ΠPΩTH EΠIΣTOΛH ΠPOΣ KOPINΘIOYΣ 9 - Νεοελληνικ? Μετ?φραση Λ?γου（LMGNT）

Tο παράδειγμα του Παύλου ― Σωστή χρήση της ελευθερίας

1Δεν είμαι μήπως απόστολος εγώ; Δεν είμαι ελεύθερος; Δεν έχω δει μήπως τον Κύριό μας Ιησού Χριστό; Δεν είστε εσείς ο καρπός του έργου μου για τον Κύριο;

2Kι αν ακόμα για άλλους δεν είμαι απόστολος, όμως τουλάχιστο για σας είμαι, γιατί η σφραγίδα της δικής μου αποστολής εσείς είστε με τη χάρη του Κυρίου.

3Αυτή είναι η δική μου απάντηση σ’ εκείνους που με ρωτούν σαν ανακριτές.

4Μήπως δεν έχουμε δικαίωμα να φάμε και να πιούμε με έξοδα της εκκλησίας;

5Μήπως δεν έχουμε δικαίωμα να πάρουμε μια χριστιανή σύζυγο να μας συνοδεύει στις περιοδείες μας, όπως κάνουν και οι υπόλοιποι απόστολοι και οι αδελφοί του Κυρίου κι ο Κηφάς;

6Ή μήπως εγώ κι ο Βαρνάβας μόνο δεν έχουμε το δικαίωμα να συντηρούμαστε από την εκκλησία χωρίς να εργαζόμαστε;

7Ποιος υπηρετεί ποτέ στο στρατό με δικά του έξοδα; Ποιος φυτεύει αμπέλι κι από τον καρπό του δεν τρώει; Ή ποιος βόσκει ένα κοπάδι πρόβατα και δεν τρώει από το γάλα του κοπαδιού;

8Μήπως τα λέω αυτά κινούμενος από ανθρώπινα κίνητρα; Ή μήπως δε λέει τα ίδια κι ο νόμος;

9Διότι στον Μωσαϊκό νόμο είναι γραμμένο: Δε θα φιμώσεις το βόδι που αλωνίζει. Μήπως για τα βόδια είναι που νοιάζεται ο Θεός;

10Ή το λέει αποκλειστικά για μας; Kαι βέβαια για μας είναι που γράφτηκε, καθότι εκείνος που οργώνει, πρέπει να οργώνει με την ελπίδα της απολαβής, όπως κι εκείνος που αλωνίζει γεμάτος ελπίδα, πρέπει να μετέχει στον καρπό της ελπίδας του.

11Αφού, λοιπόν, εμείς σπείραμε τα πνευματικά αγαθά, είναι άραγε πολύ αν θερίσουμε από τα δικά σας υλικά αγαθά;

12Αν άλλοι ασκούν την εξουσία τους να συμμετέχουν στα αγαθά σας, δε θα ήταν πολύ πιο δίκαιο να συμμετέχουμε εμείς; Όμως δεν ασκήσαμε το δικαίωμα αυτό. Αντίθετα, όλα τα υπομένουμε σιωπηλά για να μην παρεμβάλλουμε κανένα εμπόδιο στο Ευαγγέλιο του Χριστού.

13Δεν το ξέρετε ότι εκείνοι που τελούν τις θρησκευτικές τελετές στο ναό, από το ναό συντηρούνται; Kι ότι εκείνοι που ασχολούνται με την προσφορά των θυσιών, παίρνουν μερίδιο από τις προσφερόμενες θυσίες;

14Παρόμοια και γι’ αυτούς που κηρύττουν το Ευαγγέλιο, ο Κύριος καθόρισε να ζουν από το Ευαγγέλιο.

15Εγώ όμως δεν άσκησα κανένα από τα δικαιώματα αυτά. Kι ούτε τα έγραψα αυτά για να γίνει κάτι τέτοιο σ’ εμένα, γιατί θα προτιμούσα να πεθάνω καλύτερα, παρά ν’ αφαιρέσει κανείς αυτό που μου δίνει τη μεγαλύτερη ικανοποίηση.

16Kαι φυσικά αν κηρύττω απλώς το Ευαγγέλιο, δεν έχω λόγο να εκφράζω κάποια ικανοποίηση, γιατί δεν έχω την εκλογή να μην το κάνω αυτό, κι αλίμονο σ’ εμένα αν δεν κηρύττω το Ευαγγέλιο!

17Άλλωστε, αν εξαρτιόταν από τη δική μου θέληση να το κάνω αυτό, θα έπαιρνα μισθό. Αφού όμως δεν εξαρτάται από μένα, σημαίνει πως μου έχει ανατεθεί η διεκπεραίωση ενός έργου.

18Ποια ανταμοιβή, λοιπόν, μου απομένει; Nα κηρύττω το Ευαγγέλιο καθιστώντας το ανέξοδο με το να μην κάνω χρήση του δικαιώματός μου να ζω απ’ αυτό ως κήρυκας του Ευαγγελίου.

19Γι’ αυτό, παρόλο που είμαι ανεξάρτητος απ’ όλους, υποδούλωσα τον εαυτό μου σε όλους, για να κερδίσω όσο γίνεται περισσότερους στον Χριστό.

20Έτσι, στους Ιουδαίους συμπεριφέρθηκα σαν Ιουδαίος, με σκοπό να κερδίσω Ιουδαίους· σ’ εκείνους που ζουν κάτω από τις διατάξεις του νόμου συμπεριφέρθηκα σαν να ζω κάτω από τις διατάξεις του νόμου, με σκοπό να κερδίσω αυτούς που ζουν κάτω από τις διατάξεις του νόμου·

21σ’ εκείνους που δεν έχουν το νόμο συμπεριφέρθηκα σαν να μην έχω το νόμο, όχι βέβαια παραβαίνοντας το νόμο του Θεού, αλλά εφαρμόζοντας το νόμο του Χριστού, με σκοπό να κερδίσω ανθρώπους που δεν έχουν το νόμο.

22Συμπεριφέρθηκα στους αδύνατους σαν αδύνατος κι εγώ, με σκοπό να κερδίσω τους αδύνατους. Στους πάντες έγινα τα πάντα μόνο και μόνο για να σώσω μερικούς.

23Kι αυτό το κάνω για χάρη του Ευαγγελίου, με σκοπό να συμβάλω στη διάδοσή του.

Αγώνας η χριστιανική ζωή

24Δεν ξέρετε μήπως πως οι αθλητές, που συμμετέχουν σε αγώνα δρόμου, τρέχουν βέβαια όλοι, αλλά ένας παίρνει το βραβείο; Έτσι ν’ αγωνίζεστε κι εσείς, με σκοπό να το κατακτήσετε.

25Επίσης, ο κάθε αθλητής ασκεί εγκράτεια σε όλα. Kι εκείνοι, βέβαια, το κάνουν για να πάρουν ένα στεφάνι φθαρτό, ενώ εμείς άφθαρτο.

26Εγώ, λοιπόν, γι’ αυτόν ακριβώς το λόγο αγωνίζομαι έτσι. Όχι χωρίς να ξέρω τι κάνω. Γι’ αυτό πυγμαχώ έτσι. Όχι σαν ένας που πετάει άσκοπες γροθιές στον αέρα!

27Αλλά σκληραγωγώ το σώμα μου και το καθυποτάσσω, μήπως, ενώ θα έχω κηρύξει σε άλλους, εγώ ο ίδιος αποδειχτώ ακατάλληλος.