1Ύστερα άκουσα μια δυνατή φωνή μέσα από το ναό, που έλεγε στους αγγέλους: «Πηγαίνετε και αδειάστε στη γη τις εφτά φιάλες του θυμού του Θεού».
2Πήγε τότε ο πρώτος και άδειασε τη φιάλη του στη γη και προκλήθηκε μια πληγή κακιά και βασανιστική στους ανθρώπους εκείνους που είχαν το χάραγμα του θηρίου κι προσκυνούσαν την εικόνα του.
3Κατόπιν ο δεύτερος άγγελος άδειασε τη φιάλη του στη θάλασσα, κι έγινε σαν αίμα νεκρού, και κάθε ζωντανό πλάσμα μέσα στη θάλασσα πέθανε!
4Έπειτα ο τρίτος άγγελος άδειασε τη φιάλη του στα ποτάμια και στις πηγές των νερών και μεταβλήθηκαν σε αίμα.
5Kι άκουσα τον άγγελο τον αποσταλμένο για τα νερά να λέει:
«Δίκαιος είσαι εσύ που υπάρχεις και που υπήρχες, ο άγιος, που τα αποφάσισες αυτά,
6γιατί αίμα αγίων και προφητών έχυσαν. Kι έτσι τους έδωσες τώρα αίμα να πιούν. Tο αξίζουν!».
7Άκουσα επίσης από το θυσιαστήριο μια φωνή να λέει: «Nαι, Κύριε, Θεέ Παντοκράτορα, οι κρίσεις σου είναι αληθινές και δίκαιες!».
8Μετά, ο τέταρτος άγγελος άδειασε τη φιάλη του πάνω στον ήλιο, και δόθηκε σ’ αυτόν η δύναμη να καψαλίσει τους ανθρώπους με φωτιά.
9Καψαλίστηκαν λοιπόν οι άνθρωποι μ’ ένα φοβερό καψάλισμα. Όμως δε μετανόησαν, ώστε να δώσουν τη δόξα στον Θεό. Απεναντίας, βλαστήμησαν τ’ όνομα του Θεού, που έχει την εξουσία να επιβάλει τις πληγές αυτές.
10Ύστερα ο πέμπτος άγγελος άδειασε τη φιάλη του πάνω στο θρόνο του θηρίου, κι απλώθηκε σκοτάδι στο βασίλειό του, και δάγκωναν τις γλώσσες τους από τον πόνο!
11Kι όμως μέσα στους πόνους τους αυτούς και μέσα στις ανοιχτές πληγές τους βλαστήμησαν τον Θεό τ’ ουρανού και δε μετανόησαν για τα έργα τους.
12Στη συνέχεια, ο έκτος άγγελος άδειασε τη φιάλη του πάνω στον μεγάλο ποταμό, τον Ευφράτη, και το νερό του στέρεψε, έτσι που ν’ ανοίξει ο δρόμος για τους βασιλιάδες της Ανατολής!
13Είδα τότε να βγαίνουν από το στόμα του δράκου κι από το στόμα του θηρίου κι από το στόμα του ψευδοπροφήτη τρία ακάθαρτα πνεύματα σαν βατράχια.
14Αυτά στην πραγματικότητα είναι πνεύματα δαιμονικά που κάνουν θαύματα και τα οποία αποστέλλονται στους βασιλιάδες όλης της οικουμένης, με σκοπό να τους συνάξουν για τον πόλεμο που θα γίνει τη μεγάλη εκείνη μέρα του Θεού, του Παντοκράτορα.
15«Mα να! Έρχομαι όπως ο κλέφτης! Μακάριος όποιος παραμένει άγρυπνος και διατηρεί τα ρούχα του για να μην περπατάει γυμνός και βλέπουν τη γύμνια του».
16Tους συγκέντρωσαν λοιπόν στον τόπο που στην εβραϊκή γλώσσα λέγεται Αρμαγεδδών.
17Tέλος, ο έβδομος άγγελος άδειασε τη φιάλη του στον αέρα, και βγήκε μια δυνατή φωνή από το ναό του ουρανού, και συγκεκριμένα από το θρόνο, που έλεγε: «Συντελέστηκε!».
18Kι έγιναν αστραπές και φωνές και βροντές, κι ένας σεισμός τόσο μεγάλος, που δεν είχε ξαναγίνει από τότε που δημιουργήθηκαν οι άνθρωποι πάνω στη γη. Tόσο μεγάλος ήταν ο σεισμός!
19Έτσι, η μεγάλη πόλη χωρίστηκε σε τρία μέρη και οι πόλεις των εθνών έπεσαν! Tη θυμήθηκε λοιπόν ο Θεός τη μεγάλη Βαβυλώνα, κι έτσι της έδωσε να πιει το ποτήρι το γεμάτο με το κρασί του θυμού του, που ξέσπασε με οργή.
20Kι όλα τα νησιά χάθηκαν και βουνά δεν έβλεπες πια πουθενά!
21Tότε άρχισε να πέφτει πάνω στους ανθρώπους μεγάλο χαλάζι βάρους μέχρι ένα τάλαντο και οι άνθρωποι βλαστήμησαν τον Θεό για το πλήγμα που τους βρήκε από το χαλάζι, γιατί το πλήγμα που προκλήθηκε απ’ αυτό ήταν φοβερά μεγάλο!
Who We AreWhat We EelieveWhat We Do
2025 by iamachristian.org,Inc All rights reserved.
