ΠPΩTH EΠIΣTOΛH ΠPOΣ KOPINΘIOYΣ 12 - Νεοελληνικ? Μετ?φραση Λ?γου（LMGNT）

Tα χαρίσματα του Πνεύματος ― παράδειγμα το σώμα και τα μέλη

1Επίσης, αδελφοί, δε θέλω να έχετε άγνοια για τα πνευματικά χαρίσματα.

2Ξέρετε πως, όταν ήσασταν ειδωλολάτρες, ήταν σαν να συρόσασταν ακούσια προς τα άφωνα είδωλα.

3Γι’ αυτό σας πληροφορώ πως κανένας από εκείνους που μιλάνε οδηγούμενοι από το Πνεύμα του Θεού, δε λέει «καταραμένο» τον Ιησού. Kαι κανένας δεν μπορεί να αποκαλέσει «Κύριο» τον Ιησού, παρά μονάχα με την πληροφόρηση του Αγίου Πνεύματος.

4Υπάρχουν, βέβαια, διάφορα χαρίσματα αλλά το Πνεύμα είναι ένα και το αυτό.

5Υπάρχουν επίσης διαφορετικοί τομείς να υπηρετήσει κανείς, αλλά ο Κύριος είναι ο ίδιος.

6Υπάρχουν και διάφοροι τρόποι δράσεων, αλλά είναι ο ίδιος Θεός που παρέχει τη δύναμη σε όλους για το καθετί.

7Στον καθένα, λοιπόν, παρέχεται η φανέρωση του Πνεύματος για το συμφέρον του έργου.

8Έτσι, στον ένα δίνεται μέσω του Πνεύματος το χάρισμα να μιλά με σοφία. Σε άλλον το χάρισμα να μιλά με γνώση σύμφωνα με το ίδιο Πνεύμα.

9Σε άλλον το χάρισμα της πίστης από το ίδιο Πνεύμα. Σε άλλον χαρίσματα θεραπειών από το ίδιο Πνεύμα.

10Σε άλλον το χάρισμα της πραγματοποίησης θαυμάτων, σε άλλον το χάρισμα της μεταβίβασης θείων μηνυμάτων, σε άλλον το χάρισμα να ξεχωρίζει τα πνεύματα. Σε έναν άλλο το χάρισμα να μιλά διάφορα είδη γλωσσών, σε άλλον, πάλι, το χάρισμα να μεταφράζει γλώσσες.

11Kι όλα αυτά τα πραγματοποιεί το ένα και το αυτό Πνεύμα, που κατανέμει ατομικά στον καθένα όπως θέλει.

12Για παράδειγμα, όπως ακριβώς το σώμα είναι ένα, όμως έχει μέλη πολλά, κι όλα τα μέλη του σώματος, ενώ είναι πολλά, αποτελούν ένα σώμα, έτσι κι ο Χριστός.

13Kι αυτό, επειδή όλοι εμείς ― είτε Ιουδαίοι είμαστε είτε Έλληνες είτε δούλοι είτε ελεύθεροι ― βαπτιστήκαμε μ’ ένα Πνεύμα σ’ ένα σώμα, και όλοι σε ένα Πνεύμα ποτιστήκαμε.

14Οπωσδήποτε όμως, το σώμα δεν αποτελείται από ένα μέλος, αλλά από πολλά.

15Aν έλεγε το πόδι: «Αφού δεν είμαι χέρι, δεν ανήκω στο σώμα», θα σήμαινε τάχα με τούτο πως δεν ανήκει στο σώμα;

16Kι αν έλεγε το αυτί: «Αφού δεν είμαι μάτι, δεν ανήκω στο σώμα», θα σήμαινε τάχα με τούτο πως δεν ανήκει στο σώμα;

17Aν όλο το σώμα αποτελούνταν από ένα μάτι, πώς θα ακούγαμε; Aν όλο το σώμα ήταν αυτί πώς θα οσφραινόμασταν;

18Mα το γεγονός είναι πως ο Θεός τοποθέτησε στο σώμα το κάθε μέλος όπως ο ίδιος θέλησε.

19Kι αν όλα ήταν ένα μέλος, πώς θα υπήρχε σώμα;

20Mα το γεγονός είναι πως πράγματι υπάρχουν πολλά μέλη, αλλά ένα σώμα.

21Επομένως, δεν μπορεί το μάτι να πει στο χέρι: «Δεν σ’ έχω ανάγκη!». Ούτε το κεφάλι να πει στα πόδια: «Δεν σας έχω ανάγκη!».

22Απεναντίας, τα μέλη του σώματος που θεωρούνται σαν τα πιο ασήμαντα, αυτά είναι που χρειάζονται περισσότερο.

23Kι εκείνα τα μέλη του σώματος που τα θεωρούμε σαν τα πιο αξιοπεριφρόνητα, τα περιβάλλουμε με μεγαλύτερη φροντίδα. Kαι τα μη παρουσιάσιμα μέλη μας, χρειάζεται να τα φροντίζουμε με περισσότερη λεπτότητα, ενώ τα παρουσιάσιμα μέλη μας δεν έχουν ανάγκη.

24O Θεός, λοιπόν, συγκρότησε το σώμα με συγκερασμό δίνοντας μεγαλύτερη σπουδαιότητα σ’ εκείνα που μειονεκτούν,

25έτσι που να μην υπάρξει διάσπαση στο σώμα, αλλά να δείχνουν τα μέλη την ίδια φροντίδα το ένα για το άλλο.

26Έτσι, είτε πάσχει ένα μέλος, συμπάσχουν μαζί του όλα τα μέλη· είτε τιμάται ένα μέλος, χαίρονται μαζί του όλα τα μέλη.

27Εσείς, λοιπόν, είστε το σώμα του Χριστού κι ο καθένας σας κάποιο ξεχωριστό μέλος του σώματος.

28Έτσι, αυτούς που αποτελούν το σώμα του Χριστού, ο Θεός τοποθέτησε στην εκκλησία, πρώτον αποστόλους, δεύτερον προφήτες, τρίτον δασκάλους, έπειτα έρχονται τα θαύματα, κατόπιν ακολουθούν τα χαρίσματα θεραπειών, οι εκδηλώσεις συμπαράστασης, τα διοικητικά καθήκοντα, οι ομιλίες διαφόρων γλωσσών.

29Μήπως είναι όλοι απόστολοι; Μήπως είναι όλοι προφήτες; Μήπως είναι όλοι δάσκαλοι; Μήπως πραγματοποιούν όλοι θαύματα;

30Μήπως έχουν όλοι χαρίσματα θεραπειών; Μήπως μιλούν όλοι γλώσσες; Μήπως μεταφράζουν όλοι;

31Επιδιώκετε, λοιπόν, με ζήλο τα καλύτερα χαρίσματα. Επιπρόσθετα, μάλιστα, σας δείχνω κι έναν ασύγκριτα καλύτερο τρόπο ζωής: