1Gökte büyük ve hayret verici başka bir işaret gördüm. Bu işaret yedi belayı taşıyan yedi melekti. Bunlar son belalardı, çünkü Allahʼın öfkesi bu belalarla sona erecekti.
2Sonra sanki ateşle karışık camdan yapılmış bir deniz gördüm. Canavara, onun heykeline ve adının sayısına karşı zafer kazananlar bu camdan denizin üzerinde durmuşlardı. Ellerinde Allahʼın verdiği sazlar vardı.
3Allahʼın hizmetkârı olan Musaʼnın ilahisini ve Kuzuʼnun ilahisini söylüyorlardı:
“Ya Rab, sonsuz güç sahibi Allah!
Senin yaptıkların büyük ve hayranlık uyandırıcı.
Ey milletlerin Kralı!
Yaptıkların doğru ve adaletlidir.
4Ya Rab, senden kim korkmaz?
Kim senin adını yüceltmez?
Çünkü yalnız sen kutsalsın.
Bütün milletler gelip sana tapınacaklar.
Çünkü senin yargılarının adaleti belli oldu.”
5Bundan sonra gökteki tapınağın, yani Şahitlik Çadırıʼnın açıldığını gördüm.
6Tapınaktan yedi belayı taşıyan yedi melek çıktı. Tertemiz ve parlak keten elbiseler giymişlerdi. Göğüslerine altın kuşaklar sarmışlardı.
7Dört yaratıktan biri yedi meleğe birer altın tas verdi. O taslar, sonsuzlara kadar diri olan Allahʼın öfkesiyle doluydu.
8Tapınak Allahʼın görkeminden ve kudretinden dolayı dumanla doldu. Yedi meleğin yedi belası sona erinceye kadar kimse tapınağa giremedi.
Who We AreWhat We EelieveWhat We Do
2025 by iamachristian.org,Inc All rights reserved.
