MEZMURLAR 141 - Kutsal Kitap Yeni ?eviri 2001, 2008(TCL02)

141. MezmurDavut'un mezmuru

1Seni çağırıyorum, ya RAB, yardımıma koş!

Sana yakarınca sesime kulak ver!

2 Va.5:8 Duam önünde yükselen buhur gibi,

El açışım akşam sunusu gibi kabul görsün!

3Ya RAB, ağzıma bekçi koy,

Dudaklarımın kapısını koru!

4Yüreğim kötülüğe eğilim göstermesin,

Suç işleyenlerin fesadına bulaşmayayım;

Onların nefis yemeklerini tatmayayım.

5Doğru insan bana vursa, iyilik sayılır,

Azarlasa, başa sürülen yağ gibidir,

Başım reddetmez onu.

Çünkü duam hep kötülere karşıdır.

6Önderleri kayalardan aşağı atılınca,

Dinleyecekler tatlı sözlerimi.

7Sabanla sürülüp yarılmış toprak gibi,

Saçılmış kemiklerimiz ölüler diyarının ağzına.

8Ancak gözlerim sende, ey Egemen RAB,

Sana sığınıyorum, beni savunmasız bırakma!

9Koru beni kurdukları tuzaktan,

Suç işleyenlerin kapanlarından.

10Ben güvenlik içinde geçip giderken,

Kendi ağlarına düşsün kötüler.

Blog
About Us
Message
Site Map

Who We AreWhat We EelieveWhat We Do

Terms of UsePrivacy Notice

2025 by iamachristian.org,Inc All rights reserved.

Home
Gospel
Question
Blog
Help