คำพยานชีวิตตอน 1

ตนเองเติบโตมาในไร่นาพื้นที่ชนบท จ.ชลบุรี ในวัยเด็กไม่เคยสนใจเรื่องสุขทุกข์ และไม่สนใจศาสนา ตื่นมาก็วิ่งเล่นในไร่เลาะๆไปตามท้องนา ค่ำมาก็นั่งมองดูดวงดาว มีผักผลไม้กินแทบทุกชนิด แต่เมื่อครอบครัวตัดสินใจขายที่เป็น100ไร่ และย้ายมาอยู่ในตัวเมืองบ้านบึง (ตนเองอายุราวๆ11ปี) จึงเริ่มเป็นเด็กมีปัญหาเพราะถูกเปรียบเทียบในสังคมเมือง เรามาจากบ้านนอกจึงไมค่อยทันคนและรู้สึกด้อย แต่ด้วยเรียนหนังสือเก่งเพราะแม่เป็นคุณครูสอนลูกตั้งแต่ก่อนเข้าโรงเรียนจึงทำให้เอาตัวรอดมาได้ แต่ยังรู้สึกขาดบางสิ่งบางอย่างในชีวิต

ช่วงเรียนมัธยมปลาย ตนเองได้ไปเรียนพิเศษกับเพื่อนๆที่ตัวเมืองชล หลังเลิกเรียนเพื่อนหญิงที่เป็นคริสเตียนคนหนึ่งชวนไปโบสถ์บ่อยๆ จนกระทั่งตนเองสัมผัสได้ว่านี่คือทางที่เราต้องการ จึงต้อนรับพระเจ้าเข้ามาในชีวิต และได้รับบัพติศมาที่ทะเล(พัทยา)

ช่วงสอบเอนทรานซ์เข้ามหาวิทยาลัย จริงๆแล้วตนเองสอบติดมหาวิทยาลัยแห่งหนึ่ง แต่ครอบครัวเริ่มมีปัญหาทางการเงินอย่างหนัก เพราะหลังขายที่มีเงินมาเยอะ แต่จากเกษตรกรมาเป็นนักลงทุนก็พราดแล้วพราดอีกโดนโกงแล้วโกงอีก และพ่อใจดีให้คนยืมเงินแล้วไม่ได้คืนเยอะมาก มิหนำซ้ำมาเจออุบัติเหตุหนักทำให้บ้านหลังเดียวที่เหลืออยู่ไปอยู่ในธนาคาร พ่อแม่ต้องส่งน้องชายเรียนด้วย(น้องคนเดียวอายุห่างตนเอง 7ปี) ตนเองจึงตัดสินใจเข้ากรุงเทพฯไปเรียนต่อที่มหาวิทยาลัยรามคำแหงฯ เพราะใช้เงินน้อยกว่ามาก มีชีวิตบากบั่นจนถึงที่สุด ทั้งเรียนหนักและทำงานไปด้วยเพื่อจ่ายค่าเล่าเรียนและค่ากินอยู่ และในที่สุดก็จบปริญญาตรีคณะบริหารสาขาการเงินการธนาคาร

จากนั้นมาชีวิตยังเผชิญกับปัญหามากมายที่ช่วยสร้างความเชื่อในพระเจ้ามากยิ่งขึ้น เพราะไม่มีใครช่วยได้ อีกทั้งตนเองยังยึดหลักในการช่วยเหลือตนเองและครอบครัวอย่างสุดกำลังโดยจะไม่ไปรบกวนใครๆ จึงมีเพียงพระเจ้าเท่านั้นที่ตนเองเฝ้าอธิษฐานพึ่งพาและเดินกับพระองค์ไปวันต่อวัน

การผ่านประสบการณ์ที่ยากลำบากต่างๆเหล่านั้นได้เปลี่ยนแปลงชีวิตตนเองจากความไม่เป็นผู้ใหญ่ อ่อนแอ โอนอ่อนไปตามใจเพื่อนๆ และเอาแต่ใจตัวเองในครอบครัว กลายมาเป็นผู้หญิงที่เข้มแข็ง มีความอดทน มีวินัย และเต็มใจเสียสละเพื่อผู้อื่น

ตนเองยังได้เรียนรู้จักที่จะตั้งเป้าหมายสำหรับทุกสิ่งที่อยากทำในชีวิต จึงทำให้เป็นคนมีระเบียบวินัยมากๆในการดำเนินชีวิตเพื่อที่จะได้ประสบผลสำเร็จในทุกสิ่ง

เริ่มต้นตั้งแต่ตอนที่ตนเองเรียนจบมัธยมปลาย เพราะครอบครัวเริ่มมีปัญหาการเงิน เป้าหมายในตอนนั้นคือต้องเรียนจบปริญญาตรีให้ได้ภายใน 2ปีครึ่ง ซึ่งปรกติแล้วต้องใช้เวลาเรียนถึง4ปี แต่ตนเองก็ทำสำเร็จ จบปริญญาตรีจากม.รามคำแหงฯ ก่อนอายุ 20ปี ตนเองเริ่มทำงานทันทีโดยตั้งเป้าหมายต่อไปคือการชำระหนี้ให้ครอบครัวในการไถ่บ้านออกจากธนาคารให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้

การตั้งเป้าหมายทำให้ตนสามารถบรรลุทุกสิ่งที่ต้องการทำ ตนเองจึงใช้รูปแบบนี้กับทุกสถานการณ์ในชีวิต อีกทั้งยังได้เรียนรู้ เติบโต และร่วมรับใช้พระเจ้าที่คริสตจักรแห่งหนึ่งในกรุงเทพฯเป็นเวลาเกือบ 10 ปี

ชีวิตที่ผ่านมาพบกับปัญหาหนักๆหลายอย่าง แต่พระเจ้าก็ทรงปกป้องมาเสมอ และใช้ช่วงเวลาที่ยากลำบากเหล่านั้นในการสอนและช่วยให้ตนเองเติบโตและเป็นผู้ใหญ่มากขึ้น

เมื่อมองย้อนไปตั้งแต่วัยแรกรุ่น ตนเองพบว่าตกอยู่ในภาระหน้าที่ความรับผิดชอบหนักๆกับปัญหาต่างๆ จึงไม่มีโอกาสได้สนุกกับการเป็นวัยรุ่น ตนเองต้องเป็นคนจริงจังกับทุกสิ่งและทำงานหนักเพื่อดูแลครอบครัว แต่พระเจ้าก็ทรงประทานพรให้ตนเองมีงานทำและมีรายได้เพียงพอเสมอ

*และเมื่อมาถึงจุดหนึ่งที่เริ่มประสบความสำเร็จในอาชีพการงาน *ตนเองได้เรียนรู้บทเรียนชีวิตที่สำคัญอีกอย่างหนึ่ง คือเมื่อประสบความสำเร็จ ตนเองก็หันมาใส่ใจในกิจกรรมทางสังคมโลกมากขึ้น และลดความมุ่งมั่นในการรับใช้พระเจ้าลง และเริ่มสนใจที่จะมีชีวิตที่สมบูรณ์แบบมากขึ้นตามที่สังคมกำหนด แทนที่จะเป็นชีวิตที่สมบูรณ์แบบตามที่พระเจ้ากำหนด

การไล่ตามนิยามความสมบูรณ์แบบของโลก…ความสมบูรณ์แบบในที่ทำงานและการพยายามที่จะใช้ชีวิตที่เพอร์เฟคในสังคมนั้นกลายเป็นการสร้างความตรึงเครียดในชีวิตตนเอง *เพอร์เฟคในที่นี้ไม่ใช่ว่ากลายเป็นคนไฮโซหัวสูงแต่อย่างใด ตนเองยังคงใช้ชีวิตประหยัดและมีระเบียบวินัยสูงไม่เคยเปลี่ยน แต่ต้องการที่จะเป็นคนที่เก่งเพอร์เฟคเพรียบพร้อมหลายๆด้าน และยังคลั่งไคล้การลงทุนในตลาดหลักทรัพย์มากเกินเพราะเป็นจุดที่ทำให้ตัวเองมีอิสระทางการเงิน(เรื่องนี้จะแยกเขียนคำพยานแยกออกไปอีกหนึ่งตอนในอนาคต) การติดเป็นคนชอบความสมบูรณ์แบบยังทำให้ตนเองบ้าความหอมสะอาดเกินเหตุด้วย จนกระทั่งเกิดความเครียดและป่วย และประมาณปี 2010 มีน้ำหนักลดลงผอมมากจนดูอันตราย และต้องไปโรงพยาบาลบ่อยๆด้วยคำวินิจฉัยว่าเกิดโรคไทรอยด์

ภายนอกตนเองนั้นอาจจะดูดี หลายคนให้ความเคารพนับถือและขอคำแนะนำเกี่ยวกับปัญหาต่างๆของพวกเค้า ซึ่งจริงๆแล้วตนเองชอบช่วยให้คำปรึกษาคนและยังดูแลครอบครัวตัวเองเป็นอย่างดีเสมอ แต่เมื่ออยู่ลำพังตนเองกลับรู้สึกหดหู่ และเริ่มนอนไม่หลับ บางครั้งหลังจากช่วยเหลือคนอื่นแล้วกลับมาที่ห้องด้วยใจที่ว่างเปล่า และแทบทุกคืนจะร้องไห้กับความอ้างว้างนี้ (แต่ไม่ได้ต้องการคู่ครองแต่อย่างใด เพราะยิ่งให้คำปรึกษาผู้หญิงหลายๆคนก็ยิ่งทำให้ไม่อยากแต่งงาน จึงเป็นอีกหนึ่งเป้าหมายว่าจะอยู่เป็นโสด)

ความสมบูรณ์แบบภายนอก แต่ไร้ความสุขภายในเป็นปัญหาหนักขึ้นจนตนเองกลับมาร้องขอความช่วยเหลือจากพระเจ้า โดยรู้ตัวว่าต้องเปลี่ยนชีวิต แต่ยังไม่รู้ว่าต้องทำอย่างไร ตนยังคงอธิษฐานทุกวันคืนขอให้พระเจ้าช่วย และเริ่มอุทิศตัวเองกลับมารับใช้พระเจ้าอีกครั้ง และเริ่มไปโบสถ์เกือบทุกวันเสาร์-อาทิตย์ สุขภาพตนเองดีขึ้นและกลับมาใกล้ชิดพระเจ้ามากขึ้น ***จากนั้นชีวิตตนเองก็เปลี่ยนไปจากอัศจรรย์เมื่อมาพบกับชายคนหนึ่งที่มีความรักพิเศษ และเราแต่งงานกัน เป็นพระพรที่ไม่คาดไม่ถึง…เพราะตนเคยตั้งเป้าหมายอยู่เป็นโสดและไม่เคยอธิษฐานขอสามีเลย!

ความต้องการความสมบูรณ์แบบที่บ้าคลั่งลดลงเพราะกำลังใจจากสามี และเพราะเขาเคยเป็นคนคลั่งไคล้ความสมบูรณ์แบบมาก่อน เขาจึงแบ่งปันประสบการณ์ของเขาและแนะนำวิธีทางออกที่อาจจะช่วยเราได้ แม้ว่าชีวิตยังไม่ได้ดีสมบูรณ์แบบ100% แต่ตนเองก็ไม่รู้สึกหลงทางหรือสิ้นหวังอีกต่อไปเพราะความรู้และความเข้าใจในความรักที่พระเจ้านั้นมีต่อตนเองนั้นเพิ่มขึ้นทุกวัน

“และเรารู้ว่าในทุกสิ่ง พระเจ้าทำงานเพื่อประโยชน์ของคนที่รักพระองค์ ผู้ได้รับเรียกตามพระประสงค์ของพระองค์” (โรม 8:28)

*เป็นข้อพระคัมภีร์ที่สามีส่งมาให้ และเป็นข้อที่เราท่องขึ้นมาทุกครั้งในเวลาที่เราเผชิญกับปัญหา

สุดท้ายนี้ อยากบอกกับทุกคนว่า “เมื่อคุณมีพระเจ้าในชีวิตของคุณ ชีวิตคุณจะไม่มีวันสิ้นหวัง เพราะท้ายที่สุดแล้วพระองค์จะทรงส่งทางออกที่ดีและลงตัวที่สุดให้กับทุกปัญหาที่คุณพบเจอ”