ข้อคิดข้อรำพึง อาทิตย์ที่ 6 เทศกาลปัสกา ปี B

ข้อคิดข้อรำพึง

อาทิตย์ที่ 6 เทศกาลปัสกา ปี B

“ไม่มีใครมีความรักยิ่งใหญ่กว่าการสละชีวิตของตนเพื่อมิตรสหาย”

       อัตชีวประวัติของนักบุญมักซีมีเลียน โกลเบ พระสงฆ์และมรณสักขี (ค.ศ. 1894 – 1941)  เป็นที่น่าสนใจ ขอเล่าช่วงปลายชีวประวัติของท่านนะครับ ในปี ค.ศ. 1936 ได้เป็นบรรณาธิการการพิมพ์คาทอลิกของโปแลนด์ สิ่งนี้ทำให้หน่วยเกสตาโปเกลียดชัง และ 3 ปีต่อมาก็ถูกจับขังคุก ด้วยข้อหาโฆษณาต่อต้านนาซี ต่อมาถูกปล่อย และถูกจับตัวอีกครั้ง ในเดือนกุมภาพันธ์ ปี ค.ศ. 1941ด้วยข้อหาให้การช่วยเหลือผู้ลี้ภัยชาวยิวระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง คราวนี้ถูกส่งไปอยู่ที่ค่ายกักกันเอ๊าสวิตซ์ (Auschwitz)

      วันที่ 24 กรกฎาคม ค.ศ.  1941 นักโทษคนหนึ่งหนีไปจากค่ายกักกัน ผลก็คือ ต้องมีการลงโทษให้หลาบจำ โดยเลือกนักโทษ 10 คน ใช้วิธีสุ่มให้อดอาหารจนตายในห้องใต้ดิน คนหนึ่งที่ถูกเลือกให้ตายเป็นหัวหน้าครอบครัวมีลูกถึง 9 คน เขาสวดออกมาดังๆ ว่า "โอ้องค์พระผู้เป็นเจ้า  โปรดอย่าให้เป็นผมเลย  หากเป็นเช่นนั้น  ภรรยาที่น่าสงสาร  และลูกๆ ของผมจะเป็นเช่นไร"

 ด้วยความสงสารจับใจ คุณพ่อโกลเบก้าวออกมาบอกกับผู้คุมว่าขอไปแทนชายผู้น่าสงสารนั้น กล่าวว่า “ผมเป็นพระสงฆ์คาทอลิกชาวโปแลนด์ และก็มีอายุมากแล้ว ผมขอไปแทนชายคนนั้น เพราะเขามีภรรยาและลูกๆ”

 ในขณะอดอาหารรอความตาย คุณพ่อได้ช่วยปลอบโยน และให้กำลังใจผู้ร่วมชะตากรรมเดียวกัน สวดภาวนา และร้องเพลงสรรเสริญพระเจ้า แทนที่จะร่ำไห้อย่างหมดหวัง ในที่สุด ท่านได้ยอมตายเป็นมรณสักขี  เพราะความรักในแบบที่พระคริสตเจ้าสอน  “ไม่มีใครมีความรักยิ่งใหญ่กว่าการสละชีวิตของตนเพื่อมิตรสหาย”

 พระวรสารของนักบุญยอห์นอาทิตย์นี้สอนเราเรื่องของ  “ความรัก”  พระเจ้าทรงเป็นความรัก  พระบิดาทรงรักพระบุตร  พระบุตรทรงรักเราเช่นเดียวกับที่พระบิดาทรงรักพระองค์  ความรักจึงเป็นสิ่งยิ่งใหญ่กว่าสิ่งใดๆ  ในจักรวาล  ความรู้  ความก้าวหน้าทางวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีขั้นสูงต่างๆ  ช่วยให้โลกมีความเจริญและสะดวกมากขึ้นก็จริง  แต่ไม่มีทางมาแทนความรักได้  มีอัศจรรย์ต่างๆ  เกิดขึ้นมากมายในโลกใบนี้อันเนื่องมาจากความรัก  เราเรียกว่า “อัศจรรย์แห่งความรัก” ในช่วงแห่งการประกาศข่าวดีของพระเยซูเจ้า  ทรงทำอัศจรรย์ต่างๆ มากมาย  ก็เพราะทรงรักประชากรมากนั่นเอง

 พระเยซูเจ้าทรงสอนให้เราดำรงอยู่ในความรักของพระองค์  น่าแปลกที่พระวรสารตอนสั้นๆ ของนักบุญยอห์น บทที่ 15 นี้  พูดเรื่อง “ดำรงอยู่” ถึงสิบเอ็ดครั้งด้วยกัน  และยังทรงสอนให้เรารักกันและกัน  เหมือนที่พระองค์ทรงรักเรา

 พระเจ้าทรงใส่พลังแห่งความรักไว้ในสิ่งสร้างอย่างน่าพิศวง  กลายเป็นพลังที่ยิ่งใหญ่ที่สุด  พลังเช่นนี้ใช้เงินหมดทั้งโลกมาก็ให้ไม่ได้  ใช้ความรู้ทั้งหมดที่มีก็ให้ไม่ได้  เป็นอำนาจที่ผู้นำทั้งหมดในโลกไม่ได้เป็นเจ้าของ  เป็นอำนาจที่กองกำลังทั้งหมดในโลกไม่สามารถนำเอามาได้

 ที่พิเศษไปกว่านั้น  ความรักเป็นพลังที่มีอยู่ในมนุษย์ทุกๆ คน  ไม่ว่าจะชายหรือหญิง  นับถือศาสนาอะไร  คนของชาติใด  ไม่สำคัญว่าต้องจบการศึกษาสูงๆ

 แถมความรักยังไม่สงวนไว้สำหรับคนที่มีสุขภาพดี  หรือเฉพาะคนที่ร่ำรวย  หรือเฉพาะคนที่ชาญฉลาด  หรือเฉพาะผู้ที่มีชื่อเสียง

 ความรักเป็นของทุกๆ คน  ความรักเป็นสิ่งหนึ่งที่ทำให้เราเท่าเทียมกันเฉพาะพระพักตร์พระเจ้า  และต่อกันและกัน

( คุณพ่อ วิชา  หิรัญญการ เขียนลงสารวัดนักบุญยอแซฟ อยุธยา วันอาทิตย์ที่ 13 พฤษภาคม ค.ศ. 2012

Based on : (1) Saint Companions for Each Day ; by : A.J.M  Mausolfe ; J.K. Mausolfe

     (2) Illustrated Sunday Homilies, Year - B ;  by ; Mark Link, S.J. )