1Θα ευχόμουν να ανεχόσασταν για λίγο τώρα, ένα, κάπως παράτολμο, ξάνοιγμά μου. Αλλά έτσι κι αλλιώς δεν το αποφεύγετε.
2Γιατί πραγματικά σας ζηλεύω με ζήλια θεϊκή, καθότι σας αρραβώνιασα μ’ έναν άνδρα, για να σας παρουσιάσω στον Χριστό παρθένο αγνή.
3Φοβάμαι όμως, μήπως, όπως ακριβώς το φίδι εξαπάτησε με την πονηριά του την Εύα, έτσι διαφθαρούν και οι δικές σας σκέψεις κι απομακρυνθείτε από την απλότητα που ταιριάζει στους πιστούς του Χριστού.
4Γιατί, πράγματι, αν αυτός που σας επισκέπτεται σας κηρύττει έναν άλλο Ιησού, τον οποίο εμείς δεν τον κηρύξαμε, ή αν δέχεστε απ’ αυτόν ένα πνεύμα διαφορετικό από αυτό που λάβατε από μας, ή αν ακούτε ένα ευαγγέλιο διαφορετικό απ’ αυτό που δεχτήκατε από μας, αυτόν τον ανέχεστε πολύ καλά.
5Kι επιτέλους, νομίζω πως σε τίποτε δεν έχω υστερήσει από τους «κορυφαίους» αποστόλους.
6Έστω κι αν μου λείπει η ευφράδεια, δε μου λείπει όμως η γνώση. Kαι μάλιστα αυτό σας το αποδείξαμε ολοφάνερα σε κάθε περίπτωση και για κάθε ζήτημα.
7Ή μήπως έκανα αμαρτία που σας κήρυξα δωρεάν το Ευαγγέλιο του Θεού, ταπεινώνοντας τον εαυτό μου με σκοπό να εξυψωθείτε εσείς;
8Λαφυραγώγησα άλλες εκκλησίες παίρνοντας απ’ αυτές τα αναγκαία για τη συντήρησή μας, για να υπηρετήσω εσάς.
9Mα κι όταν ήμουν ανάμεσά σας κι ενώ πέρασα από στερήσεις, δεν επιβάρυνα κανέναν σας, γιατί τις στερήσεις μου τις κάλυψαν οι αδελφοί που ήρθαν από τη Μακεδονία. Έτσι λοιπόν, σε τίποτε δε σας επιβάρυνα και το ίδιο θα συνεχίσω να κάνω.
10Είναι μια αλήθεια, που ο Χριστός βεβαιώνει μέσα μου, πως η ικανοποίηση αυτή δε θα παρεμποδιστεί για μένα στα μέρη της Αχαΐας.
11Γιατί; Μήπως γιατί δε σας αγαπώ; Tο ξέρει ο Θεός ότι σας αγαπώ.
12Mα αυτό που κάνω θα συνεχίσω να το κάνω για να αφαιρέσω την αφορμή από εκείνους που ψάχνουν να βρουν αφορμή να εξομοιωθούν μ’ εμάς στο έργο τους για το οποίο καμαρώνουν.
13Στην πραγματικότητα, αυτού του είδους οι άνθρωποι είναι ψευδαπόστολοι, δόλιοι κήρυκες, που μεταμφιέζονται σε αποστόλους του Χριστού!
14Kαι δεν είναι παράδοξο αυτό, αφού ο ίδιος ο Σατανάς μεταμφιέζεται σε άγγελο φωτός.
15Δεν είναι, λοιπόν, μεγάλο πράγμα το γεγονός ότι και οι υπηρέτες του μεταμφιέζονται σε υπηρέτες δικαιοσύνης. Tο τέλος των ανθρώπων αυτών θα είναι ανάλογο με τα έργα τους.
Σύγκριση του Παύλου με τους ψευδαποστόλους16Tο τονίζω και πάλι, μη με περάσει κανείς για παράλογο. Mα κι αν ακόμα έχετε μια τέτοια ιδέα, δεχτείτε με έστω και σαν παράλογο, ώστε να καυχηθώ κι εγώ λιγάκι.
17Αυτό που λέω τώρα, για τη βασιμότητα δηλαδή αυτής μου της καύχησης, δεν το λέω με οδηγία του Κυρίου, αλλά σαν έναν παραλογισμό δικό μου.
18Αφού τόσοι πολλοί καυχιούνται για τα φυσικά τους προσόντα, θα καυχηθώ κι εγώ,
19μια και ανέχεστε με μεγάλη ευχαρίστηση τους ανόητους, εσείς που είστε φρόνιμοι!
20Γιατί, πράγματι, δείχνετε ανοχή αν κάποιος σας υποδουλώνει, αν κάποιος σας απομυζάει, αν κάποιος κερδοσκοπεί σε βάρος σας, αν κάποιος αλαζονεύεται, αν κάποιος σας προσβάλλει κατά πρόσωπο.
21Nτρέπομαι που το ομολογώ, ότι νιώθω σαν να φανήκαμε εμείς αδύναμοι! Όμως, για οτιδήποτε τολμά κανείς να καυχιέται ― παραλογιζόμενος το λέω ― τολμώ κι εγώ.
22Είναι Εβραίοι αυτοί; Tο ίδιο κι εγώ. Είναι Ισραηλίτες; Tο ίδιο κι εγώ. Είναι απόγονοι του Αβραάμ; Tο ίδιο κι εγώ.
23Είναι υπηρέτες του Χριστού; ― σαν παράφρονας μιλώ ― εγώ είμαι καλύτερος, με περισσότερους κόπους στο ενεργητικό μου, με ασύγκριτους βασανισμούς, με υπερβολικά χτυπήματα, με περισσότερες φυλακίσεις, με κίνδυνο πολλές φορές να θανατωθώ.
24Πέντε φορές μαστιγώθηκα από τους Ιουδαίους με τριάντα εννιά μαστιγώματα κάθε φορά.
25Τρεις φορές δάρθηκα με βέργες. Μια φορά λιθοβολήθηκα. Τρεις φορές ναυάγησα. Ένα μερόνυχτο έμεινα ναυαγός στο πέλαγος.
26Οδοιπόρησα πολλές φορές. Αντιμετώπισα κινδύνους σε ποτάμια, κινδύνους από ληστές, κινδύνους από τους ομοεθνείς μου, κινδύνους από τους εθνικούς, κινδύνους σε πόλεις, κινδύνους σε ερημιές, κινδύνους στη θάλασσα, κινδύνους από ψευδαδέλφους.
27Εργάστηκα κοπιάζοντας και μοχθώντας συνεχώς, ξαγρυπνώντας πολλές φορές, αντιμετωπίζοντας πείνα και δίψα, μένοντας νηστικός πολλές φορές, αντιμετωπίζοντας κρύο και γυμνότητα.
28Xώρια ότι πέρα απ’ αυτά τα εξωτερικά, έχω και την έγνοια όλων των εκκλησιών, που με πιέζει εσωτερικά κάθε μέρα!
29Ποιος έχει αδυναμίες και δεν υποφέρω; Ποιος σκανδαλίζεται και δεν καίγεται η δική μου καρδιά;
30Aν πρέπει να καυχηθώ, θα καυχηθώ για τα πράγματα που δείχνουν τη δική μου αδυναμία.
31O Θεός και Πατέρας του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, που είναι ευλογητός στους αιώνες, ξέρει ότι δεν ψεύδομαι.
32Στη Δαμασκό, ο διορισμένος από το βασιλιά Αρέτα εθνάρχης φρουρούσε την πόλη των Δαμασκηνών με σκοπό να με συλλάβει.
33Mε κατέβασαν όμως οι αδελφοί από ένα άνοιγμα του τείχους μ’ ένα καλάθι και ξέφυγα έτσι από τα χέρια του.
Who We AreWhat We EelieveWhat We Do
2025 by iamachristian.org,Inc All rights reserved.