เพลงสดุดีที่ 42-43 คำคร่ำครวญของชนเลวีที่อยู่ห่างจากกรุงเยรูซาเล็ม

เพลงสดุดีที่ 42 - 43
คำคร่ำครวญของชนเลวีที่อยู่ห่างจากกรุงเยรูซาเล็ม

สดด ทั้งสองบทนี้ต้องนับเป็นคำอ้อนวอนบทเดียวกันที่แบ่งเป็น 3 ภาค แต่ละภาคจบด้วยสร้อยตอบรับอันเดียวกันที่ 42:5; 42:11 และ 43:5 ผู้ประพันธ์เพลงบทนี้อาจเป็นชาวเลวีคนหนึ่งในช่วงเวลาเนรเทศที่กรุงบาบิโลน เขาแสดงความอาลัยถึงพระวิหารของพระเจ้าที่กรุงเยรูซาเล็ม ในสมัยหลังการเนรเทศชาวอิสราเอลอธิบายความหมายของเพลงบทนี้ว่าเป็นการแสดงความทุกข์ใจที่ต้องเหินห่างจากพระเจ้า คริสตชนจะต้องรู้สึกว่าชีวิตในโลกนี้เป็น "การเนรเทศ" อย่างหนึ่งด้วย แต่ทว่าสิ่งที่เราโหยหาถึงนั้นไม่ใช่เมืองใดในโลกนี้ หากเป็น "นครเยรูซาเล็มจากสวรรค์" (ดู วว 21-22)

สำหรับหัวหน้านักขับร้อง บทกวีสอนใจของลูกหลานโคราห์

---

1    กวางย่อมกระหายหาธารน้ำไหลฉันใด
        ข้าแต่พระเจ้า ข้าพเจ้าก็ย่อมกระหายหาพระองค์ฉันนั้น
2    ข้าพเจ้ากระหายพระเจ้า พระเจ้าผู้ทรงชีวิต
        เมื่อใดเล่าข้าพเจ้าจะได้ไปชมพระพักตร์ของพระเจ้า?

3    ข้าพเจ้ากินน้ำตาต่างอาหารทั้งวันทั้งคืน
        ตลอดวันใครๆก็ถามข้าพเจ้าว่า "พระเจ้าของเจ้าอยู่ที่ไหน"

4    เรื่องหนึ่งข้าพเจ้ายังจำได้ เมื่อระบายความในใจ
        คือข้าพเจ้าเคยเดินไปกับประชาชน
    นำหน้าเขาไปถึงบ้านของพระเจ้า
    ประชาชนกำลังเฉลิมฉลองโห่ร้องยินดีและสรรเสริญพระเจ้า

5    จิตใจข้าพเจ้าเอ๋ย เหตุใดจึงเศร้าโศกเช่นนี้
        เหตุใดจึงกระวนกระวายอยู่ภายในข้าพเจ้าเล่า
    จงมอบความหวังไว้ในพระเจ้าเถิด
        ข้าพเจ้าจะยังสรรเสริญพระองค์อีก
    พระองค์ผู้ทรงเป็นผู้ช่วยข้าพเจ้าให้รอดพ้น และทรงเป็นพระเจ้าของข้าพเจ้า
6    จิตใจข้าพเจ้าหดหู่ เมื่อระลึกถึงพระองค์
        จากดินแดนแห่งจอร์แดนและเฮอร์โมน จากภูเขามีซาร์

7    น้ำลึกกู่หาน้ำลึกด้วยเสียงโครมครึกแห่งน้ำตกของพระองค์
        กระแสคลื่นทั้งที่เรียบรื่นและแตกฟองกลบร่างข้าพเจ้าแล้ว

8    ยามทิวาวารพระยาห์เวห์ประทานความรักมั่นคงของพระองค์ลงมา
        ยามราตรี ข้าพเจ้าขับร้องสรรเสริญพระองค์
        คือคำภาวนาแด่พระเจ้าผู้ประทานชีวิตแก่ข้าพเจ้า

9    ข้าพเจ้ากราบทูลพระเจ้าผู้ทรงเป็นหลักศิลาของข้าพเจ้า
        "ไฉนพระองค์จึงทรงลืมข้าพเจ้า
    เหตุใดข้าพเจ้าต้องเดินไปในความระทมทุกข์
        ถูกศัตรูข่มเหง?"

10    คู่อริเยาะเย้ยข้าพเจ้าประหนึ่งว่าทำให้กระดูกข้าพเจ้าแหลกลาญ
        เขาเฝ้าถามอยู่ทั้งวันว่า "พระเจ้าของเจ้าอยู่ที่ไหน?"

11    จิตใจข้าพเจ้าเอ๋ย เหตุใดจึงเศร้าโศกเช่นนี้
        เหตุใดจึงกระวนกระวายอยู่ภายในข้าพเจ้า?
    จงมอบความหวังไว้ในพระเจ้าเถิด
        ข้าพเจ้าจะยังสรรเสริญพระองค์อีก
    พระองค์ผู้ทรงเป็นผู้ช่วยข้าพเจ้าให้รอดพ้น และทรงเป็นพระเจ้าของข้าพเจ้า

43
1    ข้าแต่พระเจ้า โปรดประทานความยุติธรรมแก่ข้าพเจ้า
        โปรดทรงแก้ต่างคดีความให้ข้าพเจ้าต่อสู้กับคนอธรรม
    โปรดช่วยข้าพเจ้าให้พ้นจากคนคดโกงและชั่วร้ายเถิด

2    เพราะพระองค์ทรงเป็นพระเจ้าผู้ประทานพละกำลังแก่ข้าพเจ้า
        เหตุไฉนจึงทรงผลักไสข้าพเจ้า
    เหตุใดข้าพเจ้าจึงต้องเดินไปในความระทมทุกข์
        ถูกศัตรูข่มเหง?
3    โปรดส่งความสว่างและความจริงของพระองค์ลงมา
        เพื่อช่วยชี้ทิศทางให้แก่ข้าพเจ้า
    และนำข้าพเจ้าไปยังภูเขาศักดิ์สิทธิ์ของพระองค์
        ไปยังสถานที่อันเป็นแหล่งพำนักของพระองค์

4    แล้วข้าพเจ้าจะเข้าไปยังพระแท่นบูชาของพระเจ้า
        ไปพบพระเจ้าผู้ทรงเป็นความยินดีปรีดาของข้าพเจ้า
    ข้าพเจ้าจะสรรเสริญพระองค์ด้วยเพลงพิณ
        ข้าแต่พระเจ้า พระเจ้าของข้าพเจ้า
5    จิตใจข้าพเจ้าเอ๋ย เหตุใดจึงเศร้าโศกเช่นนี้
        เหตุใดจึงกระวนกระวายอยู่ภายในข้าพเจ้า?
    จงมอบความหวังไว้ในพระเจ้าเถิด
         ข้าพเจ้าจะยังสรรเสริญพระองค์อีก
    พระองค์ผู้ทรงเป็นผู้ช่วยข้าพเจ้าให้รอดพ้น และทรงเป็นพระเจ้าของข้าพเจ้า