Јован 9 - Свето Евангелие 2008（MK2008）

ГЛАВА 9(Зачало 34)

1Кога одеше, виде еден човек, слеп од раѓање.

2Учениците Негови Го прашаа и рекоа: – Рави, кој згрешил, тој или родителите негови, та се роди слеп?

3Исус им одговори: – Ни тој, ниту родителите негови згрешиле, туку за да се јават делата Божји врз него.

4Јас треба да ги извршам делата на Оној што Ме испрати, додека е уште ден; оти настапува ноќ, кога не ќе може никој да работи.

5Додека сум во светот, Јас сум Светлината на светот.

6Штом го рече тоа, плукна на земја, направи кал со плунката и ги намачка со неа очите на слепиот,

7и му рече: – Отиди и измиј се во бањата Силоам – што значи: испратен. Тој отиде, се изми и прогледувајќи, дојде.

8А соседите и оние, кои порано беа го гледале дека бил слеп, велеа: зар не е овој што седеше и просеше?

9Едни велеа: тој е, а други: личи на него; тој, пак, велеше: јас сум.

10Тогаш го прашаа: – Како ти се отворија очите?

11Тој одговори и рече: – Еден Човек, Којшто се вика Исус, направи кал, ми ги намачка очите и ми рече: отиди во бањата Силоам и измиј се! Отидов, се измив и прогледав.

12Тогаш Му рекоа: – Каде е Он? Тој рече: – Не знам.

13Потоа го одведоа кај фарисеите човекот, кој порано беше слеп.

14А беше сабота, кога направи Исус кал и му ги отвори очите.

15Истото го прашаа и фарисеите: – Како прогледа? Тој им рече: – Ми кладе кал на очите и се измив, и гледам.

16Тогаш некои од фарисеите велеа: не е од Бога Овој Човек, штом не ја уважува саботата. Други рекоа: како може грешен човек да прави такви чуда? И настана расправија помеѓу нив.

17Пак му рекоа на слепиот: – Ти што велиш за Оној што ти ги отвори очите? А тој рече: – Пророк е.

18Но Јудејците не поверуваа за него дека бил слеп и прогледал, додека не ги повикаа родителите на оној што прогледал,

19и ги прашаа, велејќи: – Дали е овој вашиот син, за кого велите дека се родил слеп? Како, пак, сега гледа?

20Родителите негови одговорија и им рекоа: – Знаеме дека е овој наш син, и дека се роди слеп;

21ама како сега гледа, не знаеме; или, кој му ги отвори очите, не знаеме. Тој е голем; прашајте го него, самиот нека ви каже за себе.

22Ова го рекоа родителите, оти се боеја од Евреите; зашто Евреите се беа согласиле да биде исклучен од синагогата секој, кој ќе Го признае за Христа.

23Затоа и родителите негови рекоа: тој е возрасен, него прашајте го.

24Тогаш повторно го повикаа човекот што беше порано слеп и му рекоа: – Прослави Го Бога! Ние знаеме дека Оној Човек е грешен.

25А тој одговори и рече: – Дали е грешен, не знам; но знам дека бев слеп, а сега гледам.

26Пак му рекоа: – Што ти направи? Како ти ги отвори очите?

27Тој им одговори: – Јас веќе ви реков и не чувте; што сакате пак да чуете? Да не сакате, можеби, и вие да Му станете ученици?

28А тие го укорија и му рекоа: – Ти си Негов ученик, а ние сме Мојсееви ученици.

29Ние знаеме дека со Мојсеја говорел Бог; а Овој не знаеме од каде е.

30Одговори човекот и им рече: – Тоа е чудното, што вие не знаете од каде е, а мене ми ги отвори очите.

31Знаеме дека Бог не слуша грешници: но оној што Го почитува Бога и ја исполнува Неговата волја, него го слуша.

32Откако е веков, не се чуло некој да отворил очи на слепороден.

33И, ако Он не беше од Бога, не ќе можеше да направи ништо.

34Одговорија и му рекоа: – Сиот си во гревови роден, па зар ти нас ќе нѐ учиш? И го истераа надвор.

35Исус чу дека го истерале, па откако го најде, му рече: – Веруваш ли ти во Божјиот Син?

36Тој одговори и рече: – А кој е, Господи, па да поверувам во Него?

37Исус му рече: – И си Го видел, и Којшто зборува со тебе, – Он е.

38А тој рече: – Верувам, Господи! И Му се поклони.

Крај на неделата

(Зачало 35)

39И рече Исус: – На суд дојдов Јас во овој свет, за да прогледаат слепите, а оние што гледаат, да станат слепи.

40Го чуја тоа некои од фарисеите, кои беа со Него, и Му рекоа: – Зар сме и ние слепи?

41Исус им рече: – Да бевте слепи, грев немаше да имате; а сега велите оти гледате, затоа и гревот ви останува.