รำพึงพระวาจากับคำสอนประจำวัน อาทิตย์สัปดาห์ที่ 23 เทศกาลธรรมดา

วันอาทิตย์สัปดาห์ที่ 23 เทศกาลธรรมดา

พระวรสารตามคำบอกเล่าของนักบุญมาระโก (มก 7:31-37)                                            

เวลานั้น พระเยซูเจ้าเสด็จออกจากเขตเมืองไทระผ่านเมืองไซดอน ไปยังทะเลสาบกาลิลีกลางดินแดนทศบุรี มีผู้นำคนใบ้หูหนวกคนหนึ่งมาเฝ้าพระองค์ ทูลขอร้องให้พระองค์ทรงปกพระหัตถ์ พระองค์ทรงแยกคนใบ้หูหนวกคนนั้นไปจากกลุ่มชน ทรงใช้นิ้วพระหัตถ์ยอนหูของเขา ทรงใช้พระเขฬะแตะลิ้นของเขา ทรงเงยพระพักตร์ขึ้นเบื้องบน ถอนพระทัย แล้วตรัสว่า “เอฟฟาธา” แปลว่า “จงเปิดเถิด” ทันใดนั้นหูของเขากลับได้ยิน สิ่งที่ขัดลิ้นอยู่ก็หลุด เขาพูดได้ชัดเจน พระเยซูเจ้าทรงห้ามประชาชนเหล่านั้นมิให้พูดเรื่องนี้กับผู้ใด แต่ยิ่งห้าม ก็ยิ่งเล่าลือกันมากขึ้น ต่างก็ประหลาดใจมาก กล่าวว่า “คนคนนี้ทำสิ่งใดดีทั้งนั้น เขาทำให้คนหูหนวกกลับได้ยิน และคนใบ้กลับพูดได้”

มก 7:31-37  ทรงใช้นิ้วพระหัตถ์… แตะลิ้นของเขา: พระคริสตเจ้ามักทรงใช้สัญลักษณ์ทางกายภาพและท่าทางต่างๆ เพื่อประกอบการรักษาของพระองค์ เช่น การสัมผัส การปกมือ น้ำ การล้าง โคลน หรือพระเขฬะของพระองค์เอง สัญลักษณ์เหล่านี้เป็นรากฐานของการตั้งศีลศักดิ์สิทธิ์ทั้งเจ็ดประการ เครื่องหมายภายนอกเหล่านี้ที่พระคริสตเจ้าทรงใช้ในการรักษาผ่านทาง “การสัมผัส” ซึ่งพระองค์ทรงมอบให้แก่บรรดาศาสนบริกรที่ได้แต่งตั้งไว้นั้น จะประทานพระหรรษทานแห่งการทำให้ศักดิ์สิทธิ์และการรักษาให้แก่เรา ในการรักษาคนหูหนวกที่มีอุปสรรคในการพูด พระคริสตเจ้าได้ทรงเปิดหูของเขาเพื่อฟังพระวาจาของพระเจ้า และทรงช่วยให้ลิ้นของเขาสามารถกล่าวสรรเสริญได้ พระศาสนจักรยังคงรักษาพิธีเอฟฟาธา ซึ่งในภาษาอะราเมอิกแปลว่า “จงเปิดเถิด” นี้ไว้ในพิธีศีลล้างบาป โดยการแสดงว่าผู้รับศีลล้างบาปใหม่จะเปิดรับพระวาจาของพระเจ้าในชีวิตของเขา  เขาทำให้คนหูหนวกกลับได้ยิน และคนใบ้กลับพูดได้: การเชื่อมโยงที่เห็นได้อย่างชัดเจนในที่นี้ก็เพื่อทำให้คำทำนายของประกาศกอิสยาห์ที่ว่า “แล้วนัยน์ตาของคนตาบอดจะแลเห็น หูของคนหูหนวกจะได้ยิน” (อสย 35:5) ได้สำเร็จไป

CCC ข้อ 1151 เครื่องหมายที่พระคริสตเจ้าทรงรับมา พระเยซูองค์พระผู้เป็นเจ้าทรงใช้สิ่งสร้างเป็นเครื่องหมายเพื่อทรงสอนพระธรรมล้ำลึกเรื่องพระอาณาจักรของพระเจ้า ทรงใช้วัตถุหรือการกระทำแบบสัญลักษณ์เป็นเครื่องหมายเมื่อทรงรักษาโรคหรือเทศน์สอน พระองค์ทรงให้ความหมายใหม่แก่เหตุการณ์และเครื่องหมายต่างๆ ในพันธสัญญาเดิม โดยเฉพาะการอพยพและฉลองปัสกา เพราะพระองค์ทรงเป็นความหมายของเครื่องหมายเหล่านี้ทั้งหมด

CCC ข้อ1504 พระเยซูเจ้าทรงขอร้องคนเจ็บป่วยให้มีความเชื่อ ทรงใช้เครื่องหมายเพื่อบำบัดรักษา เช่นทรงใช้พระเขฬะ การปกพระหัตถ์ ทรงป้ายโคลนและสั่งให้ไปล้างออกบรรดาคนเจ็บป่วยพยายามสัมผัสพระองค์ “เพราะมีพระอานุภาพออกจากพระองค์รักษาทุกคนให้หายโรค” (ลก 6:19) ดังนั้น ในศีลศักดิ์สิทธิ์ พระคริสตเจ้ายังคงทรง “สัมผัส” เพื่อบำบัดรักษาพวกเรา

(จากหนังสือ THE DIDACHE BIBLE with commentaries based on the Catechism of the Catholic Church, Ignatius Bible Edition)