ΨΑΛΜΟΙ 94 [93] - Η Αγ?α Γραφ? (Παλαι? και Καιν? Διαθ?κη)（TGV）

Ο Θεός ανταποδίδει την αδικία

1Κύριε, Θεέ ανταποδόσεων,

ανταποδόσεων Θεέ, εμφανίσου.

2Ορθώσου εσύ, κριτή της γης,

του αλαζόνα το έργο ανταπόδωσε.

3Ως πότε, Κύριε, οι ασεβείς,

ως πότε οι ασεβείς θα θριαμβεύουν;

4Ως πότε θα μιλούν με θράσος, θα φλυαρούν;

ως πότε θα καυχιούνται

όλοι της ανομίας οι δράστες;

5Τσακίζουν, Κύριε, το λαό σου,

καταπιέζουνε εκείνους που σου ανήκουν.

6Χήρες και ξένους εξοντώνουν,

και τα ορφανά δολοφονούν.

7Λένε: «Δε βλέπει ο Κύριος·

τίποτα δεν καταλαβαίνει ο Θεός του Ιακώβ».

8Οι αλόγιστοι μες στο λαό εννοήστε,

κι εσείς ανόητοι, πότε θα βρείτε σύνεση;

9Αυτός που την ακοή δίνει,

μπορεί να μην ακούει;

ή αυτός, που τα μάτια έφτιαξε,

γίνεται να μη βλέπει;

10Αυτός, που τους ειδωλολάτρες διαπαιδαγωγεί,

γίνεται να μην τιμωρεί;

εκείνος που τον άνθρωπο διδάσκει,

πώς θα ’ταν δυνατό να μη γνωρίζει;

11Ο Κύριος γνωρίζει τις σκέψεις του ανθρώπου,

ξέρει πόσο είναι μηδαμινές.

12Μακάριος είν’ ο άνθρωπος,

που τον διορθώνεις, Κύριε,

και τον διδάσκεις με το νόμο σου!

13Έτσι του δίνεις ανακούφιση

στης συμφοράς τις μέρες,

ωσότου ανοίξει ο τάφος του ασεβή.

14Δεν αποδιώχνει ο Κύριος

το λαό του,

και δεν εγκαταλείπει τους δικούς του.

15Γιατί σύμφωνα με το δίκαιο

θα βγαίνουν οι αποφάσεις,

κι αυτό θ’ ακολουθούν όλοι οι έντιμοι.

(Διάψαλμα)

16Ποιος θα μου συμπαρασταθεί

ενάντια στους κακούς;

και ποιος θα με υπερασπιστεί

ενάντια στης ανομίας τους δράστες;

17Αν δεν μου ’δινες,

Κύριε, βοήθεια,

ακόμη λίγο κι η ψυχή μου θα ’ταν

μες στου θανάτου τη σιωπή.

18Την ώρα που έλεγα:

«Κλονίστηκαν τα βήματά μου»,

το έλεός σου, Κύριε, με στήριζε.

19Όταν πολύ ήταν το άγχος μέσα μου,

οι παρηγόριες σου απαλαίναν την ψυχή μου.

20Γίνεται να ’χουν σύμμαχο εσένα

οι διεφθαρμένοι δικαστές;

μπορούν να προκαλούν τη δυστυχία,

ενάντια στο νόμο σου;

21Ορμούν αυτοί ενάντια

στου δικαίου τη ζωή

και τον αθώο σε θάνατο καταδικάζουν.

22Αλλά εσύ έγινες, Κύριε,

προστασία μου·

κι εσύ, Θεέ μου, φρούριο καταφυγής μου.

23Θα τους ανταποδώσεις την ανομία τους·

για την κακία τους

θα τους εξαφανίσεις·

εσύ θα τους εξαφανίσεις, Κύριε, Θεέ μας!