1Μήπως αρχίζουμε πάλι να συστήνουμε τους εαυτούς μας; Εκτός κι αν χρειαζόμαστε, όπως μερικοί, συστατικές επιστολές για σας ή από σας!
2H δική μας επιστολή είστε εσείς, γραμμένη μέσα στις καρδιές μας, η οποία αναγνωρίζεται και διαβάζεται απ’ όλους τους ανθρώπους,
3έτσι που να φαίνεστε πως είστε επιστολή του Χριστού που την επιμεληθήκαμε εμείς. Μια επιστολή γραμμένη όχι με μελάνι, αλλά με το Πνεύμα του Ζωντανού Θεού, όχι πάνω σε πέτρινες πλάκες, αλλά σε πλάκες ανθρώπινων καρδιών.
4Τέτοια, λοιπόν, είναι η πεποίθηση που έχουμε χάρη στον Χριστό μπροστά στον Θεό.
5Όχι βέβαια ότι είμαστε ικανοί από μόνοι μας, ώστε να σκεφτούμε πως έστω και στο ελάχιστο η ικανότητα αυτή προέρχεται από μας τους ίδιους. Αντίθετα, η ικανότητά μας προέρχεται από τον Θεό,
6ο οποίος και μας αξίωσε να γίνουμε υπηρέτες της Νέας Διαθήκης. Όχι του γράμματος του νόμου, αλλά του πνεύματος. Γιατί το γράμμα του νόμου καταδικάζει σε θάνατο, ενώ το πνεύμα δίνει ζωή.
7Kι αν ο νόμος ο αποτυπωμένος με γράμματα σε πέτρινες πλάκες, του οποίου η αποστολή ήταν η καταδίκη σε θάνατο, εγκαινιάστηκε με τόση δόξα που να μην μπορούν οι Ισραηλίτες να ατενίσουν τον Μωυσή εξαιτίας της λαμπρότητας του προσώπου του, παρόλο που επρόκειτο για προσωρινή λαμπρότητα,
8πώς είναι δυνατόν να μην παρουσιαστεί με πολύ περισσότερη δόξα η αποστολή του Πνεύματος;
9Γιατί βέβαια, αν το όργανο της καταδίκης παρουσιάστηκε με δόξα, πολύ περισσότερο ξεπερνά σε δόξα το όργανο της δικαίωσης.
10Kαι στην πραγματικότητα, δεν έχει φανεί ακόμα στην πληρότητά της η δόξα του ένδοξου πνεύματος στον κόσμο αυτό, γιατί η δόξα αυτή ξεπερνάει τα ανθρώπινα μέτρα!
11Γιατί αν εκείνο που ήταν να καταργηθεί δόθηκε με δόξα, πολύ περισσότερο θα είναι ένδοξο εκείνο που μένει για πάντα.
12Επειδή, λοιπόν, έχουμε μια τέτοια ελπίδα, γι’ αυτό και συμπεριφερόμαστε με πολλή ελευθερία,
13κι όχι όπως ο Μωυσής που έβαζε κάλυμμα στο πρόσωπό του για να μην ατενίσουν οι Ισραηλίτες εκείνο που στο τέλος ήταν να καταργηθεί.
14Όμως οι σκέψεις τους πορώθηκαν. Αφού και μέχρι σήμερα ακόμα, όταν διαβάζεται η Παλαιά Διαθήκη παραμένει το ίδιο αυτό κάλυμμα, το οποίο δεν αφαιρείται, γιατί μόνο σαν έρθει κανείς στον Χριστό καταργείται.
15Έτσι, μέχρι και σήμερα, κάθε φορά που διαβάζονται τα βιβλία του Μωυσή, κάλυμμα σκεπάζει τις σκέψεις τους.
16Mα όταν επιστρέψει κανείς στον Κύριο, αφαιρείται το κάλυμμα.
17Kι ο Κύριος εδώ είναι το Πνεύμα. Kαι όπου είναι το Πνεύμα του Κυρίου, εκεί υπάρχει ελευθερία.
18Όλοι εμείς, λοιπόν, κοιτάζοντας με ακάλυπτο πρόσωπο στον καθρέφτη της δόξας του Κυρίου, μεταμορφωνόμαστε στη δική του εικόνα, προχωρώντας από δόξα σε δόξα, έτσι ακριβώς όπως θα το πετύχαινε μόνο το Πνεύμα, ο Κύριος.
Who We AreWhat We EelieveWhat We Do
2025 by iamachristian.org,Inc All rights reserved.