10Αλλά εγώ σαν την ελιά

που θάλλει στον οίκο του Θεού·

έλπισα στου Θεού το έλεος,

αιώνια και παντοτινά.

11Αιώνια θα σε υμνολογώ, Θεέ,

για όλα όσα έκανες·

μπροστά σ’ εκείνους που σου μένουνε πιστοί

θα διακηρύττω πόσο είσαι καλός.