รำพึงพระวาจากับคำสอนประจำวัน พุธ สัปดาห์ที่ 28 เทศกาลธรรมดา (ฉลองนักบุญลูกา ผู้นิพนธ์พระวรสาร)

วันพุธ สัปดาห์ที่ 28  เทศกาลธรรมดา (ฉลองนักบุญลูกา ผู้นิพนธ์พระวรสาร)

พระวรสารตามคำบอกเล่าของนักบุญลูกา (ลก 10:1-9)                                      

เวลานั้น องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงแต่งตั้งศิษย์อีกเจ็ดสิบสองคน และทรงส่งเขาล่วงหน้าพระองค์เป็นคู่ๆ ไปทุกตำบลทุกเมืองที่พระองค์จะเสด็จ พระองค์ตรัสกับเขาว่า “ข้าวที่จะเกี่ยวมีมาก แต่คนงานมีน้อย จงวอนขอเจ้าของนาให้ส่งคนงานมาเก็บเกี่ยวข้าวของพระองค์เถิด จงไปเถิด เราส่งท่านทั้งหลายไปดุจลูกแกะในฝูงสุนัขป่า อย่านำถุงเงิน ย่ามหรือรองเท้าไปด้วย อย่าเสียเวลาทักทายผู้ใดตามทาง เมื่อท่านเข้าบ้านใด จงกล่าวก่อนว่า ‘สันติสุขจงมีแก่บ้านนี้เถิด’ ถ้ามีผู้สมควรจะรับสันติสุขอยู่ที่นั่น สันติสุขของท่านจะอยู่กับเขา มิฉะนั้น สันติสุขของท่านจะกลับมาอยู่กับท่านอีก จงพักอาศัยในบ้านนั้น กินและดื่มของที่เขาจะนำมาให้ เพราะว่าคนงานสมควรที่จะได้รับค่าจ้างของตน อย่าเข้าบ้านนี้ออกบ้านโน้น เมื่อท่านเข้าไปในเมืองใดและเขาต้อนรับท่าน จงกินของที่เขาจะนำมาตั้งให้ จงรักษาผู้เจ็บป่วยในเมืองนั้นและบอกเขาว่า ‘พระอาณาจักรของพระเจ้าอยู่ใกล้ท่านทั้งหลายแล้ว’” 

ลก 10:1  เจ็ดสิบ : ตัวเลขจำนวนนี้บ่งบองถึงจำนวนผู้อาวุฒิโสเจ็ดสิบคนที่โมเสสได้แต่งตั้งขึ้น และเจ็ดสิบชนชาติที่ถูกกล่าวถึงในหนังสือปฐมกาล เป็นเครื่องหมายว่าพระวรสารและข่าวสารแห่งการไถ่กู้นั้นจะได้รับการประกาศไม่เพียงแต่ในหมู่ชนชาติอิสราแอลเท่านั้น แต่รวมไปถึงทุกชนชาติด้วย

  พระศาสนจักร – พระเยซูคริสตเจ้าทรงสถาปนาขึ้น

  CCC ข้อ 765 พระเยซูองค์พระผู้เป็นเจ้าทรงจัดให้ชุมชนของพระองค์มีโครงสร้างซึ่งจะคงอยู่จนถึงความสำเร็จสมบูรณ์ของพระอาณาจักร โดยเฉพาะมีการเลือกสาวกสิบสองคนพร้อมกับเปโตรในฐานะผู้นำของเขา สาวกสิบสองคนเป็นตัวแทนของสิบสองเผ่าของอิสราเอล เป็นศิลารากฐานของนครเยรูซาเล็มใหม่ สาวกทั้งสิบสองคน และศิษย์อื่นๆ มีส่วนร่วมพันธกิจของพระคริสตเจ้า พระอานุภาพของพระองค์ และชะตากรรมของพระองค์ด้วย โดยกิจการเหล่านี้ทั้งหมด พระคริสตเจ้าทรงเตรียมและก่อสร้างพระศาสนจักรของพระองค์

ลก 10:2-6  ข้าวที่จะเกี่ยว... เก็บเกี่ยวข้าวของพระองค์เถิด : พระคริสตเจ้าทรงต้องการผู้ติดตามที่ยอมอุทิศชีวิตของตนเพื่อประกาศข่าวสารแห่งความชื่นชมยินดี การเยียวยารักษาและการไถ่กู้ของพระองค์ ในขณะที่คริสตชนแต่ละคนถูกเรียกให้มีส่วนร่วมในพันธกิจแห่งการประกาศข่าวดีของพระศาสนจักรตามสถานะของชีวิตของตน พระเจ้าได้ทรงเรียกอีกบางคนให้มารับใช้พระศาสนจักรของพระองค์โดยทางการเป็นพระสงฆ์หรือชีวิตนักบวช วิธีเดียวที่จำเป็นสำหรับรักษากระแสเรียกเพื่อพระอาณาจักรของพระเจ้าคือการอธิษฐานภาวนา  สันติสุขจงมีแก่บ้านนี้เถิด : สิ่งคล้ายศีลของพระศาสนจักรนั้นรวมไปถึงการอวยพรบุคคลและสิ่งของด้วย เช่น บ้าน ยานพาหนะ รูปภาพศักดิ์สิทธิ์ เหรียญรูปพระ และสายประคำ ฯลฯ

  ลักษณะสำคัญของสิ่งคล้ายศีล

  CCC ข้อ 1668 พระศาสนจักรจัดตั้งสิ่งคล้ายศีลเพื่อบันดาลความศักดิ์สิทธิ์แก่ศาสนบริการ แก่รูปแบบชีวิต และสภาพแวดล้อมของชีวิตคริสตชนต่างๆ หลากหลายมาก รวมทั้งแก่ของใช้ต่างๆ ที่เป็นประโยชน์แก่มนุษย์ด้วย ตามข้อกำหนดด้านงานอภิบาลของบรรดาพระสังฆราช สิ่งคล้ายศีลเหล่านี้ยังอาจตอบสนองความต้องการ วัฒนธรรม และประวัติศาสตร์ของประชากรคริสตชนเฉพาะของท้องที่และช่วงเวลาที่เกี่ยวข้อง สิ่งคล้ายศีลย่อมประกอบเสมอด้วยบทภาวนาซึ่งบ่อยๆ ควบคู่กับเครื่องหมายชัดเจน เช่น การปกมือ เครื่องหมายกางเขน การพรมน้ำเสก (ซึ่งชวนให้ระลึกถึงศีลล้างบาป)

  พระเยซูเจ้าทรงสอนให้อธิษฐานภาวนา

  CCC ข้อ 2611 การอธิษฐานภาวนาด้วยความเชื่อไม่ได้ประกอบด้วยเพียงการกล่าวว่า “พระเจ้าข้า พระเจ้าข้า” แต่อยู่ในใจที่พร้อมที่จะปฏิบัติตามพระประสงค์ของพระบิดา พระเยซูเจ้าทรงเชื้อเชิญบรรดาศิษย์ให้สนใจร่วมแผนงานกับพระเจ้าในการอธิษฐานภาวนาด้วย

ลก 10:7  คนงานสมควรที่จะได้รับค่าจ้างของตน : พระบัญญัติประการที่ห้าของพระศาสนจักรสอนว่าบรรดาสัตบุรุษมีหน้าที่ช่วยเหลือสนับสนุนศาสนบริกรของตนในความจำเป็นด้านวัตถุด้วย

  บทบัญญัติของพระศาสนจักร

  CCC ข้อ 2043 บทบัญญัติประการที่สี่ (“จงอดอาหารและอดเนื้อในวันที่กำหนด”) กำหนดเวลาการสละตนเองและปฏิบัติกิจชดเชยบาปช่วยเราให้เตรียมวันฉลองทางพิธีกรรมและฝึกฝนให้รู้จักควบคุมตนเองและมีอิสระทางจิตใจ

  บทบัญญัติประการที่ห้า (“จงบำรุงพระศาสนจักรตามความสามารถ”) ประกาศว่าบรรดาผู้มีความเชื่อแต่ละคนยังมีหน้าที่ต้องช่วยเหลือความจำเป็นด้านวัตถุของพระศาสนจักรตามความสามารถของตน

(จากหนังสือ THE DIDACHE BIBLE with commentaries based on the Catechism of the Catholic Church, Ignatius Bible Edition)