ตอนที่ 3 พระคัมภีร์คือเครื่องมือในการเรียนรู้เกี่ยวกับพระเจ้า และแผนงานของพระองค์

ตอนที่ 3 พระคัมภีร์คือเครื่องมือในการเรียนรู้เกี่ยวกับพระเจ้า และแผนงานของพระองค์

 “การเปิดเผยทั่วไป” ก่อนหน้านี้ผมได้พูดถึง การเปิดเผยทั่วไป คือการสังเกตุ หรือการให้เหตุผลทั่วไปตามธรรมชาติ ซึ่งเป็นความคิดที่ว่าทุกสิ่งทุกอย่างเกิดขึ้นมาในโลกนั้นบ่งชี้ไปที่การดำรงอยู่ของพระเจ้าคือพระผู้สร้างสรรพสิ่งเหล่านั้น

“การเปิดเผยพิเศษ” หมายถึงการรู้จักพระเจ้าโดยวิธีอื่นๆนอกเหนือจากการใช้การสังเกต หรือการให้เหตุผล เป็นเรื่องจำเพาะเจาะจงที่อยู่เหนือธรรมชาติ คริสเตียนเชื่อว่าการเปิดเผยพิเศษเป็นวิธีการของพระเจ้าในการให้ความรู้แก่เราเกี่ยวกับพระองค์ และพระประสงค์ของพระองค์ที่มีต่อชีวิตของเราผ่านข้อความในพระคัมภีร์ (หนังสือคัมภีร์ของคริสต์ศาสนา) รวมถึงปาฏิหาริย์ และคำสอนของพระเยซูคริสต์ ดังนั้นพระคัมภีร์ และคำสอนของพระเยซูที่บันทึกอยู่ในพระคัมภีร์จึงเป็นวิธีที่คริสเตียนส่วนใหญ่ใช้ในศึกษาเพื่อเข้าถึงการเปิดเผยพิเศษนี้

พระคัมภีร์ของคริสเตียน คือคัมภีร์ที่รวบรวมหนังสือจำนวน 66 เล่มมาเข้าด้วยกัน ถูกเขียนขึ้นโดยชาย 40 คน ในช่วงเวลาต่างๆกัน ในระยะเวลายาวนานถึงประมาณ 1,500 ปี ผู้เขียนมาจากภูมิหลังที่หลากหลาย และจากผู้คนทุกประเภท ทั้งคนเลี้ยงแกะ นักเทศน์(ผู้สอนศาสนา) ชาวประมง ทหาร แพทย์ กษัตริย์ เป็นต้น *แม้ว่าผู้เขียนคัมภีร์ไบเบิลนี้ส่วนใหญ่ไม่รู้จักซึ่งกันและกัน และอยู่คนละที่ แต่หนังสือทั้ง 66 เล่มนี้มีเนื้อเรื่องที่สอดคล้องกันอย่างกลมกลืน เพื่อบอกเล่าเรื่องราวของพระเจ้า ที่เปิดเผยว่าพระเจ้าทรงเป็นผู้ใด และบอกถึงวิธีการที่เราจะมีความสัมพันธ์กับพระองค์ได้อย่างไร

คริสเตียนเชื่อว่าข้อความในพระคัมภีร์ได้รับการดลใจจากพระเจ้า ซึ่งหมายความว่าพระเจ้าทรงชี้นำผู้เขียนแต่ละคนในการเขียนแต่ละคำ ทรงสร้างแรงบันดาลใจผู้เขียนให้เขียนข้อความของพระองค์¹ มีหลักฐานว่าสิ่งที่พระคัมภีร์ (คัมภีร์ไบเบิล)กล่าวนั้นเป็นจริง เช่นการคาดการณ์(คำพยากรณ์) ที่เขียนโดยผู้เขียนคนก่อนหน้า และถูกบันทึกว่าเกิดขึ้นจริงโดยผู้เขียนคนต่อมาในภายหลัง

ตัวอย่างอื่นๆ ของหลักฐานที่แสดงว่าพระคัมภีร์เป็นความจริง คือการค้นพบทางโบราณคดี และงานเขียนสมัยโบราณโดยที่มีผู้เขียนที่ไม่มีความเกี่ยวข้องกับนักเขียนพระคัมภีร์ที่เป็นชาวยิว หรือคริสเตียน แต่เขาก็เขียนเรื่องออกมาได้ตรงกันกับนักเขียนชาวยิว ซึ่งทำให้เป็นที่น่าทึ่งที่ผู้เขียนอยู่คนละทิศทาง ไม่เกี่ยวข้องหรือรู้จักกันเลย แต่มีงานเขียนเรื่องราวที่ออกมาตรงกัน ปะติดปะต่อเรื่องราวกัน ทำให้เกิดความน่าเชื่อถือเป็นอย่างมาก และหลักฐานที่น่าสนใจที่สุดคือที่ว่าพระคัมภีร์คือพระวจนะของพระเจ้า เปรียบเสมือนการเปิดเผยส่วนตัว คือเมื่อบุคคลใดก็ตามที่ได้ศึกษาพระคัมภีร์ต่างก็จะพบแนวความคิดที่เป็นแนวทางที่ให้ไว้สำหรับคนนั้นๆออกมาได้อย่างถูกต้องลงตัว และสร้างคุณค่า คือเมื่อผู้นั้นได้ศึกษาพระคัมภีร์แล้วมีความเข้าใจ และเมื่อนำไปใช้ แล้วเกิดผลดีต่อการดำเนินชีวิตประจำวันของเขา

ปรากฏการณ์แห่งการเปิดเผยส่วนตัวนี้นำไปสู่การที่เราอ้างถึงพระคัมภีร์ว่าเป็น “พระคำแห่งชีวิต” เพราะดูเหมือนว่าพระคัมภีร์นั้นมีชีวิต รู้ว่าปัญหาของเราคืออะไร แล้วยังมีคำแนะนำที่มีประโยชน์ต่อชีวิตเราอย่างน่าอัศจรรย์ใจ

เนื่องจากพระคัมภีร์มีบทบาทสำคัญในศาสนาคริสต์ เราจึงต้องพิจารณาว่าเป็นแหล่งข้อมูลที่น่าเชื่อถือจริงๆไหม หรือมีข้อผิดพลาดในพระคัมภีร์บ้างหรือไม่ ในฐานะที่ผมเป็นนักวิทยาศาสตร์ และผู้ปฏิบัติงานทางการแพทย์ ผมก็เป็นคนหนึ่งที่เชื่อว่านี่เป็นประเด็นที่สำคัญมาก ถ้าหากผมจะเชื่อว่าพระคัมภีร์มีข้อผิดพลาดเพียงเล็กน้อย ผมก็ไม่สามารถเชื่อในสิ่งที่กล่าวในพระคัมภีร์ได้อีกเลย มันจะเป็นไปได้แค่ทางใดทางหนึ่งเท่านั้น คือ

1.) พระคัมภีร์คือพระคำของพระเจ้าที่สมบูรณ์แบบ หรือ ก็ไม่เป็นเช่นนั้นเลย

2.) พระคัมภีร์คือแหล่งที่มาของความจริงที่แน่นอนที่ผมสามารถไว้วางใจไปตลอดในการมีชีวิตอยู่ของผม หรือ ว่าผมก็ไม่สามารถไว้วางใจในคัมภีร์เล่มนี้ได้เลย

3.) พระคัมภีร์คือความถูกต้อง100% หรือ เป็นเพียงหนังสือที่มีการสอนปรัชญาที่น่าสนใจเท่านั้น..

หนังสือศาตสนศาตร์ขั้นพื้นฐานของ Charles C. Ryrie มีหลายบทที่วิเคราะห์ในคำถามเหล่านี้ และสร้างการแบบจำลองข้อเท็จจริงที่น่าสนใจสำหรับความผิดพลาดในพระคัมภีร์(ความสมบูรณ์แบบ) แต่สำหรับผมแล้วคำถามนี้อาจตัดสินใจได้ด้วยความศรัทธาเท่านั้น

พระเยซูทรงสอนว่า เพื่อจะเข้าสู่อาณาจักรสวรรค์เราต้องเป็นเหมือนเด็กเล็กๆ² ผมเชื่อว่านี่หมายความว่าคำถามที่ซับซ้อนนั้นเกินความสามารถของเด็กๆที่จะเข้าใจได้ ดังนั้นสิ่งที่พระคัมภีร์สอนเรานั้นเกินความสามารถในการวิจารณ์ และวิเคราะห์อย่างมีประสิทธิภาพได้ ดังนั้นผมเลือกที่จะเชื่อว่าพระคัมภีร์เป็นพระวจนะที่สมบูรณ์แบบของพระเจ้า และสมบูรณ์แบบสำหรับผม และในการตัดสินใจครั้งนี้ได้เปลี่ยนแปลงและพัฒนาชีวิตของผมเป็นอย่างมาก

ผู้เขียนใช้พระคัมภีร์อ้างอิงฉบับอมตธรรมร่วมสมัย(NIV)