ภาคที่ 3บิดา ขณะที่เขายังอยู่แต่ไกล บิดามองเห็นเขา รู้สึกสงสาร จึงวิ่งไปสวมกอดและจูบเขา บุตรจึงกล่าวแก่บิดาว่า “คุณพ่อครับ ลูกได้ทำผิดต่อสวรรค์และต่อคุณพ่อ ลูกไม่สมควรได้ชื่อว่าเป็นลูกของคุณพ่ออีก” แต่บิดาพูดกับคนรับใช้ว่า “เร็วเข้า! จงไปเอาเสื้อสวยที่สุดมาสวมให้ลูกเรา เอาแหวนมาสวมนิ้ว เอารองเท้ามาใส่ให้ จงนำลูกวัวที่ขุนอ้วนแล้วไปฆ่า แล้วกิน

5การออกจากบ้านของบุตรคนโตส่วนบุตรคนโตอยู่ในทุ่งนา เมื่อกลับมาใกล้บ้าน ได้ยินเสียงดนตรีและการร้องรำ จึงเรียกคนรับใช้คนหนึ่งมาถามว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้น คนรับใช้ได้บอกเขาว่า “น้องชายของท่านกลับมาแล้ว บิดาได้สั่งฆ่าลูกวัวที่ขุนอ้วนแล้ว เพราะเขาได้ลูกที่สุขสบายกลับคืนมา” บุตรคนโตรู้สึกโกรธและไม่ยอมเข้าไปในบ้าน บิดาจึงได้ออกมาขอร้องให้เข้าไป แต่เขาตอบบิดา

4เรมแบรนท์และบุตรคนโตตลอดหลายชั่วโมง ที่ผมได้มองดูภาพวาดเรื่องลูกล้างผลาญ ที่เฮอร์มิเทจอย่างเงียบๆ ผมไม่เคยคิดสักนิดเลยว่าชายที่ยืนอยู่เบื้องขวาของภาพบิดาที่โอบกอดบุตรผู้กลับมานั้น คือบุตรคนโต ท่าทางที่เขายืนมองดูการต้อนรับอันยิ่งใหญ่นั้น ทำให้มั่นใจว่านี่คือแบบที่เรมแบรนท์ต้องการพยายามวาดออกมา ผมจดบันทึกลักษณะของบุคคลผู้สังเกตการณ์อยู่ห่างๆ และม

3การกลับมาของบุตรคนเล็กที่นั่นเขาได้ประพฤติเสเพลผลาญเงินทองจนหมดสิ้น เมื่อเขาผลาญเงินหมดแล้ว บังเอิญประเทศนั้นเกิดความอดอยากครั้งใหญ่ และเขาเริ่มขาดแคลน จึงไปรับจ้างอยู่กับชาวเมืองนั้นคนหนึ่ง ซึ่งใช้เขาให้ไปเลี้ยงหมูในไร่ เขาอยากกินฝักถั่วที่หมูกินเพื่อระงับความหิว แต่ไม่มีใครให้ เขาจึงรู้สำนึกและคิดว่า “คนรับใช้ของพ่อฉันมีอาหารกินอย่างอุดมสมบูรณ์

ภาคที่ 2บุตรคนโต ส่วนบุตรคนโตอยู่ในทุ่งนา เมื่อกลับมาใกล้บ้าน ได้ยินเสียงดนตรีและการร้องรำ จึงเรียกคนรับใช้คนหนึ่งมาถามว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้น คนรับใช้ได้บอกเขาว่า “น้องชายของท่านกลับมาแล้ว บิดาได้สั่งฆ่าลูกวัวที่ขุนอ้วนแล้ว เพราะเขาได้ลูกที่สุขสบายกลับคืนมา” บุตรคนโตรู้สึกโกรธและไม่ยอมเข้าไปในบ้าน บิดาจึงได้ออกมาขอร้องให้เข้าไป แต่เขาตอบบิดาว่า “

2บุตรคนเล็กได้ออกจากบ้านบุตรคนเล็กพูดกับบิดาว่า “คุณพ่อครับ โปรดให้ทรัพย์สมบัติส่วนที่เป็นมรดกแก่ลูกเถิด” บิดาจึงได้แบ่งทรัพย์สมบัติให้แก่ลูกทั้งสอง ต่อมาไม่นาน บุตรคนเล็กได้รวบรวมสิ่งที่มีแล้วเดินทางไปยังประเทศห่างไกล การปฏิเสธอย่างสิ้นเชิง ภาพวาดของเรมแบรนท์มีชื่อเต็มว่า “การกลับมาของลูกล้างผลาญ” สิ่งซึ่งตรงกันข้ามกับการกลับมาก็คือ “การออกไป”

1เรมแบรนท์และบุตรคนเล็กเรมแบรนท์วาดภาพเรื่องลูกล้างผลาญก่อนเสียชีวิตไม่นาน ภาพนี้จึงน่าจะเป็นผลงานชิ้นท้ายๆ ของเขา ยิ่งผมได้อ่านเรื่องเกี่ยวกับตัวเขา และได้มองภาพวาดนั้น ผมก็ยิ่งเห็นว่าเป็นภาพที่ยืนยันถึงชีวิตที่ทุกข์ทรมานและไม่สงบสุขของเขา เช่นเดียวกับภาพวาดซีเมโอนกับพระกุมาร ที่เขาวาดไม่เสร็จ ภาพลูกล้างผลาญแสดงให้เห็นถึงความชราภาพของจิตรกร ความมื

บทนำบุตรคนเล็ก บุตรคนโต และบิดา ในปีถัดจากที่ผมได้ค้นพบภาพวาดเรื่องลูกล้างผลาญนี้ มีขั้นตอน 3 ประการในหนทางฝ่ายจิตของผม ซึ่งช่วยให้ผมได้พบโครงสร้างเรื่องราวเหล่านี้ ขั้นแรกคือประสบการณ์ของผมในการเป็นบุตรคนเล็ก การสอนในมหาวิทยาลัยเป็นเวลาหลายปี และการทำงานต่อสู้เรื่องต่างๆ ในอเมริกากลางและอเมริกาใต้ ทำให้ผมรู้สึกเหมือนหายไป ผมเดินทางมามาก ได

ภาคที่ 1บุตรคนเล็ก บุตรคนเล็กพูดกับบิดาว่า “คุณพ่อครับ โปรดให้ทรัพย์สมบัติส่วนที่เป็นมรดกแก่ลูกเถิด” บิดาจึงได้แบ่งทรัพย์สมบัติให้แก่ลูกทั้งสอง ต่อมาไม่นาน บุตรคนเล็กได้รวบรวมสิ่งที่มีแล้วเดินทางไปยังประเทศห่างไกล ที่นั่นเขาได้ประพฤติเสเพลผลาญเงินทองจนหมดสิ้น เมื่อเขาผลาญเงินหมดแล้ว บังเอิญประเทศนั้นเกิดความอดอยากครั้งใหญ่ และเขาเริ่มข

คำนำภาพวาดที่พานพบภาพโปสเตอร์ การได้เห็นรายละเอียดภาพวาด “การกลับมาของลูกล้างผลาญ” ของเรมแบรนท์ (Rembrandt) โดยบังเอิญนั้น ทำให้ผมเริ่มแสวงหาชีวิตฝ่ายจิต ซึ่งชักนำให้ผมได้ค้นพบกระแสเรียกของผมใหม่อีกครั้งหนึ่ง และบันดาลให้ผมมีกำลังเข้มแข็งมากขึ้นที่จะดำเนินชีวิตตามกระแสเรียกนี้ สาระสำคัญของเรื่องอยู่ที่ภาพศิลปะในศตวรรษที่ 17 เรื่องอุปมาในศตวรรษท

เรื่องราวของบิดาและบุตร 2 คน (ลก.15:11-32)“ชายผู้หนึ่งมีบุตร 2 คน บุตรคนเล็กพูดกับบิดาว่า “คุณพ่อครับ โปรดให้ทรัพย์สมบัติส่วนที่เป็นมรดกแก่ลูกเถิด” บิดาจึงได้แบ่งทรัพย์สมบัติให้แก่ลูกทั้งสอง ต่อมาไม่นาน บุตรคนเล็กได้รวบรวมสิ่งที่มีแล้วเดินทางไปยังประเทศห่างไกล ที่นั่นเขาได้ประพฤติเสเพลผลาญเงินทองจนหมดสิ้นเมื่อเขาผลาญเงินหมดแล้ว บังเอิญประเทศน

บทอธิษฐานภาวนาแด่พระมารดาพระคริสตเจ้า51. เมื่อต้องเผชิญกับพันธกิจอันท้าทายเช่นนี้ เราจึงหันไปยังพระนางมารีย์ผู้ซึ่งบรรดาพระสังฆราชผู้ประชุมสมัชชากล่าวว่า คริสตชนชาวเอเซีย มีความรัก และนับถือพระนางดังเช่นมารดาของพวกเขา และของพระคริสตเจ้า ทั่วทวีปเอเซียเราจะได้พบกับศาสนสถานและวัดที่อุทิศถวายแด่พระนางมารีย์เป็นจำนวนนับร้อย ในสถานที่เหล่านี้ มิใช่เพ

บรรดามรณสักขี49. แม้แผนการอบรมและแผนปฏิบัติการแพร่ธรรม จะมีความสลักสำคัญมากเพียงใดก็ตาม แต่ในที่สุดแล้ว การเป็นมรณสักขีเท่านั้น ที่เผยให้โลกรู้ถึงแก่นแท้แห่งคำสอนของคริสตศาสนา คำว่า “มรณสักขี” หมายถึงการเป็นสักขีพยาน และผู้ที่สละโลหิตของตนเพื่อพระคริสตเจ้า ย่อมเป็นสักขีพยานอันสูงสุดถึงคุณค่าที่แท้จริงของพระวรสาร ในสมณ-โองการว่าด้วยปีปีติมหาการุญ ค.

การสำนึกในบุญคุณและการให้กำลังใจ50. ในช่วงสุดท้ายของสมณสาสน์หลังการประชุมสมัชชา ซึ่งพยายามทำความเข้าใจกับพระวาจาของพระจิตเจ้าที่ตรัสกับพระศาสนจักรทั้งหลายในเอเซีย (ดู วว.1:11) ข้าพเจ้าพยายามที่จะแสดงให้เห็นถึงผลของการประชุมพิเศษของสมัชชาพระสังฆราชเพื่อเอเซีย บรรดาพี่น้องชาวเอเซียที่รัก ข้าพเจ้าปรารถนาที่จะแสดงออกซึ่งความกตัญญูของพระศาสนจักรต่อพวกท

เยาวชน47. พระสังฆราชผู้ร่วมประชุมสมัชชาให้ความสนใจเป็นพิเศษเกี่ยวกับหัวข้อเรื่องเยาวชนในพระศาสนจักร ปัญหาหลากหลายและสับสนซึ่งเยาวชนเอเซียกำลังเผชิญในโลกที่เปลี่ยนแปลงของเอเซีย เป็นเหตุให้พระศาสนจักรเตือนเยาวชน ถึงความรับผิดชอบของพวกเขาต่ออนาคตของสังคมและพระศาสนจักร และพยายามให้กำลังใจและสนับสนุนพวกเขาทุกฝีก้าว เพื่อให้แน่ใจว่า พวกเขาพร้อมที่จะรั

สื่อมวลชน48. ในยุคโลกาภิวัฒน์ “สื่อสารมวลชนมีความสลักสำคัญมาก จนกลายเป็นหนทางสำคัญของการรับรู้และการศึกษา ของการแนะนำและการจูงใจในความประพฤติในฐานะที่เป็นบุคคลคนหนึ่งในครอบครัว และในสังคมโดยทั่วไป โดยเฉพาะอย่างยิ่งบรรดาเยาวชนที่กำลังเติบโตขึ้นในโลก ที่สื่อมวลชนตีกรอบให้ โลกกำลังเห็นวัฒนธรรมใหม่เกิดขึ้น ซึ่ง “เกิดขึ้นมิใช่จากสิ่งที่แสดงออกมาเท่านั้

ครอบครัว46. ครอบครัวเป็นสถานที่ปรกติ ที่เยาวชนเติบโตเป็นผู้มีความรับผิดชอบ โดยเฉพาะตัวและต่อสังคม ทั้งยังเป็นที่รับมรดกของมนุษยชาติอีกด้วย เหตุว่าอาศัยครอบครัว ชีวิตได้รับการสืบทอดมาเป็นเวลาหลายชั่วอายุคน ครอบครัวมีบทบาทที่สำคัญมากในวัฒนธรรมของเอเซีย และพระสังฆราชผู้ร่วมประชุมสมัชชาได้ให้ข้อสังเกตว่า คุณค่าของครอบครัว เช่นความเคารพนบนอบเยี่ยงบุตร ค

ชีวิตนักบวชและคณะธรรมทูต44. ในสมณสาสน์หลังการประชุมสมัชชาเรื่อง “ชีวิตที่อุทิศถวาย” ข้าพเจ้าได้เน้นถึงความสัมพันธ์อันใกล้ชิดระหว่างชีวิตนักบวชและพันธกิจ ภายใต้สามหัวข้อ กล่าวคือ การประกาศพระตรีเอกภาพ เครื่องหมายแห่งการเป็นพี่น้องกัน และ การรับใช้ในความรัก ชีวิตนักบวชแสดงออกซึ่งความรักของพระเป็นเจ้าในโลก ด้วยการเป็นประจักษ์พยาน เจาะจงถึงพันธกิจแห่งค

ฆราวาส45. ตามที่สภาพระสังคายนาวาติกันที่สองได้กล่าวไว้อย่างชัดเจนว่า กระแสเรียกของฆราวาส ตั้งอยู่บนบทบาทอย่างมั่นคงในโลก เพื่อให้พวกเขาทำงานอันหลากหลาย ในที่เหล่านี้แหละที่เขาได้รับกระแสเรียกให้เผยแพร่พระวรสารของพระเยซูคริสตเจ้า อาศัยพระหรรษทานและกระแสเรียกแห่งศีลล้างบาปและศีลกำลัง ฆราวาสทุกคนนับว่าเป็นธรรมทูต อาณาเขตการแพร่ธรรมของพวกเขานั้น ก็ค

นายชุมพาบาล43. พระจิตเจ้าคือพระผู้ทรงบันดาลให้พระศาสนจักรประกอบพันธกิจซึ่งพระคริสตเจ้าทรงมอบให้ ก่อนที่พระเยซูเจ้าจะทรงส่งสานุศิษย์ของพระองค์ออกไปเป็นสักขีพยานนั้น พระองค์ทรงมอบพระจิตเจ้าให้แก่พวกเขา (ดู ยน.20:22) พระจิตผู้ทรงประกอบพันธกิจของพระองค์โดยผ่านทางบรรดาสานุศิษย์ และทรงบันดาลให้จิตใจของผู้ที่ได้ยินพวกเขาได้รับความร้อนรน (ดู กจ.2:37) พระอง