SÜLEYMAN'IN ÖZDEYİŞLERİ 14 - Kutsal Kitap ve Deuterokanonik Kitaplar（KKDEU）

1Bilge kadın evini yapar,

Ahmak kadın evini kendi eliyle yıkar.

2Doğru yolda yürüyen, RAB'den korkar,

Yoldan sapan, RAB'bi hor görür.

3Ahmağın sözleri sırtına kötektir,

Ama bilgenin dudakları kendisini korur.

4Öküz yoksa yemlik boş kalır,

Çünkü bol ürünü sağlayan öküzün gücüdür.

5Güvenilir tanık yalan söylemez,

Yalancı tanıksa yalan solur.

6Alaycı bilgeliği arasa da bulamaz,

Akıllı içinse bilgi edinmek kolaydır.

7Akılsız kişiden uzak dur,

Çünkü sana öğretecek bir şeyi yok.

8İhtiyatlı kişinin bilgeliği, ne yapacağını bilmektir,

Akılsızların ahmaklığıysa aldanmaktır.

9Ahmaklar suç sunusuyla alay eder,

Dürüstler ise iyi niyetlidir.

10Yürek kendi acısını bilir,

Sevinciniyse kimse paylaşmaz.

11Kötü kişinin evi yerle bir edilecek,

Doğru kişinin konutuysa bayındır olacak.

12 .

25Dürüst tanık can kurtarır,

Yalancı tanık aldatıcıdır.

26 RAB'den korkan tam güvenliktedir,

RAB onun çocuklarına da sığınak olacaktır.

27 RAB korkusu yaşam kaynağıdır,

İnsanı ölüm tuzaklarından uzaklaştırır.

28Kralın yüceliği halkının çokluğuna bağlıdır,

Halk yok olursa hükümdar da mahvolur.

29Geç öfkelenen akıllıdır,

Çabuk sinirlenen ahmaklığını gösterir.

30Huzurlu yürek bedenin yaşam kaynağıdır,

Hırs ise insanı için için yer bitirir.

31Muhtacı ezen, Yaradanı'nı hor görüyor demektir.

Yoksula acıyansa Yaradan'ı yüceltir.

32Kötü kişi uğradığı felaketle yıkılır,

Doğru insanın ölümde bile sığınacak yeri var.

33Bilgelik akıllı kişinin yüreğinde barınır,

Akılsızlar arasında bile kendini belli eder.

34Doğruluk bir ulusu yüceltir,

Oysa günah herhangi bir halk için utançtır.

35Kral sağduyulu kulunu beğenir,

Utanç getirene öfkelenir.