ΨΑΛΜΟΙ 120 [119] - Η Αγ?α Γραφ? (Παλαι? και Καιν? Διαθ?κη)（TGV）

Προσευχή εκείνου που κατηγορείται άδικα

1Ωδή των αναβαθμών.

Μέσα στη θλίψη μου

στον Κύριο φώναξα

και μ’ αποκρίθηκε.

2Κύριε, την ψυχή μου λύτρωσε

από τα χείλη που λέν’ ψέματα,

από τη γλώσσα της απάτης.

3Πώς να τιμωρηθείς

και ποια βαρύτερη ποινή να λάβεις γλώσσα απατηλή;

4Βέλη πολεμιστή ακονισμένα

και φλογισμένα κάρβουνα.

5Αλίμονο σ’ εμένα,

στη Μεσέχ πάροικος να ζω,

στου Κηδάρ μέσα τις σκηνές να μένω.

6Πάρα πολύν καιρό κατοίκησα

μ’ αυτούς που την ειρήνη τη μισούν.

7Εγώ ειρήνη επιθυμώ·

μα όταν γι’ αυτήν μιλώ

εκείνοι αρχίζουν πόλεμο.