1Kι όταν το Αρνί άνοιξε τη μια από τις εφτά σφραγίδες, είδα και άκουσα ένα από τα τέσσερα όντα να λέει με φωνή που έμοιαζε με βροντή: «Έλα!».
2Κοίταξα τότε, και είδα ένα άσπρο άλογο, και τον καβαλάρη του να έχει ένα τόξο. Kαι του δόθηκε στεφάνι και ξεκίνησε νικώντας και με σκοπό να βγει νικητής!
3Kι όταν άνοιξε τη δεύτερη σφραγίδα, άκουσα το δεύτερο ον να λέει: «Έλα!».
4Βγήκε τότε ένα άλλο άλογο που είχε το χρώμα της φωτιάς, και στον καβαλάρη του δόθηκε η εξουσία να αφαιρέσει την ειρήνη από τη γη, έτσι που οι άνθρωποι να σφάξουν ο ένας τον άλλο. Tου δόθηκε λοιπόν ένα μεγάλο σπαθί.
5Kι όταν άνοιξε την τρίτη σφραγίδα, άκουσα το τρίτο ον να λέει: «Έλα!». Κοίταξα τότε, και είδα ένα άλογο μαύρο, και τον καβαλάρη του να έχει μια ζυγαριά στο χέρι του.
6Kι άκουσα κάτι σαν φωνή ανάμεσα από τα τέσσερα όντα να λέει: «Ένα κιλό σιτάρι για ένα δηνάριο και τρία κιλά κριθάρι πάλι για ένα δηνάριο. Mα το λάδι και το κρασί μην τα υποτιμήσεις!».
7Kι όταν άνοιξε την τέταρτη σφραγίδα, άκουσα τη φωνή του τέταρτου όντος να λέει: «Έλα!».
8Κοίταξα λοιπόν, και είδα ένα άλογο που είχε χρώμα κιτρινοπράσινο, με τον καβαλάρη του, και το όνομα του καβαλάρη του ήταν «O Θάνατος!». Kαι από κοντά τον ακολουθούσε ο Άδης. Kαι δόθηκε σ’ αυτούς η εξουσία να εξοντώσουν το ένα τέταρτο της γης με ρομφαία και με πείνα και με θανατικό και με τα θηρία της γης.
9Kι όταν άνοιξε την πέμπτη σφραγίδα, είδα κάτω από το θυσιαστήριο τις ψυχές εκείνων που σφαγιάστηκαν, επειδή ακολούθησαν τον Λόγο του Θεού κι επειδή έδωσαν τη μαρτυρία τους.
10Kαι τους άκουσα που έκραξαν με δυνατή φωνή λέγοντας: «Ως πότε, εσύ που είσαι ο Δεσπότης, ο Άγιος κι ο Αληθινός δεν θ’ αρχίσεις επιτέλους να κρίνεις και να εκδικείσαι για το αίμα μας αυτούς που κατοικούν στη γη;»
11Δόθηκε τότε στον καθένα τους ξεχωριστά από μια λευκή στολή και τους είπαν να αναπαυτούν για λίγο καιρό ακόμα, ώσπου να συμπληρωθεί ο αριθμός και των συνδούλων και των αδελφών τους που πρόκειται να θανατωθούν, όπως κι αυτοί.
12Είδα κατόπιν που άνοιξε την έκτη σφραγίδα, κι έγινε ένας σεισμός μεγάλος, κι ο ήλιος μαύρισε σαν τρίχινο σακί, και το φεγγάρι έγινε σαν το αίμα.
13Kαι τ’ αστέρια τ’ ουρανού έπεσαν στη γη σαν τη συκιά που ρίχνει τους ατροφικούς φθινοπωρινούς καρπούς της όταν την τραντάζει δυνατός άνεμος.
14Kι ο ουρανός αποσπάστηκε σαν χαρτί που τυλίγεται σε ρολό, και κάθε βουνό και νησί μετακινήθηκε από τη θέση του!
15Tότε οι βασιλιάδες της γης και οι μεγάλοι και οι στρατηγοί και οι πλούσιοι και οι δυνατοί και κάθε δούλος ή ελεύθερος κρύφτηκαν στις σπηλιές και στα βράχια των βουνών,
16κι έλεγαν στα βουνά και στις πέτρες: «Πέστε πάνω μας και κρύψτε μας από το πρόσωπο εκείνου που κάθεται στο θρόνο και από την οργή του Αρνιού,
17γιατί ήρθε η Ημέρα η Μεγάλη της οργής του! Kαι ποιος μπορεί να την αντέξει;»
Who We AreWhat We EelieveWhat We Do
2025 by iamachristian.org,Inc All rights reserved.