การแบ่งปันผลจากสมัชชาพิเศษ

การแบ่งปันผลจากสมัชชาพิเศษ
4. อาศัยสมณสาสน์หลังการประชุมสมัชชาฉบับนี้ ข้าพเจ้าใคร่จะแบ่งปันกับพระศาสนจักรในเอเซียและทั่วโลก ถึงผลของสมัชชาพิเศษครั้งนี้ เอกสารฉบับนี้ได้พยายามที่ถ่ายทอดประสบการณ์ฝ่ายจิตอันยิ่งใหญ่ครั้งนั้น ประสบการณ์แห่งความเป็นหนึ่งเดียวและสมานฉันท์ในสังฆภาพ สมัชชาครั้งนี้ ยังเป็นที่รำลึกถึงในดวงใจ ถึงการเฉลิมฉลอง รากเหง้าแห่งความเป็นเอเซียของพระศาสนจักร บรรดาพระสังฆราชผู้เป็นสมาชิกของสมัชชารำลึกถึงกลุ่มคริสตชนรุ่นแรก พระศาสนจักรแรกเริ่ม ฝูงแกะน้อยๆ ของพระเยซูเจ้า ในทวีปอันกว้างใหญ่นี้ (ดู ลก.12:32) พวกท่านระลึกถึงสิ่งที่พระศาสนจักรได้รับและได้ยินมาตั้งแต่แรกเริ่ม (ดู วว.3:3) ครั้นเมื่อรำลึกถึงแล้ว พวกท่านก็พากันเฉลิมฉลอง “พระคุณความดีอันล้นเหลือ” ของพระเป็นเจ้า (สดด.145:7) ซึ่งมีอยู่อย่างสม่ำเสมอ การประชุมสมัชชายังเป็นโอกาสที่น้อมรับประวัติศาสตร์ของศาสนาและวัฒนธรรมที่มีมาแต่นาน ตลอดจนปรัชญาอันลึกซึ้ง และปรีชาญาณ ซึ่งทำให้เอเซีย เป็นดังที่เห็นอยู่ในปัจจุบันนี้ เหนือสิ่งอื่นใด การประชุมสมัชชาระลึกถึงประชาชนในเอเซียว่า เป็นสมบัติอันแท้จริงของทวีปนี้ และยังเป็นความหวังสำหรับอนาคตอีกด้วย ตลอดช่วงเวลาการประชุมสมัชชา พวกเราที่ร่วมอยู่ในการประชุมครั้งนั้น ล้วนเป็นสักขีพยาน ถึงการประชุมซึ่งมีผลมากมาย ของการพบกันระหว่างวัฒนธรรม อารยธรรมเก่าแก่และใหม่ในเอเซีย  ซึ่งมีทั้งความแตกต่างและความกลมกลืนอย่างน่าประหลาดใจ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เมื่อสัญลักษณ์ เพลง การฟ้อนรำ และสีสันต่างๆ มารวมกันอย่างกลมกลืนรอบพระแท่นบูชาของพระเจ้า ในพิธีมิสซาเปิดและปิดการประชุม
    การเฉลิมฉลองนี้ มิได้มีเหตุผลมาจากความหยิ่งจองหองในความสำเร็จของมนุษย์   แต่เป็นการฉลองด้วยความสำนึกในสิ่งที่พระผู้ทรงสรรพานุภาพ ทรงบันดาลให้แก่พระศาสนจักรในเอเซีย (ดู ลก.1:49) เมื่อระลึกถึงสถานภาพอันต่ำต้อยของชุมชนคาทอลิก ตลอดจนความอ่อนแอของสมาชิก ก็ยิ่งเป็นการเชิญชวนให้กลับใจ เพื่อพระศาสนจักรในเอเซีย จะได้มีความเหมาะสมมากยิ่งขึ้น ในพระหรรษทานต่างๆ ซึ่งพระเป็นเจ้าทรงมอบให้
    นอกจากจะเป็นการรำลึกและการเฉลิมฉลองแล้ว การประชุมสมัชชายังเป็นการประกาศความยึดมั่นในความเชื่อ ในพระเยซูคริสตเจ้าองค์พระผู้ไถ่ สมาชิกของสมัชชาล้วนสำนึกในพระพรแห่งความเชื่อ จึงต่างก็เห็นพ้องต้องกันว่า การเฉลิมฉลองที่ดีที่สุดก็คือ การยึดมั่นในความเชื่อทั้งหมด  และพิจารณาความเชื่อที่เกี่ยวโยงกับสถานภาพของเอเซียในปัจจุบัน ว่าจะประกาศและแสดงความเชื่อนี้ได้อย่างไร พวกท่านกล่าวย้ำหลายครั้งว่า ได้มีการประกาศความเชื่อในทวีปด้วยความไว้วางใจ และความกล้าหาญ แม้ในท่ามกลางความยากลำบากอันมากมาย ในนามของชายหญิงหลายล้านคนในเอเซีย ผู้ไม่ยอมมอบความหวังไว้กับผู้ใดนอกจากในพระเจ้า บรรดาสมาชิกของสมัชชาประกาศว่า “พวกเราเชื่อ และรู้ว่าพระองค์ทรงเป็นผู้ศักดิ์สิทธิ์ของพระเจ้า” (ยน.6:69) เมื่อต้องเผชิญกับคำถามที่เจ็บปวดมากมาย อันสืบเนื่องมาจากความทุกข์ทรมาน ความรุนแรง การถูกข่มเหงรังแก และความยากจน ซึ่งประชาชนส่วนมากต้องเผชิญอยู่ พวกท่านอธิษฐานภาวนาว่า “ข้าพเจ้าเชื่อ โปรดช่วยความเชื่ออันเล็กน้อยของข้าพเจ้าด้วยเถิด!” (มก.9:24)
    ในปี ค.ศ.1995 ข้าพเจ้าได้เชิญชวนให้พระสังฆราชแห่งเอเซีย ซึ่งประชุมกันที่มะนิลาให้ “เปิดประตูของเอเซียให้กว้าง เพื่อต้อนรับพระ- คริสตเจ้า” สมาชิกของสมัชชาได้รับแล้ว จากมรณสักขีแห่งความเชื่อในเอเซียจำนวนนับไม่ถ้วน หลายท่านยังไม่ได้รับการยกย่อง และมั่นใจว่าพระจิตเจ้าสถิตอยู่กับพวกท่าน พวกท่านจึงเรียกร้องบรรดาสานุศิษย์ของพระคริสตเจ้าในเอเซียให้อุทิศตนแด่พันธกิจให้มากขึ้น  ในการประชุมสมัชชาฯ บรรดาพระสังฆราชและผู้ร่วมประชุมต่างก็เป็นสักขีพยานถึงคุณสมบัติความร้อนรนฝ่ายจิตวิญญาณ ซึ่งคงจะช่วยให้เอเซียเป็นดินแดนแห่งการเก็บเกี่ยวที่มั่งคั่งในสหัสวรรษที่จะมาถึงนี้