ข้อคิดข้อรำพึง อาทิตย์ที่ 25 เทศกาลธรรมดา ปี A

ข้อคิดข้อรำพึง

อาทิตย์ที่ 25 เทศกาลธรรมดา ปี A

“ท่านอิจฉาริษยาเพราะฉันใจดีหรือ”

 บางทีเราชอบละครน้ำเน่า  บางทีผู้จัดชอบทำละครน้ำเน่า  อ้างว่ามีผู้ชมเยอะดี

 “น้ำเน่า” เป็นคำขยายที่บ่งบอกว่า  เนื้อหาของเรื่องไม่มีสาระอันใด  นอกจากเรื่องชิงรักหักสวาท อิจฉาริษยา  นินทาว่าร้าย  และอะไรๆ ประมาณนี้

 ที่คนดูชอบก็เพราะว่า  นี่เป็นนิสัยของมนุษย์แท้ๆ  เป็นเรื่องของมนุษย์แท้ๆ  ซึ่งต่างกับเรื่องของพระเป็นอย่างมาก

 ในบทอ่านแรกจากหนังสือประกาศกอิสยาห์ได้ให้เนื้อหาสาระว่าพระเจ้าเป็นพระที่เมตตาสงสารประชากร  เป็นพระที่ประทานอภัยให้มนุษย์อย่างมากมาย  เพียงแต่ถ้าเขาละทิ้งความคิดของตน  และกลับมาหา พระเจ้า

 ทั้งยังบอกถึงความแตกต่างระหว่างพระกับมนุษย์อีกว่า  “ความคิดของเราไม่ใช่ความคิดของท่าน  ทางของท่านก็ไม่ใช่ทางของเรา”

 ถ้าเราหันมาดูพระวรสารของวันนี้จะเห็นความแตกต่างอย่างชัดเจน  ระหว่างความคิดของพระเยซูเจ้า กับความคิดของพวกคณะสงฆ์ ธรรมาจารย์ และฟาริสี  พระองค์ทรงเล่าอุปมาเรื่องนี้ให้พวกเขาฟัง เนื่องจากพวกเขาชอบต่อว่า  วิพากษ์วิจารณ์พระองค์ว่าสนใจและเอาใจใส่มากไปกับพวกคนบาป  คนชั้นต่ำในสังคม  แทนที่จะสนใจคนที่น่าเคารพยกย่องในสังคมเช่นพวกเขา

 ดังนั้น เรื่องอุปมานี้ ที่บอกว่าพ่อบ้านออกไปว่าจ้างคนงานมาทำงานในสวนองุ่นของตน  โดยตกลงค่าจ้างกันเป็นที่พอใจทั้งสองฝ่ายแล้ว  ลูกจ้างก็ไปทำงานตามนั้น  พ่อบ้านออกไปหาคนงานถึงสี่ครั้งด้วยกัน  ในเวลาที่ต่างกัน  ก็จ้างคนงานทุกคนให้มาทำงานในสวนองุ่น  เพราะถ้าคนงานคนใดคนหนึ่งไม่ถูกใครจ้าง  วันนั้น ครอบครัวของเขาจะไม่มีอะไรกิน  ดังนั้น แม้กลุ่มสุดท้ายมีเวลาทำงานแค่ชั่วโมงเดียว พ่อบ้านก็ยังใจดีว่าจ้างให้มาทำงานด้วย

 คนกลุ่มสุดท้ายก็คือคนกลุ่มที่เป็นคนบาป  คนเก็บภาษี  และหญิงโสเภณีที่พระเยซูเจ้าทรงคบค้าสมาคมด้วย  และจะเห็นว่าพระเจ้าพระทัยดียิ่งนัก  โดยเฉพาะในเวลาจ่ายค่าจ้างตามสัญญา  ทรงเรียกคนที่มาทำงานทีหลังสุดมาจ่ายเงินให้ก่อน  และให้มากเท่ากับพวกอื่นๆ ที่มาก่อนด้วย

 ตรงนี้แหละที่วิสัยมนุษย์ทำให้ความรู้สึกนึกคิดสั่นคลอนไป  ไม่เห็นด้วยกับการกระทำของพ่อบ้านที่จ่ายเงินให้เขาที่ทำมาตั้งแต่เก้าโมงเช้า  โดยให้เท่ากัน มนุษย์ไม่ยอมเข้าใจเรื่องง่ายๆ ว่าพระเจ้าพระทัยดีต่อทุกคน   พระเยซูเจ้าทรงถูกส่งมา เพื่อตามหาแกะที่หายไปหรือพลัดฝูง มนุษย์ก็คิดเรื่องความยุติธรรมตามแบบของมนุษย์  ทั้งๆ ที่พ่อบ้านก็ไม่ได้ผิดความยุติธรรมต่อคนงานกลุ่มแรกๆ เลย  แต่พวกเขาก็ไม่พอใจอยู่ดี  ความไม่พอใจของมนุษย์เกิดจากการเปรียบเทียบ  เมื่อเราเอาตัวเราไปเปรียบเทียบกับคนอื่น  ก็จะคิดดูถูกเหยียดหยามผู้อื่น  ถ้าเห็นว่าด้อยกว่าตัว  และจะอิจฉาผู้อื่น  ถ้าเห็นว่าดีกว่าตัว  เห็นแล้วใช่ไหมครับ  ว่าความคิดของมนุษย์แตกต่างกับของพระอย่างสิ้นเชิง

 อย่างน้อยจากพระวาจาของพระเจ้าอาทิตย์นี้ก็ชี้ให้เห็นความแตกต่างนี้อย่างชัดเจน กล่าวคือ

 พระเจ้าทรงเป็นผู้พระทัยดี

 เราต่างหากที่มักจะเป็นคนอิจฉาริษยา

 พระเจ้าจะประทานรางวัลให้แก่เรามากจนน่าแปลกใจ  และต่างมากทีเดียวจากการคาดหวังของเรา

 “เราต้องไม่ไปคาดหวังในสิ่งต่างๆ แต่ควรพึงพอใจในทุกสิ่ง”   (We must not expect anything but be satisfied with everything)

(คุณพ่อ วิชา  หิรัญญการ เขียนลงสารวัดนักบุญยอแซฟ อยุธยา เมื่อวันที่ 18 กันยายน ค.ศ. 2011)