1Aradan altı gün geçtikten sonra İsa Petrus'u, Yakup'la kardeşi Yuhanna'yı yanına aldı, onları yüksek bir dağa çıkardı.
2Onların gözü önünde görünüşü değişti, yüzü güneş gibi parladı. Giysileri de ışık gibi bembeyaz oldu.
3Ansızın Musa'yla İlyas onlara göründü. İsa'yla konuşuyorlardı.
4Petrus İsa'ya, “Ya Rab” dedi, “Burada bulunmamız ne iyi! İstersen, burada üç çardak kurayım: Biri sana, biri Musa'ya, biri de İlyas'a.”
5O daha konuşurken, parlak bir bulut onlara gölge saldı. Buluttan gelen bir ses şöyle diyordu:
“Sevgili Oğlum budur;
O'ndan hoşnudum. O'nu dinleyin.”
6Öğrenciler bunu duyunca büyük bir korkuyla yüzüstü yere kapandılar.
7İsa yaklaşıp onlara dokundu. “Ayağa kalkın, korkmayın” dedi.
8Öğrenciler başlarını kaldırdıklarında İsa'dan başkasını görmediler.
9Dağdan inerlerken İsa onlara buyruk verdi: “İnsanoğlu ölüler arasından dirilinceye dek gördüklerinizi hiç kimseye anlatmayın.”
10, yoksa yabancılardan mı?”
26Petrus, “Yabancılardan” deyince, İsa ona şunu bildirdi: “Demek oluyor ki, oğullar serbesttir.
27Ama onların tökezlemesine neden olmamak için denize gidip oltayı at. Oltaya takılan ilk balığı çek. Ağzını açınca gümüş bir para bulacaksın. Onu alıp vergiyi öde. Hem benim, hem de senin için.”
Who We AreWhat We EelieveWhat We Do
2025 by iamachristian.org,Inc All rights reserved.
