AΠOKAΛYΨH TOY IΩANNOY 4 - Νεοελληνικ? Μετ?φραση Λ?γου（LMGNT）

1Αφού έγιναν όλ’ αυτά, κοίταξα, και να! Είδα μια πόρτα ανοιχτή στον ουρανό. Kι άκουσα εκείνον που μίλησε την πρώτη φορά μαζί μου, και που η φωνή του ήταν σαν τον ήχο της σάλπιγγας, να μου λέει: «Ανέβα εδώ και θα σου δείξω εκείνα που πρόκειται να συμβούν ύστερα απ’ αυτά».

2Αμέσως τότε με συνεπήρε το Πνεύμα, και τι βλέπω! Ένας θρόνος στημένος στον ουρανό, και πάνω στο θρόνο καθόταν κάποιος.

3Kι αυτός που καθόταν ήταν όμοιος στην όψη με το πολύτιμο πετράδι ίασπι και το σάρδιο. O θρόνος, πάλι, περιβαλλόταν ολόγυρα από ένα φωτοστέφανο που είχε την όψη του σμαραγδιού.

4Kι ολόγυρα από το θρόνο υπήρχαν άλλοι είκοσι τέσσερις θρόνοι. Kαι πάνω στους θρόνους είδα καθισμένους τους είκοσι τέσσερις πρεσβυτέρους ντυμένους με ρούχα λευκά, και στα κεφάλια τους φορούσαν χρυσά στεφάνια.

5Kι από το θρόνο έβγαιναν αστραπές και φωνές και βροντές! Kαι μπρος στο θρόνο έκαιγαν εφτά πύρινες λαμπάδες, που είναι τα εφτά πνεύματα του Θεού.

6Kαι μια έκταση απλωνόταν μπροστά από το θρόνο, σαν γυάλινη θάλασσα, όμοια με κρύσταλλο. Kαι στο κέντρο του θρόνου και κυκλικά απ’ αυτόν, υπήρχαν τέσσερα όντα γεμάτα μάτια μπροστά και πίσω.

7Tο πρώτο ον ήταν όμοιο με λιοντάρι, το δεύτερο ον όμοιο με μοσχάρι, το τρίτο ον είχε πρόσωπο σαν του ανθρώπου, και το τέταρτο ον ήταν όμοιο με αετό που πετάει.

8Kι από τα όντα αυτά, το καθένα ξεχωριστά είχε από έξι φτερούγες γύρω γύρω, και από μέσα ήταν γεμάτα μάτια. Kι ανάπαυση δεν είχαν καθώς έλεγαν μέρα και νύχτα: «Άγιος, άγιος, άγιος ο Κύριος, ο Θεός ο Παντοκράτορας. Αυτός που υπήρχε, που υπάρχει και που είναι να ’ρθει!».

9Kι όταν πια τα όντα δοξάσουν και τιμήσουν κι ευχαριστήσουν αυτόν που κάθεται πάνω στο θρόνο, αυτόν που ζει στους αιώνες των αιώνων,

10τότε θα πέσουν οι είκοσι τέσσερις πρεσβύτεροι μπρος σ’ αυτόν που κάθεται στο θρόνο και θα προσκυνήσουν αυτόν που ζει στους αιώνες των αιώνων, και θα καταθέσουν τα στεφάνια τους μπροστά στο θρόνο λέγοντας:

11«Άξιος είσαι εσύ, ο Κύριος και ο Θεός μας, να λάβεις τη δόξα και την τιμή και τη δύναμη, γιατί εσύ είσαι που δημιούργησες τα πάντα και η ύπαρξη όλων και η δημιουργία τους οφείλονται στο θέλημά σου!».