Јован 19 - Свето Евангелие 2008（MK2008）

ГЛАВА 19

1Тогаш Пилат Го фати Исуса и Го бичува.

2И војниците, кога сплетоа венец од трње, Му го кладоа на главата и Му облекоа пурпурна наметка,

3и велеа: – Радувај се, Царе Јудејски! И Го удираа по образите.

4Пилат повторно излезе надвор и им рече: – Еве, ви Го изведувам надвор, за да разберете дека не наоѓам во Него никаква вина.

5Тогаш излезе Исус надвор, со трнов венец и пурпурна наметка. И им рече Пилат: – Еве Го Човекот!

6А кога Го видоа првосвештениците и слугите, завикаа и рекоа:

(Зачало 60)

Распни Го, распни! Пилат им рече: – Земете Го вие и распнете Го, оти јас не наоѓам во Него вина.

7Јудејците му одговорија: – Ние имаме Закон и според нашиот Закон, Он треба да умре, зашто Самиот се направи Син Божји.

8Кога го чу Пилат овој збор, повеќе се уплаши.

9И пак влезе во судницата и Му рече на Исуса: – Од каде си Ти? Но Исус не му даде одговор.

10Пилат Му рече: – Мене ли не ми одговараш? Не знаеш ли дека имам власт да Те распнам, и власт имам да Те пуштам?

11Исус одговори: – Ти не би имал никаква власт над Мене, ако не ти беше дадено одозгора;

Изостави на св. крст

затоа поголем грев има оној, којшто Ме предаде на тебе.

12Оттогаш Пилат гледаше да Го пушти. Но, Јудејците викаа, зборувајќи: – Ако Го пуштиш Него, не си му пријател на императорот. Секој што се прави себеси цар, противник е на императорот.

Читај на св. крст

13Штом го чу овој збор, Пилат Го изведе Исуса надвор и седна на судискиот стол, на местото, кое се вика Литостротон, а по еврејки Гавата.

14Тогаш беше петок пред Пасха, околу шестиот час. И им рече Пилат на Јудејците: – Еве Го вашиот Цар!

15Но тие викаа: – Земи, земи, распни Го! Пилат им рече: – Царот ваш ли да Го распнам? Првосвештениците одговорија: – Ние немаме цар, освен императорот.

16И тогаш им Го предаде, за да биде распнат.

Крај на четвртото евангелие за св. страданија Христови

И Го зедоа Исуса, и Го поведоа.

17И, носејќи го Својот крст, Он излезе на местото, кое се вика Черепница, а по еврејски Голгота;

18Таму Го распнаа, а со Него и други двајца, од едната и од другата страна, а насреде – Исуса.

19Пилат, пак, напиша и натпис, и го постави на крстот. А беше напишано: Исус Назареецот, Царот Јудејски.

20Овој натпис го читаа мнозина од Јудејците, бидејќи местото, каде што беше распнат Исус, беше близу до градот; а беше напишано на еврејски, грчки и латински.

Изостави на св. крст

21Тогаш првосвештениците јудејски му рекоа на Пилата: – Не пишувај: Царот Јудејски, но дека Самиот Он рече: Цар Јудејски сум.

22Пилат одговори: – Што напишав, напишав!

23А војниците кога Го распнаа Исуса, ги зедоа алиштата Негови – и ги разделија на четири дела, по еден дел на секој војник – и хитонот. Хитонот не беше шиен, туку исткаен одозгора па додолу.

24Тогаш си рекоа: да не го расипуваме, но да фрлиме за него ждрепка, чиј ќе биде; за да се исполни кажаното во Писмо то: „Ги разделија алиштата Мои меѓу себе и за облеката Моја фрлија ждрепка“. Така и направија војниците.

(Зачало 61)

Читај на св. крст

25При крстот Исусов стоеја мајка Му Негова и сестрата на мајка Му, Марија Клеопова, и Марија Магдалина.

26А Исус, штом ја виде мајка Си, и ученикот, кого го љубеше, како стои, ѝ рече на мајка Си: – Жено, ете ти син!

27Потоа му рече на учени кот: – Ете ти мајка! И од тој час ученикот ја зеде при себе.

Изостави на св. Јован Богослов и премини на зачало 67

28По ова, знаејќи Исус дека е сѐ свршено,

Изостави на св. крст

за да се исполни Писмото, рече: – Жеден сум!

29Таму стоеше сад, полн со оцет; тие наквасија сунѓер во оцетот, го закачија на трска и Му принесоа до устата Негова.

30А Исус кога вкуси оцет, рече: – Се сврши!

Читај на св. крст

И откако ја наведна главата, го предаде духот.

Овде читај на Вел. Петок, вечерта

31Бидејќи беше петок, Јудејците, за да не останат телата на крст во саботата, – оти таа сабота беше голем ден – го замолија Пилата да им ги прекршат колената и да ги симнат.

32Тогаш дојдоа војниците и му ги прекршија колената на првиот, како и на вториот, што беше распнат со Него.

33А кога дојдоа до Исуса и Го видоа дека беше веќе умрен, не Му ги прекршија колената;

34но еден од војниците со копје Му ги прободе ребрата, и наеднаш истече крв и вода.

35И кој виде – посведочи, и сведоштвото му е вистинско;

Крај на св. крст

и знае дека кажува вистина, за да поверувате вие.

36Оти ова стана, за да се исполни Писмото: „Коска Негова нема да се скрши“.

37И друго Писмо повторно вели: „Ќе погледнат на Оној, Кого Го прободоа“.

Крај на деветтото евангелие за св. страданија Христови и на деветтиот час.

А на Вел. Петок, врати се на зачало 113-то според Матеја.

(Зачало 62)

38Потоа Јосиф од Ариматеја, таен Исусов ученик, поради страв од Јудејците, – го замоли Пилата да го симне телото Исусово и Пилат му дозволи. Тој дојде и го симна телото Исусово.

39А дојде и Никодим, – кој порано беше отишол ноќе при Исуса – и донесе околу сто литри смеса од смирна и алој.

40И го зедоа телото Исусово и го завиткаа во платно со мирисите, како што е обичај кај Јудејците да погребуваат.

41На она место, каде што беше распнат, имаше градина и во градината – нов гроб, во кој уште никој не беше полаган.

42Таму Го положија Исуса, поради петокот Јудејски, зашто гробот беше близу.

Крај на 11-то евангелие за светите страданија Христови