ΨΑΛΜΟΙ 137 [136] - Η Αγ?α Γραφ? (Παλαι? και Καιν? Διαθ?κη)（TGV）

Στις όχθες των ποταμών της Βαβυλώνας

1Στης Βαβυλώνας τα ποτάμια,

εκεί καθόμασταν και κλαίγαμε,

καθώς θυμόμασταν τη Σιών.

2Στης όχθης τις ιτιές

είχαμε τις κιθάρες μας κρεμάσει.

3Εκεί μας γύρευαν τραγούδια

εκείνοι που μας αιχμαλώτισαν,

κι οι διώκτες μας γυρεύαν από μας

ωδές χαράς.

Μας λέγαν: «Τραγουδήστε μας

απ’ τα τραγούδια της Σιών».

4Μα πώς να τραγουδήσουμε τις ωδές του Κυρίου

σε ξένη γη;

5Αν σε ξεχάσω, Ιερουσαλήμ,

να παραλύσει το δεξί μου χέρι.

6Η γλώσσα μου ας κολλήσει στο λαρύγγι μου,

αν δεν σε θυμηθώ,

αν δεν σε βάλω, Ιερουσαλήμ,

απάνω απ’ όλες τις χαρές μου.

7Θυμήσου, Κύριε, τους Εδωμίτες,

που λέγανε, τη μέρα που έπεσε η Ιερουσαλήμ:

«Γκρεμίστε την, γκρεμίστε την, απ’ τα θεμέλια της!»

8Μα κι εσύ, Βαβυλώνα, γρήγορα θα καταστραφείς·

μακάριος όποιος σου ανταποδώσει

όσα μας έκανες!

9Μακάριος εκείνος που θα πιάσει

και θα συντρίψει στο βράχο τα βρέφη σου!