ΔEYTEPΗ EΠIΣTOΛH ΠPOΣ KOPINΘIOYΣ 2 - Νεοελληνικ? Μετ?φραση Λ?γου（LMGNT）

Συμβουλή για συγχώρηση κάποιου φταίχτη στην εκκλησία

1Θεώρησα λοιπόν πως είναι προτιμότερο να μην έρθω πάλι φέρνοντάς σας στενοχώρια.

2Γιατί αν εγώ σας στενοχωρώ, ποιος άλλος υπάρχει τάχα που να με ευφραίνει εκτός απ’ αυτόν που στενοχωρώ;

3Kαι σας το έγραψα αυτό, ώστε, όταν έρθω, να μη στενοχωρηθώ από εκείνους που θα έπρεπε να με κάνουν να χαίρομαι, έχοντας την πεποίθηση για όλους σας πως η δική μου χαρά είναι και χαρά όλων σας.

4Γι’ αυτό και με πολλή θλίψη και αγωνία στην καρδιά μου σας έγραψα, χύνοντας πολλά δάκρυα όχι για να πικραθείτε, αλλά για να γνωρίσετε την περισσή αγάπη που έχω για σας.

5Kι αν κάποιος μ’ έχει πικράνει, δεν έχει πικράνει μόνο εμένα, αλλά τουλάχιστο ως ένα βαθμό ― για να μην είμαι υπερβολικός ― όλους σας.

6Αρκετή είναι γι’ αυτόν η αποδοκιμασία αυτή από τους περισσοτέρους.

7Γι’ αυτό λοιπόν, είναι προτιμότερο τώρα πια, αλλάζοντας στάση, να τον συγχωρήσετε και να τον εμψυχώσετε μην τυχόν και περιέλθει σε απόγνωση από την πολλή στενοχώρια ο άνθρωπος που βρέθηκε σε μια τέτοια κατάσταση.

8Γι’ αυτό, σας παρακαλώ να του δείξετε έμπρακτη αγάπη.

9Άλλωστε, γι’ αυτό και σας το έγραψα αυτό, για να διαπιστώσω τη γνησιότητά σας, αν είστε υπάκουοι σε όλα.

10Kαι όποιον συγχωρείτε για κάτι, τον συγχωρώ κι εγώ. Kι άλλωστε, αν εγώ έχω συγχωρήσει κάτι, σε όποιον το έχω συγχωρήσει, το έκανα για σας στην παρουσία του Χριστού,

11ώστε να μην επικρατήσει ο Σατανάς σε βάρος μας, γιατί δε μας διαφεύγουν οι σκοποί του.

O Παύλος στην Τρωάδα

12Όταν έφτασα στην Τρωάδα με σκοπό να κηρύξω το Ευαγγέλιο του Χριστού, παρόλο που υπήρχε πρόσφορο έδαφος για το έργο του Κυρίου,

13δεν ένιωσα πνευματική άνεση, επειδή δε βρήκα εκεί τον Τίτο τον αδελφό μου, και γι’ αυτό τους αποχαιρέτισα κι αναχώρησα για τη Μακεδονία.

Ευωδιά Χριστού

14Αλλά δόξα στον Θεό που μας κάνει πάντοτε να θριαμβεύουμε με τη δύναμη του Χριστού και που, χρησιμοποιώντας εμάς, σκορπά σε κάθε τόπο το άρωμα της γνώσης του Χριστού.

15Καθότι άρωμα του Χριστού είμαστε εμείς για τον Θεό τόσο ανάμεσα σ’ εκείνους που σώζονται, όσο κι ανάμεσα σ’ εκείνους που βαδίζουν στο χαμό.

16Για εκείνους που βαδίζουν στο χαμό είμαστε οσμή θανάτου που επιφέρει το θάνατο, ενώ για εκείνους που δέχονται τη ζωή, είμαστε ευωδιά ζωής που δίνει τη ζωή. Kαι ποιος είναι ικανός γι’ αυτά;

17Οπωσδήποτε εμείς δεν είμαστε σαν τους πολλούς που εμπορεύονται το Λόγο του Θεού για δικό τους όφελος, αλλά με ειλικρίνεια, ως απεσταλμένοι από τον Θεό, μπροστά στον Θεό και παραμένοντας πιστοί στον Χριστό, τον κηρύττουμε.