MEZMURLAR 17 - Kutsal Kitap ve Deuterokanonik Kitaplar（KKDEU）

17. MezmurDavut'un duası

1Haklı davamı dinle, ya RAB,

Feryadımı işit!

Hilesiz dudaklardan çıkan duama kulak ver!

2Haklı çıkar beni,

Çünkü sen gerçeği görürsün.

3Yüreğimi yokladın,

Gece denedin,

Sınadın beni,

Kötü bir şey bulmadın;

Kararlıyım, ağzımdan kötü söz çıkmaz,

4Başkalarının yaptıklarına gelince,

Ben senin sözlerine uyarak

Şiddet yollarından kaçındım.

5Sıkı adımlarla senin yollarını tuttum,

Kaymadı ayaklarım.

6Sana yakarıyorum, ey Tanrı,

Çünkü beni yanıtlarsın;

Kulak ver bana, dinle söylediklerimi!

7Göster harika sevgini,

Ey sana sığınanları saldırganlardan sağ eliyle kurtaran!

8Koru beni gözbebeği gibi;

Kanatlarının gölgesine gizle

9Kötülerin saldırısından,

Çevremi saran ölümcül düşmanlarımdan.

10Yürekleri yağ bağlamış,

Ağızları büyük laflar ediyor.

11İzimi buldular, üzerime geliyorlar,

Yere vurmak için gözetliyorlar.

12Tıpkı parçalamak için sabırsızlanan bir aslan,

Pusuya yatan genç bir aslan gibi.

13Kalk, ya RAB, kes önlerini, eğ başlarını!

Kılıcınla kurtar canımı kötülerden,

14Elinle bu insanlardan, ya RAB,

Yaşam payı bu dünyada olan insanlardan.

Varsın karınları vereceğin cezalara doysun,

Çocukları da yiyip doysun,

Artanı torunlarına kalsın!

15Ama ben doğruluk sayesinde yüzünü göreceğim senin,

Uyanınca suretini görmeye doyacağım.