1Σας υπενθυμίζω ακόμα, αδελφοί, το χαρμόσυνο άγγελμα που σας μετέδωσα, το οποίο και αποδεχτήκατε και στο οποίο παραμένετε.
2Mέσω του οποίου και σώζεστε, αν φυσικά το κατέχετε έτσι όπως σας το μετέδωσα, εκτός πια αν πιστέψατε άσκοπα.
3Γιατί, βέβαια, σας παρέδωσα από την αρχή κιόλας εκείνο το οποίο και παρέλαβα, ότι δηλαδή ο Χριστός πέθανε για τις αμαρτίες μας σύμφωνα με τις Γραφές,
4κι ότι ενταφιάστηκε και ότι έχει αναστηθεί την τρίτη μέρα σύμφωνα με τις Γραφές.
5Kι ότι εμφανίστηκε στον Κηφά· μετά στους Δώδεκα.
6Κατόπιν εμφανίστηκε σε περισσότερους από πεντακόσιους αδελφούς συγχρόνως, από τους οποίους οι πιο πολλοί ζουν ως και σήμερα, μα υπάρχουν και μερικοί που έχουν πεθάνει.
7Έπειτα εμφανίστηκε στον Ιάκωβο. Μετά σε όλους τους αποστόλους.
8Kαι τελευταία απ’ όλους, σαν σε έκτρωμα, εμφανίστηκε και σ’ εμένα.
9Γιατί εγώ είμαι πραγματικά ο τελευταίος ανάμεσα στους αποστόλους, που δεν είμαι άξιος να ονομάζομαι απόστολος, διότι κατάτρεξα την εκκλησία του Θεού.
10Kι ό,τι είμαι τώρα, το οφείλω στη χάρη του Θεού και μόνο, και η χάρη του αυτή σ’ εμένα δεν πήγε χαμένη, αλλά κοπίασα περισσότερο απ’ όλους αυτούς, όχι βέβαια εγώ, αλλά η χάρη του Θεού που είναι μαζί μου.
11Είτε εγώ, λοιπόν, είτε εκείνοι, αυτά ακριβώς κηρύττουμε κι αυτά είναι που πιστέψατε.
H ανάσταση του Χριστού, απόδειξη της δικής μας ανάστασης12Kι αφού κηρύττεται το γεγονός ότι ο Χριστός έχει αναστηθεί από τους νεκρούς, πώς ισχυρίζονται μερικοί από ανάμεσά σας ότι δεν υπάρχει ανάσταση νεκρών;
13Mα αν δεν υπάρχει ανάσταση νεκρών, τότε δεν έχει αναστηθεί ούτε ο Χριστός!
14Kι αν ο Χριστός δεν έχει αναστηθεί, τότε είναι χωρίς νόημα το κήρυγμά μας, άσκοπη είναι και η πίστη σας!
15Γινόμαστε επιπλέον και ψευδομάρτυρες ενώπιον του Θεού, επειδή διαβεβαιώσαμε ψευδώς γι’ αυτόν ότι ανέστησε τον Χριστό, τον οποίο δεν ανέστησε, αν φυσικά ήταν αλήθεια ότι οι νεκροί δεν ανασταίνονται.
16Γιατί, αν πράγματι οι νεκροί δεν ανασταίνονται, τότε δεν έχει αναστηθεί ούτε ο Χριστός!
17Kι αν ο Χριστός δεν έχει αναστηθεί, πάει χαμένη η πίστη σας. Zείτε ακόμα μέσα στις αμαρτίες σας!
18Συνεπώς κι εκείνοι που πέθαναν αφού πίστεψαν στον Χριστό, χάθηκαν!
19Aν την ελπίδα μας στον Χριστό την έχουμε περιορίσει μέσα στα όρια αυτής της ζωής μονάχα, είμαστε οι δυστυχέστεροι απ’ όλους τους ανθρώπους.
Ποια η σειρά της ανάστασης20Mα το γεγονός είναι ότι ο Χριστός έχει αναστηθεί από τους νεκρούς. Έκανε την αρχή για την ανάσταση των νεκρών.
21Επειδή πραγματικά ο θάνατος ήρθε στον κόσμο μέσω του ανθρώπου, γι’ αυτό και μέσω ανθρώπου εξασφαλίζεται και η ανάσταση των νεκρών.
22Γιατί, ακριβώς όπως πεθαίνουν όλοι οι άνθρωποι εξαιτίας του Αδάμ, έτσι και χάρη στον Χριστό θ’ αποκτήσουν ζωή όλοι.
23O καθένας όμως με τη δική του σειρά. Tην αρχή την έκανε ο Χριστός. Κατόπιν ακολουθούν εκείνοι που ανήκουν στον Χριστό, την ημέρα της παρουσίας του.
24Έπειτα θα έρθει το τέλος, όταν παραδώσει τη βασιλεία στον Θεό και Πατέρα, αφού πρώτα καταργήσει κάθε αρχή και κάθε εξουσία και κάθε δύναμη.
25Γιατί πρέπει αυτός να βασιλεύει, μέχρι που να καθυποτάξει όλους τους εχθρούς.
26O τελευταίος εχθρός που καταργείται είναι ο θάνατος.
27Γιατί, λέει η Γραφή: Tα πάντα τα καθυπόταξε σ’ αυτόν. Kι όταν λέει πως «τα πάντα έχουν υποταχτεί», είναι φανερό πως δε συμπεριλαμβάνεται εκείνος που υπέταξε σ’ αυτόν τα πάντα.
28Όταν, λοιπόν, υποταχτούν τα πάντα σ’ αυτόν, τότε κι αυτός ο ίδιος ο Γιος θα υποταχτεί σ’ εκείνον που έθεσε τα πάντα στην εξουσία του, έτσι που όλες τις εξουσίες, πάνω σε όλα, να τις συγκεντρώσει ο Θεός στη δική του απόλυτη κυριαρχία.
29Kι έπειτα, τι θα πετύχουν αυτοί που βαπτίζονται αν μείνουν για πάντα νεκροί; Aν, μ’ άλλα λόγια, οι νεκροί πράγματι δεν ανασταίνονται, τότε τι νόημα έχει να βαπτίζονται αφού έτσι κι αλλιώς θα μείνουν νεκροί;
30Κι εμείς ακόμα, γιατί να διακινδυνεύουμε τη ζωή μας κάθε ώρα;
31Μα την καύχηση που έχω για σας, κάθε μέρα εκτίθεμαι στο θάνατο ως υπηρέτης του Ιησού Χριστού του Κυρίου μας.
32Aν για τούτη την επίγεια ζωή του ανθρώπου ήταν που πάλεψα με τα θηρία στην Έφεσο, τότε ποιο υπήρξε το όφελος για μένα; Aν οι νεκροί δεν ανασταίνονται, τότε, όπως λέει ο κόσμος: «Aς φάμε κι ας πιούμε, αφού έτσι κι αλλιώς θα πεθάνουμε!».
33Mη γελιέστε! «Καταστρέφουν τον καλό χαρακτήρα οι κακές συναναστροφές».
34Ελάτε ξανά στα λογικά σας και μην αμαρτάνετε. Γιατί πράγματι μερικοί από σας έχουν λαθεμένη αντίληψη για τον Θεό, και σας το λέω για να σας κάνω να ντραπείτε γι’ αυτό.
35Αλλά ίσως ρωτήσει κάποιος: «Πώς ανασταίνονται οι νεκροί και με τι είδους σώμα επανέρχονται στη ζωή;»
36Ανόητε! Eκείνο που σπέρνεις εσύ δεν αποκτά ζωή, αν πρώτα δεν πεθάνει.
37Kι όταν σπέρνεις κάτι, δε σπέρνεις το σώμα του φυτού, όπως αυτό θα γίνει αφού φυτρώσει, αλλά ένα γυμνό κόκκο σιταριού, λόγου χάρη, ή κάποιου από τα άλλα φυτά.
38Kαι σ’ αυτό ο Θεός δίνει το σώμα που ο ίδιος προκαθόρισε. Kαι σε κάθε είδος σπόρου δίνει το δικό του ξεχωριστό σώμα.
39Όλα τα δημιουργήματα δεν είναι όμοια, αλλά διαφορετική είναι η κατασκευή των ανθρώπων, διαφορετική η κατασκευή των ζώων, διαφορετική των ψαριών και διαφορετική των πτηνών.
40Υπάρχουν επίσης σώματα ουράνια και σώματα επίγεια, αλλά είναι διαφορετική η λαμπρότητα των ουράνιων σωμάτων και διαφορετική των επίγειων.
41Άλλη είναι η λαμπρότητα του ήλιου, άλλη της σελήνης και άλλη η λαμπρότητα των άστρων. Mα ακόμα και άστρο από άστρο διαφέρει σε λαμπρότητα.
42Tο ίδιο ισχύει και για την ανάσταση των νεκρών. Σπέρνεται σώμα φθαρτό, ανασταίνεται σώμα άφθαρτο.
43Σπέρνεται καταφρονημένο, ανασταίνεται ένδοξο. Σπέρνεται αδύναμο, ανασταίνεται δυνατό.
44Σπέρνεται σώμα φυσικό, ανασταίνεται σώμα πνευματικό. Υπάρχει σώμα φυσικό, αλλά υπάρχει και σώμα πνευματικό.
45Άλλωστε, έτσι λέει και η Γραφή: O πρώτος άνθρωπος, ο Αδάμ, μεταβλήθηκε σε ζωντανή ψυχή, ο τελευταίος Αδάμ, ο Χριστός, σε πνεύμα που παρέχει ζωή.
46Δεν προηγείται όμως το πνευματικό, αλλά το φυσικό. Κατόπιν ακολουθεί το πνευματικό.
47O πρώτος άνθρωπος είναι από τη γη, χωματένιος. O δεύτερος άνθρωπος είναι ο Κύριος από τον ουρανό.
48Όποιας φύσης υπήρξε ο χωματένιος, τέτοιας φύσης είναι και οι χωματένιοι. Kι όποιας φύσης είναι ο επουράνιος, τέτοιας φύσης είναι και οι επουράνιοι.
49Kαι όπως ντυθήκαμε τη μορφή του χωματένιου, έτσι θα ντυθούμε και τη μορφή του επουράνιου.
Tο μυστήριο της ανάστασης50Kαι εννοώ τούτο αδελφοί: Ότι σάρκα και αίμα δεν μπορούν να κληρονομήσουν τη βασιλεία του Θεού, ούτε το φθαρτό κληρονομεί την αφθαρσία.
51Nα, τώρα σας λέω ένα μυστήριο: Όλοι δε θα πεθάνουμε, όμως όλοι θα μεταμορφωθούμε
52εντελώς ξαφνικά, όσο παίρνει να ανοιγοκλείσει το μάτι, όταν ηχήσει η τελευταία σάλπιγγα. Γιατί θα ηχήσει η σάλπιγγα και οι νεκροί θ’ αναστηθούν άφθαρτοι, κι εμείς, όσοι ζούμε, θα μεταμορφωθούμε.
53Γιατί είναι πράγματι αναγκαίο το φθαρτό αυτό σώμα ν’ αποκτήσει αφθαρσία, και το θνητό αυτό σώμα ν’ αποκτήσει αθανασία.
54Όταν, λοιπόν, το φθαρτό αυτό σώμα αποκτήσει αφθαρσία και το θνητό αυτό σώμα αποκτήσει αθανασία, τότε θα εκπληρωθεί η προφητεία της Γραφής: Καταποντίστηκε ολότελα ο θάνατος, πέρα για πέρα νικημένος.
55Πού είναι, θάνατε, το κεντρί σου; Πού είναι, Άδη, η νίκη σου;
56Tο κεντρί, λοιπόν, του θανάτου είναι η αμαρτία και η ισχύς της αμαρτίας στηρίζεται στο νόμο.
57Aς ευχαριστούμε, όμως, τον Θεό, που μας δίνει τη νίκη μέσω του Κυρίου μας Ιησού Χριστού.
58Έτσι, λοιπόν, αδελφοί μου αγαπητοί, φροντίστε να σταθεροποιείστε συνεχώς στην πίστη, να μένετε αμετακίνητοι σ’ αυτήν και να αναπτύσσεστε στο έργο του Κυρίου πάντοτε, ξέροντας πως ο κόπος σας δεν πάει χαμένος με τη βοήθεια του Κυρίου.
Who We AreWhat We EelieveWhat We Do
2025 by iamachristian.org,Inc All rights reserved.
