1Στον πρωτοψάλτη, για μουθ-λαββέν. Ψαλμός του Δαβίδ.
2Μ’ όλη μου, Κύριε, την καρδιά θα σε δοξολογήσω·
τα έργα σου τα θαυμαστά
όλα θα τα ιστορήσω.
3Θα ευφρανθώ και θα χαρώ μ’ εσένα, Ύψιστε·
την ύπαρξή σου θ’ ανυμνήσω,
4Οι εχθροί μου όλοι θα υποχωρήσουνε,
θα σκύψουν, θα εξαφανιστούν από μπροστά σου.
5Το δίκιο μου και την υπόθεσή μου υποστήριξες,
όταν σε θρόνο κάθισες δίκαιου κριτή.
(Διάψαλμα)
6Τους άλλους τους λαούς τους εξουθένωσες,
ξολόθρεψες τον ασεβή·
την ύπαρξή του για πάντα εξαφάνισες.
7Η εξόντωση του εχθρού ολοκληρώθηκε,
τις πόλεις του ισοπέδωσες·
κανένας πια δεν τις θυμάται.
8Ο Κύριος όμως μένει αιώνια·
το θρόνο του για κρίση ετοιμάζει.
9Κι αυτός την οικουμένη θα την κρίνει δίκαια·
αμερόληπτα θα κρίνει τους λαούς.
10Ο Κύριος είναι η προστασία του φτωχού,
στους δύσκολους καιρούς το καταφύγιο.
11Κι όσοι την ύπαρξή σου ξέρουν,
σ’ εσένα ελπίζουν, Κύριε,
γιατί δεν εγκατέλειψες
αυτούς που σε ζητάνε.
12Ψάλτε στον Κύριο, που μένει στη Σιών·
κηρύξτε στους λαούς τα θαυμαστά του έργα.
13Επειδή τους θυμήθηκε,
όταν την αιματοχυσία τιμώρησε·
δεν ξέχασε των καταπιεσμένων την κραυγή.
14Ελέησέ με, Κύριε·
δες την κατάντια όπου μ’ έφεραν οι εχθροί μου,
εσύ που με αποτραβάς
από τις πύλες του άδη,
15για να ιστορήσω στης Ιερουσαλήμ τις πύλες
όλα τα έργα σου τα θαυμαστά.
Θ’ αναγαλλιάσω για τη σωτηρία
που εσύ μου δίνεις.
16Τα έθνη πέσαν μες στο λάκκο που έσκαψαν·
μες στην κρυμμένη τους παγίδα
πιάστηκε το πόδι τους.
17Ο Κύριος γνωρίζεται
από τη δίκαιη που κάνει κρίση·
και παγιδεύεται ο ασεβής
απ’ των χεριών του το έργο.
(Διάψαλμα)
18Στον άδη θα επιστρέψουν οι ασεβείς·
τα έθνη αυτά που το Θεό ξεχνάνε.
19Γιατί δε θα λησμονηθεί ποτέ ο φτωχός·
ποτέ δε χάνεται των δύστυχων η ελπίδα.
20Σήκω, Κύριε!
Ας μην υπερισχύσει ο άνθρωπος·
και από σένα οι εθνικοί ας κριθούνε.
21Δώσε τους φόβο, Κύριε!
Οι ειδωλολάτρες
ας νιώσουνε πως είναι άνθρωποι.
(Διάψαλμα)
Who We AreWhat We EelieveWhat We Do
2025 by iamachristian.org,Inc All rights reserved.
