พระเจ้าข้าทำไมเราต้องออกแรงพยายามเสมอ … ข้าฯรู้สึกไม่ชอบเลยเด็กๆมากมาย และบางทีก็ไม่ใช่เด็กด้วย ที่ยอมให้กิจกรรมทุกสิ่งที่ตนเองกระทำ ขึ้นอยู่กับความรู้สึกชอบ ที่จะกระทำหรือไม่กระทำสิ่งใดสิ่งหนึ่ง บางครั้งมีเหตุผลเพียงแค่ ไม่อยากออกแรงพยายาม บางคนได้รับการสนับสนุนว่า ถ้าไม่รู้สึกว่าอยากทำก็ไม่ต้องทำเป็นดีที่สุด พวกเขาจะคิดว่าเป็นความไม่ซื่อสัตย

“วิญญาณของเทววิทยา”31. “ดังนั้นการศึกษาพระคัมภีร์จึงต้องเป็นเสมือนวิญญาณของเทววิทยา” ข้อความนี้ที่ยกมาจากธรรมนูญ Dei Verbum ยิ่งทียิ่งเป็นที่รู้จักของเรามากขึ้น เราอาจกล่าวได้ว่าช่วงเวลาหลังสภาสังคายนาวาติกันที่ 2 อ้างข้อความนี้บ่อยๆเมื่อกล่าวถึงการศึกษาเทววิทยาและพระคัมภีร์ แสดงว่าพระคัมภีร์ได้รับความสนใจมากยิ่งขึ้น การประชุมครั้งที่ 12 ของสมั

อุปสรรคบางประการสำหรับการภาวนาที่มีประสิทธิผล1. ความเห็นแก่ตัว- การล่อลวงให้ขอเพียงประโยชน์ส่วนตนเท่านั้น- ความสับสนเกี่ยวกับ “เลวร้าย” และ “ไม่เป็นที่พอใจ” ในชีวิตของเรา2. การขาดความเชื่อ- ขาดความไว้ใจเมื่อเราไม่ได้ตามความประสงค์- คิดว่าคำภาวนาของเรา “เล็กน้อย” เกินไปและ “ไม่สำคัญ”3. ความไม่อดทน- การคาดหวังผลลัพธ์จากคำภาวนาในทันที- ขอเวลาจาก

พระแม่มารีย์ “มารดาพระวจนาตถ์ของพระเจ้า” และ “มารดาแห่งความเชื่อ”27. บรรดาพระสังฆราชแห่งสมัชชาประกาศว่าเจตนาสำคัญของการประชุมสมัชชาครั้งที่ 12 นี้คือ “เพื่อปลุกความเชื่อต่อพระวาจาของพระเจ้าขึ้นใหม่” ดังนั้นจึงจำเป็นที่เราจะต้องหันไปมองจุดที่พระวาจาของพระเจ้าและความเชื่อพบกันอย่างสมบูรณ์ นั่นคือพระนางมารีย์พรหมจารีผู้ “ยินดีตอบรับพระวาจาแห่งพันธส

การภาวนาที่เกิดประสิทธิผลไม่ใช่การพูดหรือท่องบ่นแต่เป็นการสวดภาวนาจริงๆ1. เตรียมตัว :+ ในหัวใจ &จิตใจ+ ทิ้งภาระหน้าที่อื่นทั้งหมด+ ใช้พระคัมภีร์ให้เป็นประโยชน์2. ไว้ใจ :+ สวดภาวนาด้วยความเชื่อ 3. มีวินัย :+ สม่ำเสมอ+ ไม่เลิกง่าย+ เพียรพยายาม+ การวางตัว4. พร้อมรับ :+ ฟังพระเจ้า+ นบนอบพระดำรัสของพระองค์ ตรัสเถิด พระเจ้าข้า ! ข

บาปคือการไม่ยอมฟังพระวาจาของพระเจ้า26. พระวาจาของพระเจ้ายังจำเป็นต้องเผยอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ด้วยว่า เสรีภาพของมนุษย์อาจถูกใช้อย่างไม่ถูกต้องได้ เพื่อปลีกตัวไม่ยอมเข้ามาเสวนาทำพันธสัญญากับพระเจ้าผู้ทรงเนรมิตสร้างเรามา พระวาจาของพระเจ้ายังเปิดเผยบาปที่ฝังรากอยู่ในใจของมนุษย์ เราพบบ่อยๆ ทั้งในพันธสัญญาเดิมและในพันธสัญญาใหม่ว่า บาปคือการไม่ยอมฟังพร

ข้าแต่พระเจ้าโปรดประทานงานแก่ข้าพเจ้าโปรดให้ข้าพเจ้าชื่นชมแม้ในสิ่งเล็กน้อยโปรดประทานดวงตาให้เห็นความสวยงามแก่ข้าพเจ้าโปรดประทานลิ้นเพื่อข้าพเจ้าจะพูดแต่ความจริงดวงใจที่จะรักความคิดที่มีเหตุผลความเห็นอกเห็นใจที่จะเข้าใจด้วยเถิด โปรดอย่าประทานแก่ข้าพเจ้า ซึ่งความไม่ดีหรือความอิจฉาแต่โปรดประทานความใจดีที่แท้จริงและความรู้สึกปกติธรรมดาที่สูงส่งณ เวลาส

ก้าวแรกเราแทบทุกคนเคยรู้สึกเช่นนี้ในเวลาใดเวลาหนึ่ง บางสิ่งบางอย่างกระตุ้นให้เกิดความคิดขึ้นมาลาง ๆ ว่าชีวิตนี้อาจมีอะไร ๆ มากกว่าที่เราเห็น ความคิดที่ผ่านแวบเข้ามาอย่างรวดเร็วว่า “ฉันสงสัย...จะมีอะไรอื่นหรือเปล่า” บางทีสิ่งที่กระตุ้นให้คิดเช่นนี้อาจเป็นเหตุการณ์ที่ทำให้เข้าใจ หรือเหตุการณ์น่าเศร้า และเราไม่รู้ว่าจะทำอย่างไรต่อไปดี บางทีเราอาจพบใคร

บ้านที่ปลอดภัยฉันอยู่บ้านในสวรรค์กับบุคคลที่ฉันรักโอ! ช่างมีความสุขสดใสช่างเป็นความยินดี และสวยงามที่สมบูรณ์ในแสงแห่งนิรันดรนี้ไม่มีความเจ็บปวด หรือความเศร้าโศกอีกต่อไปบ้านแห่งความปลอดภัยในสวรรค์เธอแปลกใจไหมว่าทำไมฉันจึงมีความสงบเช่นนี้ขณะเดินไปในหุบเขาที่มีเงามืดโอ! ความรักของพระเยซูทอแสงมาความมืด และความกลัวมลายหายไปพระองค์เสด็จลงมาหาฉันในหนทา

เราต้องใช้พระวาจาของพระเจ้าสนทนากับพระองค์24. พระวาจาของพระเจ้านำเราแต่ละคนให้สนทนากับองค์พระผู้เป็นเจ้า พระเจ้าที่ตรัสกับเราทรงสอนเราว่าจะต้องสนทนากับพระองค์อย่างไร. ก่อนอื่นใด เราคิดถึงหนังสือเพลงสดุดีที่พระเจ้าประทานพระวาจาเพื่อนำเราไปพบพระองค์ วางชีวิตของเราเฉพาะพระพักตร์เพื่อสนทนากับพระองค์ และดังนี้จึงเปลี่ยนแปลงชีวิตของเราให้มุ่งไปหาพระอง

พระวาจาของพระเจ้าและความเชื่อ25. “เราต้องมีความเชื่ออย่างนอบน้อมต่อพระเจ้าผู้ทรงแสดงองค์แก่เรา (รม 16:26; เทียบ รม 1:5; 2 คร 10:5-6) ความเชื่ออย่างนอบน้อมนี้คือการที่มนุษย์ยอมมอบตนเองโดยเสรีแก่พระเจ้าอย่างสิ้นเชิง ถวายสติปัญญาและน้ำใจของตนอย่างเต็มที่เพื่อแสดงคารวะต่อพระองค์ผู้ทรงเผยความจริง และยอมเห็นด้วยกับการเผยของพระองค์ด้วยใจเสรี” ธรรมนูญ

มนุษย์ตอบสนองพระดำรัสของพระเจ้ามนุษย์ได้รับเรียกให้มารับพันธสัญญากับพระเจ้า22. หลังจากกล่าวว่าพระวาจามีอยู่หลายรูปแบบแล้ว เราจึงเข้าใจว่าพระเจ้าตรัสและเสด็จมาพบให้เราเสวนากับพระองค์ได้หลายทาง บรรดาพระสังฆราชแห่งสมัชชาจึงกล่าวว่า “ถ้าจะมีการเสวนาถึงเรื่องการเปิดเผย เราต้องให้ความสำคัญที่สุดแก่พระวาจาที่พระเจ้าตรัสกับมนุษย์” พระธรรมล้ำลึกเรื่องพั

ชะลอความเร็วดังนั้น เรามั่นใจได้ว่าต้องมีบางสิ่งบางอย่างแน่นอน บางสิ่งที่เรียกว่า “อะไรอื่น” นี้ เราอาจสังเกตเห็นเมล็ดพันธุ์ของสัญชาตญาณหนึ่ง หรือแรงกระตุ้นบางอย่างในตัวเรา เป็นความรู้สึกอยากเอื้อมไปหาใครบางคน เป็นสัญชาตญาณที่จะพูดว่า “ขอบคุณ” ความจำเป็นต้องกล่าวว่า “ขอโทษ” หรือความปรารถนาจะช่วยเหลือใครบางคน แต่เราอาจสูญเสียห้วงเวลานั้นไปได้ เว้นแต

พระเจ้าทรงฟังและตอบคำถามของมนุษย์23. เมื่อสนทนากับพระเจ้า เราก็รู้จักตนเองและพบคำตอบสำหรับคำถามที่อยู่ในส่วนลึกของหัวใจ พระวาจาของพระเจ้าไม่ขัดกับมนุษย์ ไม่ปิดกั้นความปรารถนาแท้จริงของเขา แต่กลับส่องสว่าง ทำให้บริสุทธิ์ และทำให้ความปรารถนาเหล่านี้บรรลุผล ยุคสมัยของเรามีความจำเป็นอย่างยิ่งที่จะต้องค้นหาให้พบว่า มีแต่พระเจ้าเท่านั้นที่ทรงตอบสนองคว

พระคัมภีร์ การดลใจ และความจริง19. ไม่ต้องสงสัยว่า การดลใจ คือความคิดหลักเพื่อเข้าใจว่าข้อความในพระคัมภีร์เป็นพระวาจาของพระเจ้าในคำพูดของมนุษย์ ที่ตรงนี้เราอาจใช้การอุปมานได้ด้วย พระวจนาตถ์ของพระเจ้าทรงรับธรรมชาติมนุษย์ในพระครรภ์ของพระนางพรหมจารีมารีย์เดชะพระจิตเจ้าฉันใด พระคัมภีร์ก็เกิดจากครรภ์ของพระศาสนจักรเดชะพระจิตเจ้าด้วยฉันนั้น “พระคัมภีร์ค

พระเจ้าพระบิดา บ่อเกิดและที่มาของพระวาจา20. แผนการเปิดเผยเริ่มต้นและเกิดจากพระเจ้าพระบิดา “พระวาจาของพระองค์สร้างท้องฟ้า ลมจากพระโอษฐ์สร้างดวงดาวที่ประดับประดาอยู่บนนั้น” (สดด 33:6) พระองค์ “ทรงฉายแสงเพื่อส่องสว่างให้เรามีความรู้ถึงพระสิริรุ่งโรจน์ของพระเจ้า พระสิริรุ่งโรจน์นี้ปรากฏอยู่บนพระพักตร์ของพระคริสตเยซู” (2 คร 4:6; เทียบ มธ 16:17; ลก 9:

เมื่อเริ่มใช้คำพูด เมื่อเราสังเกตเห็นแล้วว่าอาจมี “อะไรอื่น” กำลังเคลื่อนไหวอยู่ในชีวิตของเรา และเราได้พยายามหาพื้นที่ว่าง เพื่อขยายประสบการณ์เหล่านั้นให้กว้างขึ้นสักหน่อย เมื่อนั้นย่อมถึงเวลาที่เราต้องการใช้คำพูดในกระบวนการที่เราอาจเริ่มเรียกได้ว่า “การภาวนา” แต่คำพูดไม่ใช่สิ่งจำเป็นเสมอไป เพียงแต่ว่าเราเป็นสัตว์โลกที่สื่อสารกันด้วยคำพูด และ

ธรรมประเพณีและพระคัมภีร์17. เมื่อยืนยันถึงความสัมพันธ์ใกล้ชิดระหว่างพระจิตเจ้ากับพระวาจาของพระเจ้า เราได้วางหลักการเพื่อเข้าใจความหมาย และคุณค่าของธรรมประเพณีที่สืบทอดต่อมาจนถึงปัจจุบันในพระศาสนจักรเรื่องพระคัมภีร์ ทั้งนี้ก็เพราะ “พระเจ้าทรงรักโลกอย่างมาก จึงประทานพระบุตรเพียงพระองค์เดียวของพระองค์” (ยน 3:16) พระวาจาที่พระเจ้าตรัสในกาลเวลาประทาน

พระวาจาของพระเจ้าและพระจิตเจ้า15. หลังจากได้กล่าวถึงพระวาจาของพระเจ้าที่ทรงส่งมาในโลกนี้ในยุคสุดท้ายอย่างบริบูรณ์แล้ว เราก็จำเป็นที่จะต้องกล่าวถึงพันธกิจของพระจิตเจ้าในส่วนที่เกี่ยวข้องกับพระวาจาด้วย เพราะถ้าพระจิตเจ้าผู้บรรเทาไม่ทรงช่วยเหลือแล้ว ก็จะไม่อาจเข้าใจการเปิดเผยในคริสตศาสนาอย่างถูกต้องได้ ทั้งนี้ก็เป็นเพราะว่าการที่พระเจ้าทรงสื่อสารให

ให้คุณพิจารณาคำแก้ตัวทั่วไปของเยาวชนเพื่อจะไม่ต้องภาวนาเหล่านี้อย่างรอบคอบ และเลือกข้อที่คุณก็ใช้เช่นกัน ถ้าคุณไม่ได้ใช้คำแก้ตัวเหล่านี้ให้คุณเขียนคำแก้ตัวของคุณเอง และในอีกมุมหนึ่ง หากคุณเชื่อมั่นในการภาวนา คุณจะโต้ตอบคำแก้ตัวหรือคำคัดค้านนี้อย่างไร ก. การภาวนาทำให้สิ้นเปลืองเวลา ฉันไม่จำเป็นต้องภาวนาและฉันไม่สามารถสละเวลาให้ได