1Στον πρωτοψάλτη· όπως το «Μακρινό περιστέρι της σιωπής». Μικτάμ του Δαβίδ, όταν τον είχαν συλλάβει οι Φιλισταίοι στη Γαθ.
2Δώσ’ μου το έλεός σου, Θεέ,
γιατί με κατατρέχουν·
όλη τη μέρα με συνθλίβουν οι πολιορκητές.
3Οι εχθροί μου απάνω μου χυμούν
όλη τη μέρα·
γιατί πολλοί με πολεμάνε,
Ύψιστε.
4Όταν με πιάνει τρόμος
σ’ εσένα εγκαταλείπομαι.
5Στο Θεό που το λόγο του εξυμνώ,
στο Θεό ελπίζω, δε φοβάμαι·
τι θα μου κάνει ένας θνητός;
6Ολημερίς διαστρέφουνε
τα λόγια μου·
εναντίον μου οι σκέψεις τους
όλες για το κακό.
7Κρύβονται, καιροφυλακτούν,
κατασκοπεύουνε τα βήματά μου·
τη ζωή μου επιβουλεύονται.
8Γι’ αυτήν την ανομία τους
πώς θα ξεφύγουν την οργή σου;
Θεέ, ρίξε στο χώμα τους λαούς!
9Ξέρεις εσύ πόσες φορές πήρα το δρόμο της φυγής.
Μάζεψε τα δάκρυά μου μες στο ασκί σου·
δεν τα ’χεις ένα ένα μετρημένα;
10Πισωδρομούν οι εχθροί μου,
κάθε φορά που σου ζητώ βοήθεια·
το ξέρω ότι ο Θεός είναι μαζί μου.
11Στο Θεό που το λόγο του εξυμνώ·
στον Κύριο, που εξυμνώ το λόγο του,
12σ’ αυτόν έλπισα, και δε φοβάμαι πια·
ο άνθρωπος τι μπορεί να μου κάνει;
13Τα τάματα που σου ’κανα
θα τα εκπληρώσω, Θεέ·
σ’ εσένα θα προσφέρω
τις ευχαριστήριες θυσίες μου.
14Εσύ λύτρωσες τη ζωή μου απ’ το θάνατο,
δεν άφησες τα πόδια μου
στο λάκκο να γλιστρήσουν·
για να μπορώ μπρος στο Θεό μου να πορεύομαι
μες στης ζωής το φως.
Who We AreWhat We EelieveWhat We Do
2025 by iamachristian.org,Inc All rights reserved.
