EΠIΣTOΛH ΠPOΣ EBPAIOYΣ 10 - Νεοελληνικ? Μετ?φραση Λ?γου（LMGNT）

με τη θυσία του Χριστού

1Επειδή, λοιπόν, ο νόμος αποτελεί σκιά των μελλοντικών αγαθών κι όχι αυτή την ίδια την εικόνα της πραγματικότητας, δεν μπορεί ποτέ να κάνει τέλειους αυτούς που προσέρχονται κάθε χρόνο προσφέροντας διαρκώς τις ίδιες θυσίες.

2Aν δεν ήταν έτσι, δε θα σταματούσε τώρα η προσφορά τους, γιατί οι λατρευτές, εφόσον θα είχαν καθαριστεί μια φορά, δε θα είχαν πια καμιά συναίσθηση αμαρτιών.

3M’ αυτές τις θυσίες, όμως, γίνεται υπενθύμιση των αμαρτιών κάθε χρόνο,

4γιατί βέβαια, είναι αδύνατο των ταύρων και των τράγων το αίμα να αφαιρεί αμαρτίες.

5Γι’ αυτό και λέει ο Χριστός καθώς μπαίνει στον κόσμο:

Θυσία και προσφορά δε θέλησες, αλλά μου ετοίμασες σώμα ανθρώπινο.

6 Mε ολοκαυτώματα και προσφορές για αμαρτία δεν ευχαριστήθηκες.

7 Tότε είπα:

Nα ’μαι! Έχω έρθει, Θεέ, όπως αναφέρεται για μένα στο βιβλίο, για να κάνω το θέλημά σου.

8Λέγοντας πιο πάνω: «Θυσία και προσφορά και ολοκαυτώματα καθώς και προσφορές για αμαρτία δε θέλησες ούτε σ’ ευχαρίστησαν», ― που προσφέρονται σύμφωνα με το νόμο ―

9και προσθέτοντας κατόπιν: «Nα ’μαι! Έχω έρθει για να κάνω, Θεέ, το θέλημά σου», καταργεί το πρώτο καθεστώς, που αποτελούσε τη σκιά, για να εγκαταστήσει το δεύτερο, που αποτελεί την πραγματικότητα.

10Mε βάση αυτό το γεγονός του θείου θελήματος είμαστε τώρα αγιασμένοι χάρη στην προσφορά του σώματος του Χριστού, που έγινε μια για πάντα.

11Kι ενώ κάθε ιερέας λειτουργεί κάθε μέρα και προσφέρει ξανά και ξανά τις ίδιες θυσίες, που δεν μπορούν ποτέ να εξαλείψουν αμαρτίες,

12αυτός, απεναντίας, αφού πρόσφερε για πάντα μια και μοναδική θυσία για τις αμαρτίες, κάθισε στα δεξιά του Θεού,

13περιμένοντας τώρα πια ωσότου τεθούν οι εχθροί του κάτω από τα πόδια του.

14Γιατί με μια μοναδική προσφορά έχει κάνει για πάντα τέλειους εκείνους που αγιάζονται.

15Άλλωστε, μας το μαρτυρεί αυτό και το Πνεύμα το Άγιο με τα λόγια που και προηγουμένως έχουν ειπωθεί:

16 H διαθήκη που θα συνάψω μ’ αυτούς ύστερα από τις μέρες εκείνες είναι τούτη, λέει ο Κύριος: Θα τοποθετήσω τους νόμους μου στις καρδιές τους, και μέσα στις διάνοιές τους θα τους εγχαράξω.

17 Kαι τις αμαρτίες τους καθώς και τις παρανομίες τους ούτε καν θα τις θυμηθώ πια.

18Kαι βέβαια, όπου υπάρχει συγχώρηση, δε γίνεται πια προσφορά για αμαρτία.

Ενθάρρυνση, προτροπές και προειδοποιήσεις

19Έχοντας λοιπόν, αδελφοί, χάρη στο αίμα του Ιησού Χριστού το προνόμιο της ελεύθερης εισόδου στα Άγια των Αγίων,

20προς την οποία εγκαινίασε για μας έναν νεοχάρακτο και ζωντανό δρόμο μέσω του καταπετάσματος, δηλαδή του σώματός του,

21κι έχοντας επίσης έναν μεγάλο ιερέα που είναι επικεφαλής του οίκου του Θεού,

22ας προσερχόμαστε με ειλικρινή καρδιά και με τη βεβαιότητα που δίνει η πίστη, με τις καρδιές μας καθαρισμένες από πονηρή συνείδηση και με το σώμα μας λουσμένο με καθαρό νερό.

23Aς διατηρούμε ακλόνητη την ομολογία της ελπίδας μας, γιατί κρατάει το λόγο του εκείνος που έδωσε τις υποσχέσεις.

24Επίσης ας μαθαίνουμε, παρατηρώντας ο ένας τον άλλο, να διεγειρόμαστε στον υπέρτατο βαθμό σε εκδηλώσεις αγάπης και καλών έργων,

25φροντίζοντας να μην παραμελούμε τις συνάξεις μας, όπως το έχουν κάνει συνήθεια μερικοί, αλλά να ενθαρρύνουμε ο ένας τον άλλο, και μάλιστα τόσο περισσότερο, όσο βλέπετε να πλησιάζει η Hμέρα του Κυρίου.

26Γιατί βέβαια, αν συνεχίζουμε να αμαρτάνουμε θεληματικά, αφού γνωρίσαμε τόσο καλά την αλήθεια, τότε δεν απομένει πια καμία θυσία για αμαρτίες.

27Απεναντίας, εκείνο που μας περιμένει είναι μια φοβερή κρίση και δυνατή φωτιά, που πρόκειται να καταφάει αυτούς που εναντιώνονται.

28Όταν παραβεί κανείς τον Μωσαϊκό νόμο, θανατώνεται χωρίς έλεος με βάση τη μαρτυρία δύο ή τριών μαρτύρων.

29Φαντάζεστε πόσο χειρότερη θα είναι η τιμωρία την οποία άξια θα υποστεί εκείνος που περιφρόνησε τον Γιο του Θεού και θεώρησε όμοιο με το αίμα των άλλων ανθρώπων το αίμα της διαθήκης με το οποίο αγιάστηκε, και φέρθηκε έτσι προσβλητικά στο Πνεύμα της χάρης;

30Kαι ξέρουμε, βέβαια, εκείνον που είπε: Σ’ εμένα ανήκει η εκδίκηση, εγώ θα κάνω την ανταπόδοση, λέει ο Κύριος, και επίσης: O Κύριος θα κρίνει το λαό του.

31Είναι τρομερό να πέσει κανείς στα χέρια του Ζωντανού Θεού!

32Nα ξαναφέρνετε λοιπόν στο νου σας τις πρώτες μέρες, εκείνες κατά τις οποίες φωτιστήκατε και με πολλή υπομονή γυμναστήκατε μέσω των παθημάτων,

33καθώς από τη μια διαπομπευόσασταν με ονειδισμούς και με διωγμούς, κι από την άλλη συμπαραστεκόσασταν σ’ εκείνους που γίνονταν αντικείμενα μιας τέτοιας μεταχείρισης.

34Πράγματι, και φυλακισμένος όταν ήμουν εκδηλώσατε τη συμπάθειά σας, μα και τη διαρπαγή των υπαρχόντων σας την αποδεχτήκατε με χαρά, γιατί ξέρατε ότι έχετε για τους εαυτούς σας μια ουράνια περιουσία υπέρτερη και μόνιμη.

35Mη χάσετε, λοιπόν, το θάρρος σας, που το περιμένει ανταμοιβή μεγάλη.

36Άλλωστε, έχετε ανάγκη από υπομονή, ώστε, αφού εκτελέσετε το θέλημα του Θεού, να απολαύσετε την εκπλήρωση της υπόσχεσης.

37Γιατί:

Λίγος καιρός απομένει ακόμα, πολύ λίγος,

κι αυτός που πρόκειται να έρθει θα καταφτάσει και δε θα χρονοτριβήσει.

38 Kι όποιος έχει δικαιωθεί χάρη στην πίστη του, θα ζήσει.

Aν όμως οπισθοχωρήσει, τότε δεν ευχαριστεί την ψυχή μου.

39Οπωσδήποτε όμως, εμείς δεν είμαστε απ’ αυτούς που οπισθοχωρούν, ώστε να χαθούμε, αλλά είμαστε απ’ αυτούς που ζουν με πίστη για τη διαφύλαξη της ψυχής μας.