ฤทธิ์กุศล : ความเชื่อ ความไว้ใจ ความรัก / คุณธรรมทางเทววิทยา (Theological Virtues)

ฤทธิ์กุศล : ความเชื่อ ความไว้ใจ ความรัก /   คุณธรรมทางเทววิทยา (Theological Virtues)

    ตามพจนานุกรม (พ.ศ.2525)  คำว่า คุณธรรม หมายถึงสภาพคุณงามความดี  คุณธรรมสำคัญทั่วไป มี 4 ประการ  คือ  ความรอบคอบ  ความยุติธรรม  ความกล้าหาญ  และความมัธยัสถ์  นอกจากนี้ในศาสนาคริสต์ยังกล่าวถึง คุณธรรมทางเทววิทยา  ซึ่งเรามักเรียกว่า  “ฤทธิ์กุศล”
    ในหนังสือคำสอนพระศาสนจักรคาทอลิก (ccc. 1812-1829)  กล่าวถึง  ความเชื่อ  ความหวัง  และความรัก (เทียบ 1 คร. 13:13)  ดังนี้
    ความเชื่อ (FAITH) คือความมั่นใจในสิ่งที่เราหวังไว้ เป็นข้อพิสูจน์ถึงสิ่งที่เรามองไม่เห็น (ฮบ.11:1)   ความเชื่อเป็นคุณธรรมทางเทววิทยาที่ช่วยเราให้เชื่อในพระเจ้า  เชื่อในทุกสิ่งที่พระองค์ตรัสและทรงเปิดเผยความจริงแก่เรา  และสิ่งที่พระศาสนจักรสั่งสอน

    “ถ้าไม่มีความเชื่อแล้ว   จะเป็นที่พอพระทัยของพระเจ้าไม่ได้เลย   เพราะผู้ที่มาเฝ้าพระเจ้าจำเป็นต้องเชื่อว่าพระองค์ทรงดำรงอยู่  และประทานบำเหน็จแก่ผู้แสวงหาพระองค์”
    ความเชื่อ เป็นฤทธิ์กุศลหรือคุณธรรมทางศาสนาที่ช่วยให้เราเชื่อในพระเจ้า และทุกสิ่งที่พระเจ้าทรงเผยแสดงแก่เรา รวมถึงสิ่งที่พระศาสนจักรสั่งสอนผ่านทางความเชื่อ  โดยมนุษย์มอบตนกับพระเจ้า แสวงหาที่จะรู้และกระทำตามพระประสงค์ของพระเจ้า ความเชื่อเติบโตอย่างต่อเนื่องด้วยการฟังพระวาจาของพระเจ้าและด้วยการสวดภาวนา ทำให้เราได้ลิ้มรสความสุขของสวรรค์ล่วงหน้าตั้งแต่อยู่ในโลกนี้ (ประมวลคำสอนพระศาสนจักรคาทอลิก ข้อ 28)
    คริสตชนไม่ใช่เพียงรักษาความเชื่อของตนแต่จะต้องยืนยันความเชื่อที่ตนมีด้วยการเป็นประจักษ์พยาน เพราะความเชื่อที่ปราศจากการกระทำเหมือนร่างกายที่ปราศจากวิญญาณ
ความรัก เป็นคุณธรรมทางศาสนา ซึ่งโดยทางนี้ เราก็รักพระเจ้าเหนือสิ่งอื่นใด เพราะเห็นแก่พระองค์และความรักเพื่อนมนุษย์เหมือนรักตนเอง ความรักเป็นคุณธรรมทางศาสนาที่มาอันดับแรก เพราะการปฏิบัติคุณธรรมทั้งปวงนั้นได้รับการดลใจจากความรัก และความรักยังเป็นจุดหมายปลายทางของการปฏิบัติคุณธรรมเหล่านั้นด้วย
    ผลของความรักแบบคริสต์ คือ ความปีติยินดี สันติสุข และความเมตตากรุณา ความรักเรียกร้องความใจกว้าง การเปลี่ยนแปลงตนเอง ความร่วมมือร่วมใจ
    ความหวัง (HOPE)  ช่วยมนุษย์ไม่ให้ท้อแท้   ช่วยค้ำจุนในทุกขณะที่ถูกทอดทิ้ง   เปิดใจให้กว้างเพื่อรอคอยบรมสุขถาวร  ความหวังช่วยมนุษย์จากความเห็นแก่ตัว และนำไปสู่ความสุขที่หลั่งไหลมาจากความรัก  “ความหวังไม่ทำให้เราผิดหวัง” (รม.5:5)  “จงชื่นชมยินดีในความหวัง  จงมีความอดทนต่อความทุกข์ยาก” (รม.12:12)  ความหวังมีการแสดงออกและหล่อเลี้ยงในการภาวนา  โดยเฉพาะอย่างยิ่งในบทข้าแต่พระบิดาของข้าพเจ้าทั้งหลาย
    ความรัก (CHARITY, DIVINE LOVE)   โดยทางคุณธรรมนี้   เรารักพระเจ้าเหนือสิ่งอื่นใด   และรักเพื่อนมนุษย์เหมือนรักตนเอง  เพราะความรักต่อพระเจ้า  พระเยซูเจ้าทรงมอบความรักเป็นพระบัญญัติใหม่ (เทียบ ยน.13:34)  ทรงรักสาวกจนถึงที่สุด  ยอมพลีชีพเพื่อไถ่กู้มนุษย์และสอนว่า “ให้ท่านรักกันและกัน  เหมือนอย่างที่เรารักท่าน” (ยน.15:12)
    นักบุญเปาโลกล่าวว่า  “ความรักย่อมอดทน   มีใจเอื้อเฟื้อ  ไม่อิจฉา  ไม่โอ้อวดตนเอง  ไม่จองหอง  ไม่หยาบคาย  ไม่เห็นแก่ตัว  ความรักไม่ฉุนเฉียว  ไม่จดจำความผิดที่ได้รับ…  ความรักให้อภัยทุกอย่าง”
 (1 คร.13:4-7)